کتاب اون گرین (جلد دوم، اون گرین آشپز می شود)

کتاب اون گرین (جلد دوم، اون گرین آشپز می‌شود) نوشته‌ی داستی بولینگ با تصویرگری جینا پری و ترجمه‌ی فرمهر منجزی داستان دختری هشت‌ساله به نام آون است که بدون دست به دنیا آمده اما با پاهایش هر کاری را انجام می‌دهد؛ از بستن بند کفش تا آشپزی. انتشارات برکه آبی آن را منتشر کرده است. در این جلد از مجموعه‌ی اون گرین، آون تصمیم می‌گیرد در مسابقه‌ی آشپزی نمایشگاه منطقه‌ای شرکت کند و مدال نفر اول را به‌دست بیاورد. او خودش را یک «آب‌مزه‌شناس» حرفه‌ای می‌داند و مطمئن است ده میلیون پرز چشایی دارد، برای همین باور دارد می‌تواند بهترین دسر دنیا را درست کند. اما مسیر رسیدن به این رؤیا پر از خراب‌کاری‌های بامزه در آشپزخانه، بحث‌های کشمشی با دوستان، دلخوری‌ها، آشتی‌ها و کشف طعم‌های عجیب مثل شیر پنیری هندی، کیک بخارپز لوبیایی و حتی کیک سوپ گوجه‌فرنگی است. این کتاب با نثری سرزنده و پر از شوخی، در قالب ماجراهای روزمره‌ی آون، از دوستی، پذیرش تفاوت‌ها، امتحان‌کردن چیزهای تازه و اعتمادبه‌نفس حرف زده است و نشان می‌دهد چطور می‌شود بدون دست هم آشپز حرفه‌ای شد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب اون گرین (جلد دوم، اون گرین آشپز می شود)

کتاب اون گرین (جلد دوم، اون گرین آشپز می‌شود) ادامه‌ی ماجراهای آون در قالب فصل‌های کوتاه و پراتفاق است. راوی داستان خود آون است؛ دختری که بدون دست زندگی می‌کند و همه‌چیز را با پاهایش انجام می‌دهد و همین زاویه‌ی دید، لحن داستان را پر از شوخی‌های بدنی، توضیح‌های خنده‌دار و مقایسه‌های عجیب کرده است. در این جلد، محور اصلی داستان مسابقه‌ی آشپزی نمایشگاه منطقه‌ای است که قرار است در تعطیلات آخر هفته برگزار شود. آون رؤیای بردن مدال روبان‌آبی را در سر دارد و برای همین با سه دوستش، امیلی، کایلا و سوجاتا، یک «دورهمی رسمی آشپزی» در خانه راه می‌اندازد تا چند دسر مختلف را امتحان کنند و بهترینشان را برای مسابقه انتخاب کنند. ساختار کتاب فصل‌بندی مشخصی دارد و هر فصل روی یک گره کوچک تمرکز کرده است؛ از «شرط لازم برای آشپز حرفه‌ای شدن» و «دوستان بسیار زیاد» تا «کشمش‌ها همه چیز را نابود می‌کنند»، «آزمایش نهایی» و «با تیپا بیرون انداختن». این عناوین نشان می‌دهد که داستان هم‌زمان روی دو خط پیش می‌رود: یادگرفتن آشپزی و یادگرفتن دوستی. در کتاب اون گرین (جلد دوم، اون گرین آشپز می‌شود) هر فصل یک موقعیت تازه برای آون می‌سازد؛ از توضیح‌دادن این‌که چطور بدون دست تخم‌مرغ می‌شکند و کره را نرم می‌کند تا دعواهای جدی‌اش با کایلا بر سر کشمش و این‌که آیا دسر باید حتماً در فر پخته شود یا نه. در میانه‌ی داستان، ورود سوجاتا و دسر هندی «شیر پنیری» بحثی درباره‌ی غذاهای فرهنگی مختلف و قضاوت‌کردن از روی اسم و ظاهر راه می‌اندازد. بعدتر، آون با رن آشنا می‌شود؛ پسری که عاشق دسر است و مادرش کیک بخارپز لوبیایی درست می‌کند و همین آشنایی مسیر تازه‌ای برای شرکت در مسابقه باز می‌کند. فصل‌هایی مثل «راز بدن قوی و سالم من» و بخش‌های مربوط به مادربزرگ، لایه‌ی دیگری به داستان اضافه کرده‌اند؛ جایی که آون از زاویه‌ی بدن متفاوتش، درباره‌ی ورزش‌بودن هم‌زدن خمیر با پاها، ترس از امتحان‌کردن طعم‌های جدید و احساس شرم بعد از رنجاندن دیگران حرف می‌زند. در مجموع، کتاب با ترکیب صحنه‌های آشپزی، گفت‌وگوهای مدرسه، دیدار با مادربزرگ و تمرین برای مسابقه، تصویری زنده از یک دختر پرانرژی ساخته است که هم‌زمان با تمرین برای دسر برنده، یاد می‌گیرد چطور دوست بهتری باشد.

