کتاب سکوتم تقدیم به شما

کتاب سکوتم تقدیم به شما نوشته‌ی ماریو وارگاس یوسا با ترجمه‌ی مجدالدین ارسنجانی روایتی مفصل از موسیقی کریول پرو، والس پرویی و زندگی روشنفکران و هنرمندان این کشور است. نشر لگا آن را منتشر کرده است. این کتاب با محوریت شخصیت تونیو اَسپیلکوئتا، پژوهشگر شیفته‌ی موسیقی مردمی، و درهم‌تنیدن زندگی او با تاریخ اجتماعی لیما و چهره‌های واقعی فرهنگ پرو پیش می‌رود. مترجم در یادداشت آغازین به زبان خاص، اصطلاحات پرویی و ارجاعات فراوان تاریخی و موسیقایی اشاره کرده است و برای روشن‌شدن متن، پانویس‌های متعددی افزوده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب سکوتم تقدیم به شما

کتاب سکوتم تقدیم به شما اثری از ماریو وارگاس یوسا است که در آن زندگی و وسواس فکری یک پژوهشگر موسیقی کریول، تونیو اَسپیلکوئتا، با تاریخ اجتماعی و فرهنگی پرو گره خورده است. داستان از یک تماس تلفنی آغاز می‌شود؛ تماس خوسه دوراند فلورس، روشنفکر نامدار، که تونیو را به محفلی در محله‌ی باخو اِل‌پوئِنته دعوت می‌کند تا گیتارنواز جوانی به نام لَلو مولفینو را بشنود. از همین نقطه، رمان به‌تدریج به کاوشی گسترده در ریشه‌ها و تحولات موسیقی مردمی پرو تبدیل می‌شود. در کتاب سکوتم تقدیم به شما فصل‌هایی روایی که زندگی تونیو، خانواده‌اش، محافل موسیقی، دیدار با سیسیلیا بارّاسا و وسواس او برای نوشتن کتابی درباره‌ی لَلو مولفینو را دنبال می‌کنند، با فصل‌هایی شبه‌مقاله‌ای درهم می‌آمیزند که تاریخ کایخون‌های لیما، شکل‌گیری والس پرویی، محافل «بزن‌وبکوب»، گروه‌های جوانان موج‌شکن و نقش سیاه‌پوستان و طبقات فرودست در خلق موسیقی ملی را شرح داده است. وارگاس یوسا در این کتاب از زبان راوی‌ای شیفته‌ی موسیقی، شهر لیما را از درون کوچه‌ها، حیاط‌های شلوغ، کافه‌ها، میدان گاوبازی آچو و علفزارهای آمانکائس بازسازی کرده است. کتاب سکوتم تقدیم به شما با ترجمه‌ی مجدالدین ارسنجانی و نشر لگا منتشر شده و مترجم با پانویس‌های فراوان، اصطلاحات محلی، نام موسیقی‌دانان، مکان‌ها و ارجاعات تاریخی را توضیح داده است. ساختار کتاب میان روایت زندگی تونیو و بخش‌های تحلیلی درباره‌ی موسیقی کریول در نوسان است و به‌این‌ترتیب هم سرگذشت یک روشنفکر حاشیه‌نشین را نشان می‌دهد و هم تاریخ عاطفی و شنیداری یک ملت را بازمی‌خواند.

خلاصه داستان سکوتم تقدیم به شما

در مرکز کتاب سکوتم تقدیم به شما تونیو اَسپیلکوئتا قرار دارد؛ مردی از طبقه‌ی متوسط پایین لیما که زندگی‌اش را وقف موسیقی کریول پرو کرده است. او نه نوازنده است و نه رقصنده، اما خود را «روشنفکر پرولتاریای فولکلور» می‌داند و سال‌ها درباره‌ی والس پرویی، رقص‌ها و محافل مردمی می‌نویسد. تماس خوسه دوراند فلورس و دعوت به شنیدن گیتارنواز ناشناسی به نام لَلو مولفینو، زندگی تونیو را دگرگون می‌کند. شنیدن ساز لَلو در محفلی در باخو اِل‌پوئِنته برای او تجربه‌ای تقریباً دینی است و او را به این تصمیم می‌رساند که کتابی درباره‌ی این نابغه‌ی گمنام بنویسد. در ادامه، رمان مرگ زودهنگام لَلو، شایعه‌ی خودکشی، بستری‌شدنش در بیمارستان اُبرِرو و دفن او در گوری جمعی را در کنار تلاش تونیو برای فهمیدن زندگی او و گفت‌وگو با کسانی مانند سیسیلیا بارّاسا قرار می‌دهد. هم‌زمان، متن به تاریخ کایخون‌ها، شکل‌گیری والس، گروه موج‌شکن، جشن‌های آمانکائس و نقش موش‌ها به‌عنوان استعاره‌ای از زوال شهری می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه موسیقی، طبقات و نژادهای مختلف را در لحظه‌هایی از سکوت و شور مشترک به هم پیوند می‌دهد.

