کتاب قاب عکس نیستم

قاب عکس نیستم برگزیده ای از اشعار استاد محمدرضا لطفی، موسیقی‌دان، شاعر و نوازنده برجسته سه‌تار و تار و کمانچه و پژوهشگر و مدرس موسیقی است. 

درباره کتاب قاب عکس نیستم

 در این مجموعه ۱۰۴ قطعه شعر گلچین شده از محمدرضا لطفی می‌خوانید. این مجموعه چهارمین مجموعه شعر شادروان محمدرضا لطفی است که پس از دستم را بگیر پایم را رها کن منتشر شده است.

شعرهای استاد محمدرضا لطفی مخاطب خاص خود را دارند، مخاطبی که شاعر را کاملا بشناسد و بداند که او مردی از جنس اندیشه است. شعرهای لطفی به انسان تلنگر می‌زند و تنها از سر احساس و الهام نیست. او در اشعارش انسان را به خرد‌ورزی دعوت می‌کند و سروده‌هایش حاصل اندیشه است.

 خواندن کتاب قاب عکس نیستم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

 اگر به دنبال خواندن ابیاتی کوتاه اما پرمعنا هستید، کتاب قاب عکس نیستم را بخوانید و لذت ببرید.

 درباره استاد محمدرضا لطفی

 محمدرضا لطفی زاده گرگان بود پدرو مادرش هر دو معلم و عاشق موسیقی بودند. محمدرضا تحصیلات ابتدایی را در همان گرگان گذراند و در اغاز جوانی به فراگیری تار پرداخت. آشنایی لطفی با حسین علیزاده و داریوش طلایی نیز مربوط به همین زمان است. او ۵ سال نزد علی‌اکبر شهنازی و حبیب‌الله صالحی به تحصیل موسیقی پرداخت و در دوره هنرستان به دعوت حسین دهلوی به ارکستر صبا رفت و نوازنده شد.

محمدرضا توانست در سال ۱۳۴۳ جایزه اول موسیقی‌دانان جوان را دریافت کند و پس از ورود به دانشگاه، زیر نظر محمدتقی مسعودیه با رساله موسیقی آوازی ایران-مکتب اصفهان و تبریز از دانشکده هنرهای زیبای تهران کارشناسی گرفت. او همان‌جا شروع به تدریس کرد و در سال ۱۳۵۳ عضو هیئت علمی گروه موسیقی شد و یک سال و نیم مدیریت این گروه را داشت.

 لطفی در کنار تار ویولون هم می‌نواخت و موسیقی غربی را هم در امریکا فراگرفته بود. او حتی برای مدتی تنها به موسیقی غربی پرداخت اما عشقش به موسیقی اصیل ایرانی باعث شد تا با تار و سه‌تارش آشتی کند.

محمدرضا لطفی در طول زندگی‌اش فعالیت‌های زیادی در زمینه موسیقی ایرانی داشت که از آن جمله آن فعالیت در رادیو و تشکیل گروه شیدا بود. او در اجراهای منحصر به فردش در گروه‌ها و کنسرت‌های مختلف با هنرمندان بزرگی همچون مرضیه، محمدرضا شجریان، ناصر فرهنگ‌فر و بیژن کامکار همکاری کرد، اما پس از انقلاب و سخت‌گیری‌های پس از آن به آمریکا رفت و فعالیت‌های هنری اش را در آن کشور از سر گرفت.

لطفی سرانجام در سال ۱۳۸۵ به ایران برگشت و با تربیت شاگردانی در مکتب‌خانه میرزا عبدالله و ثبت آثاری در مؤسسه آوای شیدا به فعالیت هنری خود ادامه داد. او برنامه‌ای رادیویی هم در شناخت دستگاه‌های موسیقی ایرانی ساخت که از رادیو فرهنگ پخش شد و نقش ارزشمندی در آشناسازی مردم با موسیقی ایرانی داشت. 

از خوانندگانی که در طول سالیان فعالیت هنری لطفی با او همکاری کرده‌اند می‌توان به عبدالله دوامی، مرضیه، نصرالله ناصح‌پور، محمدرضا شجریان، شهرام ناظری، هنگامه اخوان، صدیق تعریف، زویا ثابت، علیرضا شاه‌محمدی و محمد معتمدی اشاره کرد.

استاد محمدرضا لطفی پیس از فعالیت‌های بسسار در زمینه موسقی سنتی ایران‌زمین و تربیت شاگردان راستین در این مسیر در ۱۲ ادریبهشت ۱۳۹۳ در تهران درگذشت.

 ابیاتی از کتاب قاب عکس نیستم

قاب عکس نیستم

آئینه‌‌ام

به کسی نمی‌چسبم!

***

معماری دنیا را

به چشم‌های تو می‌سپارم

قشنگ میبینی!