کتاب جادوگر مشهور

کتاب جادوگر مشهور (The famous magician)، نوشته سزار آیرا و ترجمه پدیده الماسی، داستانی است از برخورد ادبیات و جادو و از دل‌مشغولی‌های نویسنده‌ای سال‌خورده که ناگهان با پیشنهادی ماورایی روبه‌رو می‌شود. این کتاب که نشر نیماژ در سال ۱۴۰۴ آن را منتشر کرده است، در قالب داستانی پرگفت‌وگو و پر از تأملات ذهنی، در مرز میان واقعیت، خیال، فلسفه و شوخ‌طبعی حرکت می‌کند. کتاب جادوگر مشهور هم قصه‌ی یک معامله‌ی وسوسه‌انگیز است هم تأملی طولانی درباره‌ی نوشتن، خواندن، قدرت تخیل و معنای زندگی روزمره‌ی یک نویسنده. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب جادوگر مشهور اثر سزار آیرا

کتاب جادوگر مشهور با روایت اول‌شخص نویسنده‌ای شصت‌وچندساله آغاز می‌شود که در یک صبح یکشنبه در بازار کتاب پارک ریواداویا پرسه می‌زند و از عادت سال‌های طولانی کتاب‌خواندن و نوشتن می‌گوید. سزار آیرا در این کتاب از همان صفحه‌های نخست، فضای آشنا و روزمره‌ی بوئنوس‌آیرس را با تصاویری اغراق‌شده از طوفان، مجسمه‌های واژگون و نیمکت‌های درهم‌تنیده درمی‌آمیزد تا خواننده را آرام‌آرام به‌سمت جهانی ببرد که در آن جاذبه، ماده و مرزهای عقل سست می‌شوند.

کتاب جادوگر مشهور در ادامه، با ورود شخصیت اُواندو، دلال کتاب‌های دست‌دوم و جادوگر خودخوانده، به گفت‌وگویی طولانی درباره‌ی قدرت، جادو، ادبیات و مسئولیت نویسنده بدل می‌شود. پیشنهاد اُواندو ساده و هولناک است: دست‌کشیدن کامل از خواندن و نوشتن در ازای دسترسی به قدرت‌های جادویی بی‌حد. سزار آیرا در این کتاب، این موقعیت را بهانه‌ای کرده است برای طرح بحث‌هایی مفصل درباره‌ی ماهیت الهام، رنج نوشتن، نقش خواندن در شکل‌گیری ذهن و حتی نسبت هنر معاصر با سفر، مواد مخدر، جهانی‌شدن و سانسور.

کتاب جادوگر مشهور صحنه‌هایی از کافه‌های بوئنوس‌آیرس، گفت‌وگو با دوستان روشن‌فکر، دیدار با ناشر، سفر به قاهره و قدم‌زدن در حاشیه‌ی نیل را کنار هم می‌نشاند. راوی میان تصمیم برای پیوستن به جادوگر و وفادارماندن به ادبیات تاب می‌خورد و همین تردید موتور اصلی پیشرفت داستان است. این کتاب بیش از آنکه بر وقایع بیرونی تکیه کند، بر جریان سیال ذهن، شوخی‌های فلسفی، مثال‌های عجیب و بازی با ایده‌ی «جادوی واقعی» و «جادوی ادبیات» استوار شده است.

خلاصه داستان جادوگر مشهور

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

در کتاب جادوگر مشهور، نویسنده‌ای شناخته‌شده که سال‌هاست یکشنبه‌ها در بازار کتاب پارک ریواداویا پرسه می‌زند، با اُواندو روبه‌رو می‌شود؛ مردی چاق و ژولیده که زمانی رمان بُنجلش را به او داده و حالا ادعا می‌کند جادوگر است. اُواندو با تبدیل قاشق و حبه‌ی قند به اشیایی عجیب، نشان می‌دهد که می‌تواند قوانین فیزیک را خم کند و در ازای همکاری راوی، وعده می‌دهد این قدرت‌ها را به او هم منتقل کند. شرط جادوگر چشم‌پوشی کامل از خواندن و نوشتن است.