چرا باید کتاب سکوتم تقدیم به شما را بخوانیم؟

این کتاب تصویری زنده و پرجزئیات از لیما، موسیقی کریول و والس پرویی ارائه کرده است و نشان می‌دهد چگونه یک شیفتگی شخصی می‌تواند به خوانشی تازه از تاریخ یک جامعه تبدیل شود. خواندن آن امکان آشنایی با لایه‌های پنهان فرهنگ پرو، محافل مردمی، روشنفکران حاشیه‌نشین و نسبت میان هنر، طبقه و سیاست را فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به رمان‌های شخصیت‌محور، موسیقی، تاریخ فرهنگی شهرها و روایت‌هایی علاقه‌مندند که زندگی روزمره‌ی طبقات فرودست و روشنفکران را درهم می‌آمیزند. همچنین به خوانندگان کنجکاو درباره‌ی فرهنگ و موسیقی آمریکای لاتین پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب سکوتم تقدیم به شما

«تونیو اَسپیلکوئتا اولین آکوردها را که شنید، چشم از آن کفش‌های ورنیِ به پای گیتارنواز برداشت. چیزی غریب بر او رسید. رنج بی‌اعتنایی دکتر دوراند فلورس ناپدید شد و رفته‌رفته همه‌چیز از اطرافش محو شد تا آنکه فقط آن گیتار ماند، گیتاری که آن جوانک _ چون واقعاً جوانکی بود_ مقابل جمع به زمزمه و گریه‌اش وا می‌داشت، زیروزِبر می‌کرد، جوری که تونیو اَسپیلکوئتا هرگز نشنیده بود، آن هم او، اویی که ساز تمام گیتارنوازان حرفه‌ای لیما را شنیده بود، از مشهورشان گرفته تا گمنامشان. حتی گیتارنواز اول پرو، اُسکار اَویلِس، آن مرد هیکلیِ سبیلْ قیطانی. کم‌کم سکوت بر باغ و آن خانهٔ بزرگ حاکم شد. در نظر تونیو اَسپیلکوئتا سکوتی مثل سکوتِ میدان گاوبازی بود. سکوتی که تنها رشته‌های گیتار می‌شکستندش. مثل سکوت آن بعدازظهر در میدان آچو _ هیچ‌وقت از یادش نمی‌رفت_، هنگام بازار مکارهٔ اکتبر آن سال، ۱۹۵۶ یا ۱۹۵۷، وقتی پدرش، آن مرد ایتالیایی، او را به گاوبازی برد، نخستین گاوبازی عمرش. پدرش او را به دیدن آن گاوباز مکزیکی، پروکونا، برد که مردی عجیب‌وغریب بود، آدمی اهل افراط و تفریط؛ مثلاً بعضی وقت‌ها هراس برش می‌داشت و بی‌هیچ شرمی از گاوها می‌گریخت و همهٔ کارها را گردن وردست‌هایش می‌انداخت، بعضی وقت‌ها همچنان می‌رفت سراغ آن جانور که تماشاگران به سرگیجه می‌افتادند. هرچند تقریباً هر سال به مسابقه‌های گاوبازی لیما می‌رفت _ علاقه به گاوبازی از کودکی در او پیدا شده بود_، گمان نمی‌برد که سکوتی چنین ژرف را دیده باشد، چنین خلسه‌زا. سکوتی حاکم بر همگان. کسانی که باصفا و اشتیاق، بی‌سخن، نفس در سینه حبس و بی‌اندیشیدن به چیزی، فارغ از هر چه در سر داشتند، شورمند، سرخوش، دل‌نگران و بی‌حرکت، نشسته بودند به تماشای معجزه‌ای که آن پایین محقق می‌شد، جایی که پروکونا، سرشار از هنر و شجاعت و زیرکی، بی‌شمار بار قدم‌های طبیعی و راستی بر می‌داشت و با هر قدم خودش را به گاو نزدیک‌تر می‌کرد، تا آنکه با گاو در هم می‌آمیخت.»