خلاصه کتاب اون گرین (جلد دوم، اون گرین آشپز می شود)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! در کتاب اون گرین (جلد دوم، اون گرین آشپز می‌شود) آون تعریف می‌کند که چطور از جشن‌های مدرسه و تجربه‌های قبلی‌اش در درست‌کردن کیک هویج و شیرینی‌های مختلف، به این نتیجه رسیده که یک آشپز حرفه‌ای است. او معتقد است مهم‌ترین شرط آشپز خوب‌شدن، چشایی و بویایی قوی است و خودش را «آب‌مزه‌شناس» می‌نامد. وقتی می‌فهمد قرار است در نمایشگاه منطقه‌ای مسابقه‌ی آشپزی برگزار شود، تصمیم می‌گیرد هر طور شده مدال نفر اول را ببرد. چون حیوان زنده‌ای برای بخش دامپروری ندارد، تمام امیدش را روی دسر می‌گذارد و از دوستانش امیلی، کایلا و سوجاتا دعوت می‌کند تا در خانه‌ی آن‌ها چند دستور پخت را امتحان کنند. در دورهمی آشپزی، هرکدام از دخترها یک دسر انتخاب می‌کنند: سوجاتا دسر هندی «شیر پنیری» را پیشنهاد می‌دهد، امیلی «شیرینی هلوی پفکی» را می‌آورد، آون «شیرینی پای با تکه‌های شکلات نعنایی» طراحی کرده و کایلا می‌خواهد «کلافوتی کشمشی» درست کند. آون اول با اسم شیر پنیری و بعد با کشمش‌ها مشکل پیدا می‌کند؛ به دسر سوجاتا می‌خندد و دسر کایلا را چندش‌آور می‌نامد. این رفتار باعث می‌شود سوجاتا گریه کند و کایلا و امیلی هم از دست آون ناراحت شوند. مادر آون او را وادار می‌کند عذرخواهی کند و توضیح می‌دهد که نباید بدون امتحان‌کردن، غذای دیگران را مسخره کند. با این حال، ماجرا ادامه پیدا می‌کند؛ آون حاضر نمی‌شود حتی یک لقمه از کلافوتی کشمشی بخورد و در رأی‌گیری دوستانه، دسر کایلا برنده می‌شود. دعوا بالا می‌گیرد و در مدرسه، سه دوستش تصمیم می‌گیرند بدون آون در مسابقه شرکت کنند. آون که تنها مانده، سعی می‌کند خودش یک دسر برنده درست کند. او در آشپزخانه‌ی خانه، با پاهایش کیک شکلاتی با خامه‌ی نعنایی می‌پزد اما وسط کیک صاف و تهش سوخته می‌شود و مزه‌اش به‌خاطر پوسته‌های تخم‌مرغ و فراموش‌کردن بیکینگ‌پودر افتضاح از آب درمی‌آید. ناامیدی آون با دیدار مادربزرگ کمی تغییر می‌کند؛ مادربزرگ با او کیک سوپ گوجه‌فرنگی درست می‌کند و به او نشان می‌دهد که چیزهایی که در نگاه اول چندش‌آور به‌نظر می‌رسند، ممکن است خوشمزه باشند. آون با تردید کیک را می‌چشد و عاشقش می‌شود و تازه می‌فهمد چقدر درباره‌ی غذاهای دیگران زود قضاوت کرده است. بعد از این تجربه، آون سراغ رن می‌رود؛ پسری که گفته بود مادرش کیک بخارپز لوبیایی درست می‌کند و هیچ‌کس حاضر نیست با او در مسابقه شرکت کند. آون از او می‌خواهد هم‌تیمی‌اش باشد. آن‌ها به خانه‌ی رن می‌روند و با کمک مادرش، دسر «مانجو» را درست می‌کنند؛ کیک‌های بخارپز کوچکی که با خمیر لوبیای شیرین پر شده‌اند. آون این‌بار با ذهن باز مانجو را می‌چشد و می‌بیند خوشمزه است. او تصمیم می‌گیرد از این به بعد «امتحان‌کننده‌ی چیزهای جدید» باشد و شب تا صبح برای دوستان قدیمی‌اش کارت عذرخواهی درست می‌کند تا هم دل آن‌ها را به‌دست بیاورد و هم نشان بدهد فهمیده رفتار قبلی‌اش چقدر آزاردهنده بوده است.