راوی در یک هفته مهلت، میان ادبیات و جادو سرگردان می‌شود؛ با دوست کتاب‌خوانش، ارنستو، با ناشرش، فرانسیسکو، و در خیال با همسر غایبش گفت‌وگو می‌کند، به سفر کاری قاهره می‌رود، درباره‌ی هنر معاصر سخنرانی می‌کند و مدام این سؤال را می‌سنجد که ادبیات چه می‌دهد که جادو نمی‌دهد و برعکس. داستان بیش از آنکه به نتیجه‌ی نهایی برسد، بر خودِ این کشمکش درونی و بازی فکری پیرامون آن متمرکز است.

چرا باید کتاب جادوگر مشهور را بخوانیم؟

کتاب جادوگر مشهور موقعیتی ساده را به میدان بحثی گسترده درباره‌ی نوشتن، خواندن، قدرت، جادو و واقعیت تبدیل می‌کند. این کتاب امکان تماشای ذهن یک نویسنده را در لحظه‌ی تصمیمی سرنوشت‌ساز فراهم می‌کند؛ جایی که هر گفت‌وگو، هر سفر و هر شیء کوچک به پرسشی تازه درباره‌ی معنای ادبیات و زندگی بدل می‌شود.

خواندن کتاب جادوگر مشهور را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به علاقه‌مندان به ادبیات تأملی، دوستداران رمان‌های پرگفت‌وگو و کسانی پیشنهاد می‌شود که درگیر پرسش‌هایی درباره‌ی نوشتن، خواندن، الهام و نسبت هنر با زندگی روزمره‌اند. همچنین به خوانندگانی پیشنهاد می‌شود که از بازی‌های ذهنی و ترکیب طنز، فلسفه و خیال لذت می‌برند.

درباره سزار آیرا

سزار آیرا، نویسنده و مترجم آرژانتینی، در سال ۱۹۴۹ در کرونل پرینگلز در بوئنوس آیرس به دنیا آمد و از مهم‌ترین چهره‌های ادبیات معاصر آمریکای لاتین به‌ شمار می‌رود. او نویسنده‌ای بسیار پرکار است و تاکنون بیش از ۱۰۰ اثر در قالب رمان، جستار و... منتشر کرده است. آیرا علاوه‌بر داستان‌نویسی، در زمینه‌ی ترجمه و نقد ادبی نیز فعالیت داشته و آثاری از نویسندگان کشورهای مختلف، از جمله فرانسه، ایتالیا، برزیل و اسپانیا را ترجمه و ویرایش کرده است. او همچنین در دانشگاه بوئنوس آیرس و دانشگاه روساریو درباره‌ی ادبیات، شعر و جریان‌های هنری مدرن تدریس و سخنرانی کرده است.

آثار سزار آیرا با ساختار غیرمتعارف، تخیل رها و جابه‌جایی ناگهانی میان ژانرها شناخته می‌شوند. او معمولاً از بازنویسی و ویرایش پرهیز می‌کند و روایت را به‌صورت بداهه و پیوسته پیش می‌برد؛ روشی که خودش آن را گریز به جلو می‌نامد. به همین دلیل، داستان‌هایش اغلب از واقعیت به خیال، از طنز به فلسفه و از روایت‌های روزمره به فضاهای سوررئالیستی حرکت می‌کنند. آیرا در آثارش از عناصر ادبیات عامه‌پسند، علمی‌‌ـ‌تخیلی، کمیک و فرهنگ توده‌ای نیز استفاده می‌کند و معمولاً از پایان‌بندی‌های قطعی و کلاسیک فاصله می‌گیرد.

بخش مهمی از نوشته‌های او به تاریخ و فرهنگ آرژانتین، به‌ویژه فضای بوئنوس آیرس و خاطرات کودکی‌اش، مربوط می‌شود. او در برخی آثارش با نگاهی طنزآلود به زادگاه و زندگی شخصی خود بازمی‌گردد و در برخی دیگر، به فضاهای شرقی، روایت‌های خیال‌پردازانه و موقعیت‌های نامعمول می‌پردازد.

سزار آیرا امروزه یکی از متفاوت‌ترین و تأثیرگذارترین نویسندگان ادبیات اسپانیایی‌زبان است. گفت‌وگوها، حلبی‌آباد، در باب هنر معاصر، شام، چگونه راهبه شدم، بستنی با طعم توت‌فرنگی، کنگره‌ی ادبیات، واقعه‌ای در زندگی یک نقاش منظره و وارامو از کتاب‌های ترجمه‌شده از او به فارسی هستند.

