کتاب کینو - آگورا؛ سینه فیلیای نوین

کتاب کینو - آگورا؛ سینه فیلیای نوین نوشته‌ی گیریش شامبو و با ترجمه‌ی نوید پورمحمدرضا تصویری تازه از رابطه‌ی عاشقانه‌ی انسان و سینما در عصر دیجیتال ارائه می‌دهد. نویسنده در این اثر به سینه‌فیلیا، فرهنگ تماشای فیلم و دگرگونی آن زیر تأثیر اینترنت، دی‌وی‌دی و شبکه‌های اجتماعی می‌پردازد. متن کتاب سراغ تاریخ سینه‌فیلیا، نقش منتقدان، سینه‌کلوب‌ها، مجلات و سپس فضای آنلاین می‌رود و نشان می‌دهد چگونه عشق به سینما در قالب‌های نو بازتولید شده است. نشر لگا آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب کینو - آگورا؛ سینه فیلیای نوین

کتاب کینو - آگورا؛ سینه فیلیای نوین اثری است که در آن گیریش شامبو مفهوم سینه‌فیلیا را از دل تاریخ سینما تا وضعیت امروز بازخوانی کرده است. نویسنده از مقاله‌ی مشهور سوزان سانتاگ درباره‌ی «انحطاط سینما» آغاز می‌کند، مرگ سینه‌فیلیا را به چالش می‌کشد و به‌دنبال «گونه‌ی تازه‌ای از عشق به سینما» می‌گردد که با اینترنت، دی‌وی‌دی و رسانه‌های دیجیتال گره خورده است. در این کتاب سینه‌فیلیا نه صرفاً زیاد فیلم‌دیدن، که درگیرشدن فعال با فکرکردن، نوشتن، گفت‌وگو و ساختن گفتمان پیرامون فیلم‌ها تعریف شده است. کتاب کینو - آگورا؛ سینه فیلیای نوین در چند فصل پیوسته، بدون شماره‌گذاری کلاسیک، پیش می‌رود و هر بخش حول یک گره مفهومی شکل گرفته است: از «گونه‌ی تازه‌ای از عشق» و «جامعه‌پذیری سینه‌فیلیا» تا بحث «آنجا» و «جای دیگر» تجربه‌ی سینمایی، نقش خاطره، حافظه‌ی تعاملی و اینترنت. شامبو با رجوع به چهره‌هایی مثل آندره بازن، ژاک رانسیر، ژیل دلوز، بوریس گرویس، سرژ دنه و جاناتان روزنبام نشان می‌دهد چگونه فرهنگ فیلم از سینه‌کلوب‌ها و مجلات چاپی به شبکه‌های اجتماعی، وبلاگ‌ها، تامبلر، توئیتر و پادکست‌ها منتقل شده است. در کتاب کینو - آگورا؛ سینه فیلیای نوین نویسنده به‌تفصیل از سینه‌فیلیای اینترنتی، جستار ویدئویی، نقد فیگورال، «نقد خُرد» در توئیتر و فیسبوک، و شکل‌گیری یک آگورای الکترونیکی سخن گفته است؛ جایی که مرز میان منتقد حرفه‌ای و سینه‌فیل «آماتور» کمرنگ می‌شود و نوشتن درباره‌ی سینما در قالب‌های متنوع و روزمره جریان پیدا می‌کند.

خلاصه کتاب کینو - آگورا؛ سینه فیلیای نوین

موضوع اصلی کتاب کینو - آگورا؛ سینه فیلیای نوین بررسی این است که عشق به سینما در دوران اینترنت چه شکلی به خود گرفته است. گیریش شامبو از سینه‌فیلیای کلاسیکِ سالن تاریک و پرده‌ی بزرگ شروع می‌کند، به سینه‌کلوب‌های فرانسه، نقش بازن و فرهنگ مجلات می‌رسد و سپس به سینه‌فیلیای نوینی می‌پردازد که با دی‌وی‌دی، پخش آنلاین و شبکه‌های اجتماعی ممکن شده است. او مفهوم «آنجا» و «جای دیگر» تجربه‌ی سینمایی را طرح می‌کند، از نقش خاطره، خواندن و نوشتن در شکل‌دادن به حافظه‌ی سینه‌فیلی می‌گوید و اینترنت را به‌عنوان نوعی حافظه‌ی تعاملی و آگورای الکترونیکی توضیح می‌دهد. در پایان، ایده‌ی «نقد خُرد» و گسترش شکل‌های نوین نوشتن درباره‌ی فیلم محور بحث قرار گرفته است.