چرا باید کتاب اون گرین (جلد دوم، اون گرین آشپز می شود) را بخوانیم؟

کتاب اون گرین (جلد دوم، اون گرین آشپز می‌شود) چند لایه‌ی جذاب را هم‌زمان کنار هم گذاشته است. در سطح اول، یک داستان پرانرژی درباره‌ی آشپزی، مسابقه، خراب‌کاری در آشپزخانه و دوستی‌های مدرسه‌ای است که با شوخی‌های زبانی آون، توضیح‌های بامزه‌اش درباره‌ی کلمات و مثال‌های عجیبش، خواندنش را سرزنده کرده است. در سطح بعد، کتاب به‌طور طبیعی نشان داده است که آون بدون دست چطور زندگی می‌کند؛ از شستن پاها قبل از آشپزی تا بازکردن قفل در با انگشت‌های پا و هم‌زدن خمیر روی پیشخان. این توصیف‌ها بدون ترحم یا اغراق، تصویر روشنی از استقلال و خلاقیت یک کودک با بدن متفاوت ارائه کرده است. از طرف دیگر، داستان به شکل ملموس به موضوع‌هایی مثل قضاوت‌کردن از روی ظاهر، تمسخر غذاهای فرهنگی دیگران، ترس از امتحان‌کردن چیزهای تازه و تأثیر این رفتارها بر احساسات دوستان پرداخته است. گفت‌وگوهای آون با مادر و مادربزرگش، و تجربه‌ی او با دسرهای «شیر پنیری»، «کیک سوپ گوجه‌فرنگی» و «مانجو»، نشان داده است که چطور می‌توان با ذهن بازتر به تفاوت‌ها نگاه کرد. رابطه‌ی آون با دوستانش هم از هیجان و هم از دلخوری و آشتی پر است و برای خواننده‌ی نوجوان، نمونه‌ی نزدیکی از این است که «رئیس‌بازی» و نپذیرفتن سلیقه‌ی دیگران چطور می‌تواند دوستی‌ها را به‌هم بزند. در کنار همه‌ی این‌ها، کتاب ایده‌های متنوعی از دسرها و اصطلاحات آشپزی را معرفی کرده است و برای کسانی که به غذا و شیرینی علاقه دارند، پر از صحنه‌های خوش‌مزه و خنده‌دار است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب اون گرین (جلد دوم، اون گرین آشپز می‌شود) به نوجوانان و پیش‌نوجوانانی پیشنهاد می‌شود که از داستان‌های مدرسه‌ای، دوستی‌های پرچالش و ماجراهای بامزه‌ی روزمره لذت می‌برند. همچنین به کسانی پیشنهاد می‌شود که به آشپزی و دسر علاقه دارند یا دوست دارند درباره‌ی پذیرش تفاوت‌های بدنی و فرهنگی، قضاوت‌نکردن سلیقه‌ی دیگران و امتحان‌کردن چیزهای جدید بیشتر فکر کنند.