کتاب موسم عاشقی

«موسم عاشقی» نام داستانی عاشقانه از نویسنده معاصر، زینت حسنی (-۱۳۴۲) است. آراد بارها و بارها وجدان را پایمال نموده و یا نادیده انگاشته بود، این اواخر هم به کل از یاد برده بود که وجدانی هم دارد. گرچه یقین داشت که هنوز جایی در وجودش جاخوش کرده و نشسته است. رد آن را از خواب‌هایی که احوالش را دگرگون می‌ساخت، درمی‌یافت. از اینرو گاه در خلوت خویش او را وامی‌داشت تا آنچه را می‌بیند، نادیده انگارد و آنچه را درمی‌یابد، نفهمیده پندارد!! غافل از آنکه بداند این عنصر اخلاق، ودیعه‌ای الهی، پایدار و ابدیست. سال‌ها پیش همه متوجه تغییر رفتار و حرکاتش شده و آن را به حساب تحولات جوانی وی گذاشته بودند. بی‌آنکه از خود بپرسند انتهای این تغییر و تحولات کجاست؟ هیچ‌کدام از اقارب هم درصدد راهنمایی او یاهدایت رفتارهایش برنمی‌آمدند. آراد هم آسوده‌خاطر اما زیرکانه درس‌های ناموختنی پدر را آموخته، نرم نرمک و یکایک می‌آزمود! زرنگی‌اش دست نیافتنی بود و خودداریش نمونه. هیچ‌کس نمی‌بایست از آنچه انجام می‌داد آگاهی می‌یافت، یعنی نمی‌توانست. زیرک‌تر از آن بود که وادهد. به هر حال سرمشقش پدر بود و گوشت و خونش از او. اگر احتیاط لازم را به خرج می‌داد و ظاهرش را حفظ می‌کرد و طاغی نمی‌شد، احدی به تردید نمی‌افتاد. این بخش تفکیک‌ناپذیری از تقدیر پدر بود و میراث او! اگر مذهب برای پدر فقط یک رشته قوانین بود نه تجربه‌ای معنوی، برای او هم دقیقآ همان معنا را داشت نه بیشتر! درس چندان دشوار نبود که قابل آموختن نباشد. داشتن ظاهری مذهبی کافی بود. اگر زیرکی و زرنگی را به آن می‌افزود و از شالوده آن درست استفاده می‌کرد، به راحتی می‌توانست رویه‌ای را که در پیش گرفته بود، ادامه دهد و به جای یکی، از چندین مورد بهره ببرد. استعداد فوق‌العاده‌ای در این‌گونه امور داشت. سال‌ها در نقش فرزندی مطیع و آرام ظاهر شده بود بی‌آنکه ذره‌ای شبهه ایجاد کند که تا چه حد ناآرام و طاغی است!