چرا باید کتاب کینو - آگورا؛ سینه فیلیای نوین را بخوانیم؟

کتاب کینو - آگورا؛ سینه فیلیای نوین امکان فهم منسجم‌تری از تجربه‌ی امروز تماشای فیلم، از سالن سینما تا صفحه‌ی لپ‌تاپ و شبکه‌های اجتماعی فراهم می‌کند. خواننده با تاریخ سینه‌فیلیا، پیوند آن با نوشتن، و نقش اینترنت در دگرگونی نقد و گفت‌وگوی سینمایی آشنا می‌شود و می‌تواند جایگاه خود را در این آگورای الکترونیکی بهتر شناسایی کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب کینو - آگورا؛ سینه فیلیای نوین به دانشجویان و پژوهشگران مطالعات سینما، منتقدان و نویسندگان سینمایی، برنامه‌ریزان جشنواره‌ها و سینه‌فیل‌هایی پیشنهاد می‌شود که به رابطه‌ی سینما، اینترنت، حافظه و نوشتن علاقه‌مند هستند و می‌خواهند تجربه‌ی شخصی‌شان از فیلم‌دیدن را در چارچوبی نظری بازاندیشی کنند.

بخشی از کتاب کینو - آگورا؛ سینه فیلیای نوین

«موضوع این کتاب «سینه‌فیلیای نوین» امروز است، چیزی که توسط تکنولوژی‌های رسانه‌ای جدید ناشی از انقلاب دیجیتال و اینترنت میسر شده است. در مقایسه با سینه‌فیلیای سانتاگ، این یک سینه‌فیلیای فراگیرتر است: نه‌تنها ذائقهٔ اصلی سانتاگ، «سینمای هنری»، را در بر می‌گیرد، که شامل دیگر اَشکال سینما نیز می‌شود، و نه‌تنها تجربهٔ تماشای فیلم در دورانی را در بر می‌گیرد که سانتاگ حسرتش را می‌خورد، که شامل اَشکال دیگری از تماشاگری نیز می‌شود. افزون بر این‌ها، این یک سینه‌فیلیای انترناسیونالیستی است، نه‌فقط برحسب فیلم‌ها، که به همان اندازه مهم، برحسب خود سینه‌فیل‌ها (cinephile). سینه‌فیلیا، همان‌طور که می‌دانیم، صرفاً در علاقه به سینما یا حتی میل به زیاد فیلم‌دیدن خلاصه نمی‌شود. این‌ها شرط لازم و نه کافی برای سینه‌فیلیا هستند. نه‌تنها دیدن، که فکرکردن، خواندن، حرف‌زدن و نوشتن دربارهٔ سینما به هر نحوی، فارغ از اینکه چقدر نامتعارف باشند، همگی فعالیت‌هایی کلیدی برای یک سینه‌فیل هستند. به بیان دیگر، سینه‌فیلیا مستلزم قسمی دلبستگی فعالانه به گفتمان حول فیلم‌هاست. در یک دهه‌ونیم گذشته، خیلی از سینه‌فیل‌ها در سرتاسر جهان به اینترنت روی آوردند تا به گفتمان فیلم دسترسی یابند و در آن شرکت جویند... امروزه، اما می‌توان سینه‌فیل‌های جوانی را، پراکنده در اقصی‌نقاط جهان، سراغ گرفت که واجد ذائقه‌ای گسترده در سینما هستند: شامل ژانرها، ملیت‌ها، و دوره‌های گوناگون. ما روزانه در توئیتر، فیسبوک، وبلاگ‌ها، مجلات و روزنامه‌های آنلاین، و وبسایت‌های مختلف با این افراد برخورد می‌کنیم.»