این کتاب یا نویسنده چه جوایز و افتخاراتی کسب کرده است؟

سزار آیرا در طول دوران نویسندگی خود افتخارات متعددی کسب کرده است؛ او در سال ۲۰۲۱ جایزه‌ی معتبر فورمنتور را به‌پاس کل آثار و تأثیر ادبی‌اش دریافت کرد و پیش از آن در سال ۲۰۱۴، جایزه‌ی بین‌المللی ادبی روژه کایوا در فرانسه که به نویسندگان برجسته‌ی آمریکای لاتین تعلق می‌گیرد، به او اهدا شد. او همچنین در سال ۲۰۱۶ موفق به کسب دو جایزه‌ی بین‌المللی دیگر شد: جایزه‌ی ایبروآمریکایی روایت مانوئل روخاس از سوی دولت شیلی و جایزه‌ی آمریکا برای مشارکت مادام‌العمر در نویسندگی بین‌المللی. علاوه‌بر این‌ها، او در سال ۱۹۹۶ کمک‌هزینه‌ی گوگنهایم را برای خلاقیت‌های هنری در آمریکای لاتین و کارائیب دریافت کرد و دو بار نیز برنده‌ی جایزه‌ی معتبر کونکس شد؛ یک بار در سال ۱۹۹۴ در بخش ترجمه و بار دیگر در سال ۲۰۰۴ در بخش رمان.

بخشی از کتاب جادوگر مشهور

«صبح یکشنبه‌روزی، وقتی دیگر بیش از شصت سال داشتم و بالاخره در نویسندگی برای خودم شهرتی به هم زده بودم، در بازار کتابِ واقع در پارک ریواداویا قدم می‌زدم، نه که دنبال چیز بخصوصی باشم، صرفاً از آفتاب لذت می‌بردم و نه کار واجبی بود که به انجام برسانم، نه مشکلی که ذهنم را به خود درگیر کرده باشد. آسمان آبی بود، پرنده‌ها آواز می‌خواندند، معدود درخت‌های سرپامانده خیلی شَق‌ورَق قد علم کرده بودند، انگار ترسیده باشند، و برگ‌ها تک‌تک بر آسمان نقش بسته بودند. وقتی سرم را پایین‌تر آوردم و به هزارتوی غرفه‌های فلزی سبز کتاب چشم دوختم، از بین غرفه‌ها، آن‌طرف پارک، ویرانی ناشی از طوفان شب گذشته را دیدم. درخت‌های صدساله اینجا و آنجا روی هم افتاده بودند، با شاخ‌وبرگ‌های درهم‌فرورفته و ریشه‌های نمایان، شبیه مجسمه‌های سفالی نخراشیدهٔ عنکبوت و ماهی مرکب. همچنین حدود بیست نیمکت آهنی پارک روی هم تلنبار شده بودند، ازشکل‌افتاده و درهم‌تنیده، در نتیجهٔ طوفانی قدرتمند. حتی مجسمه‌های مرمری و برنزی از روی پایه‌هایشان کنده شده بودند، بی‌شک یک‌باره و در اثر تندبادی شدید، و با توجه به اعضای بدنی که در هم آمیخته بود، لابد وسط زمین و هوا به هم خورده بودند: برآمدگی‌های تن ونوس به‌علاوهٔ پاهای یک اسب با کلاه سه‌گوش یکی از بنیان‌گذاران و هیولاهای عجیب‌وغریب دیگری ازاین‌دست که کمابیش زیر تل‌های چمنِ له‌شده، مدفون شده بودند. شنیدم یکی از کتاب‌فروش‌ها می‌گفت ساکنان ساختمان‌های روبه‌روی پارک از این مجلس رقص آخرالزمانی فیلم گرفته‌اند، در صفحه‌های فیس‌بوکشان گذاشته‌اند و با استفاده از نرم‌افزار ویرایشگر ویدئو، به آن‌ها خرگوش و اردک اضافه کرده‌اند، به این بهانه که این موجودات سفید کوچک نقاط مرجعی بودند که مکان چیزهای دیگر را نسبت به آن‌ها می‌سنجیدند.»