کتاب شجاع

کتاب شجاع نوشته‌ی رز آریانا مک‌گاون با ترجمه‌ی علی ستارزاده روایتی شخصی از زندگی نویسنده در دل فرقه‌ها، هالیوود و ساختارهای قدرت است که بر بدن و ذهن زنان مسلط شده‌اند. نویسنده از کودکی در فرقه‌ی خانواده‌ی بین‌المللی تا سال‌های شهرت در سینما، تجربه‌ی خشونت، سوءاستفاده و مقاومت را کنار هم قرار داده است. انتشارات کتاب مرو آن را منتشر کرده است و متن کتاب میان خاطره‌نویسی، اعتراف، تحلیل فرهنگی و نقد رسانه حرکت می‌کند. شجاع تصویری از پشت‌صحنه‌ی هالیوود و فرقه‌های فکری ارائه کرده است که کمتر در روایت‌های رسمی دیده می‌شود. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب شجاع

کتاب شجاع با تمرکز بر زندگی رز آریانا مک‌گاون، از همان صفحات آغازین نشان می‌دهد که با یک روایت معمولی از شهرت و سینما روبه‌رو نیست. نویسنده در یادداشت ابتدایی توضیح داده است که نوشتن این متن هم‌زمان با تعقیب، هک، سرقت دست‌نوشته‌ها و فشار حقوقی و امنیتی انجام شده و خودش این کتاب را بخشی از مبارزه با «غول‌ها» و ساختارهای فاسد می‌داند. کتاب شجاع در ادامه، هالیوود را نه فقط یک صنعت سرگرمی که نوعی مکتب فکری و فرقه‌ی مدرن توصیف کرده است که با تصویرسازی، تبلیغات و ستاره‌سازی، ذهن و بدن مخاطبان را شکل می‌دهد. کتاب شجاع در چند بخش پیوسته، از «یادداشت نویسنده» و «پیش‌گفتار» تا «درآمد» و «بخش اول»، مسیر زندگی مک‌گاون را از کودکی در فرقه‌ی خانواده‌ی بین‌المللی در ایتالیا، مهاجرت به آمریکا، فقر، خشونت خانگی، مدرسه، و سپس ورود به هالیوود دنبال کرده است. در هر بخش، خاطرات شخصی با تحلیل‌هایی درباره‌ی فرقه‌ها، تبعیض‌جنسیتی، کنترل بدن زنان، نقش رسانه و تبلیغات در ساختن رؤیاهای جمعی و شست‌وشوی مغزی گره خورده است. کتاب شجاع بارها میان صحنه‌های جزئی از زندگی روزمره و تصویرهای کلی از ساختار قدرت رفت‌وبرگشت کرده است تا نشان دهد چگونه تجربه‌ی فردی نویسنده با سازوکارهای بزرگ‌تر اجتماعی و فرهنگی پیوند خورده است.

خلاصه کتاب شجاع

کتاب شجاع از یک نقطه‌ی شخصی شروع شده است: تصمیم رز مک‌گاون برای تراشیدن موهای سرش و قطع رابطه با تصویری که هالیوود از «زن ایده‌آل» ساخته است. نویسنده این تصمیم را «نعره‌ی قبل از جنگ» می‌نامد و از آن به‌عنوان آغاز خروج از نقش‌های تحمیلی، شست‌وشوی مغزی و سکوت اجباری یاد کرده است. متن کتاب سپس به عقب برمی‌گردد و کودکی او در فرقه‌ی خانواده‌ی بین‌المللی در ایتالیا، تنبیه‌ها، کنترل بدن، سوءاستفاده از زنان و کودکان و تبدیل ایمان به ابزاری برای سلطه را روایت کرده است. در ادامه، شجاع مهاجرت به آمریکا، مواجهه با نژادپرستی، تبعیض‌جنسیتی، فقر و تحقیر طبقاتی را کنار تجربه‌ی ورود به هالیوود قرار داده است. نویسنده هالیوود را ادامه‌ی همان منطق فرقه‌ای می‌بیند؛ جایی که بدن زنان، مو، لباس و احساسات به کالا تبدیل می‌شود و تصویرهای ساختگی، هویت واقعی را می‌بلعند. پیام اصلی کتاب، ضرورت آگاهی از این مکتب‌های فکری، نام‌گذاری خشونت‌ها و تلاش برای رهایی فردی و جمعی است.

چرا باید کتاب شجاع را بخوانیم؟

شجاع تصویری از پشت‌صحنه‌ی فرقه‌های مذهبی، خانواده‌های آشفته و صنعت سرگرمی ارائه کرده است که در آن خشونت، تبعیض‌جنسیتی و سوءاستفاده به‌هم گره خورده‌اند. این کتاب نشان می‌دهد چگونه یک کودک، سپس یک بازیگر مشهور، می‌تواند این چرخه‌ها را شناسایی کند و به‌تدریج از آن‌ها فاصله بگیرد. خواندن آن برای فهم سازوکار قدرت در فرهنگ عامه و رسانه مفید است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن شجاع به کسانی پیشنهاد می‌شود که به موضوعاتی مثل فرقه‌ها، هالیوود، تبعیض‌جنسیتی، خشونت علیه زنان، نقد رسانه و تجربه‌ی زیسته‌ی بازماندگان علاقه‌مند هستند. همچنین به دانشجویان و پژوهشگران حوزه‌های مطالعات فرهنگی، رسانه و جنسیت پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب شجاع

«تراشیدن موهای سَرم، نعرهٔ قبل از جنگ بود. اما فراتر از آن، جواب سؤالی که همیشه از آن متنفر بودم را گرفتم. با کسی به‌هم زدی؟ بله. با همهٔ دنیا. با همه به‌هم زده‌ام. تو هم می‌توانی! اسم من رز مک‌گاون است و من یک زن شجاعم. در شهر کوچکی به نام سرتالدو در ایتالیا و در یک طویلهٔ سنگی شبیه به قلعه و به دست قابله‌ای نابینا به‌دنیا آمدم. آمریکایی‌ها ضرب‌المثلی دارند که می‌گوید: «دهاتی هستی؟ پس، دهنت را ببند» ولی من مجبور نیستم ببندم. حرف زدن حق من است. به‌نظرم برای خاص بودن باید از بدو تولد یه چیز منحصربه‌فردی داشته باشی و من فکر می‌کنم دارم. طویله در ملک دوک زوآیگی بود که به دوک امانوئل معروف بود و به‌خاطر ملحق شدنش به فرقهٔ خانوادهٔ بین‌المللی، ملک و زمینش را به آن‌ها اهدا کرد. خواهرش رُزا آریانا در این خانه زندگی می‌کرد. اما از اینکه همهٔ اعضای «خانوادهٔ بین‌المللی» آنجا زندگی می‌کردند، متنفر بود. پدرو مادرم به‌خاطر علاقه به او، اسم من را رزا گذاشتند؛ فکر می‌کنم برای چاپلوسی. اما کارشان بیهوده بود. چون او هیچ‌وقت به آن‌ها توجهی نداشت. بیرون شهر فلورانس، پر از تپه‌های کوتاه و بلند، با درخت‌های سرو سبز تیره، درخت‌های زیتون سبز و نقره‌ای، تاکستان و باغستان بود. و گلدان‌های شمعدانی سفالی بی‌شماری به رنگ قرمز تیره، با زیبایی غیرقابل وصف. به‌نظرم اگر آدم مجبور باشد پیرو مکتب فکری خاصی باشد، آنجا گزینهٔ بدی نبود.»