
کتاب کاربرد دارو در روانشناسی
معرفی کتاب کاربرد دارو در روانشناسی
کتاب الکترونیکی «کاربرد دارو در روانشناسی» نوشتهٔ امین رفیعیپور، حدیث غفاریخلیق و الهام طالبلو اثری تخصصی در حوزهٔ روانشناسی و روانپزشکی است که نشر دانشگاه پیام نور آن را منتشر کرده است. این کتاب به بررسی نقش داروها در درمان اختلالات روانی میپردازد و اطلاعات جامعی دربارهٔ انواع داروهای روانپزشکی، مکانیسم اثر، عوارض جانبی و کاربردهای بالینی آنها ارائه میدهد. «کاربرد دارو در روانشناسی» بهعنوان منبعی آموزشی برای دانشجویان و علاقهمندان به روانشناسی و روانپزشکی تدوین شده است. نسخهی الکترونیکی این اثر را میتوانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.
درباره کتاب کاربرد دارو در روانشناسی
«کاربرد دارو در روانشناسی» اثری دانشگاهی و ناداستان است که بهصورت جامع به موضوع دارودرمانی در اختلالات روانی میپردازد. این کتاب با ساختاری آموزشی و فصلبندی منظم، ابتدا مبانی داروشناسی و فارماکولوژی را شرح میدهد و سپس به بررسی کاربرد داروها در درمان انواع اختلالات روانی مانند اضطراب، افسردگی، اختلالات دوقطبی، اسکیزوفرنیا، اختلالات خواب و سوءمصرف مواد میپردازد. نویسندگان با رویکردی علمی و تحلیلی، اطلاعات لازم برای شناخت داروهای روانپزشکی، نحوهٔ اثرگذاری آنها بر مغز و سیستم عصبی، عوارض جانبی، تداخلات دارویی و نکات مهم در تجویز دارو را ارائه کردهاند. این کتاب نهتنها به معرفی داروها و مکانیسمهای اثر آنها میپردازد، بلکه به جنبههای بالینی و عملی دارودرمانی در روانشناسی نیز توجه دارد. «کاربرد دارو در روانشناسی» با هدف ارتقای دانش دانشجویان و متخصصان حوزهٔ سلامت روان تدوین شده و بهعنوان منبعی آموزشی و مرجع برای دروس مرتبط با روانشناسی و روانپزشکی مورد استفاده قرار میگیرد.
خلاصه کتاب کاربرد دارو در روانشناسی
این کتاب با مقدمهای دربارهٔ اهمیت دارودرمانی در روانشناسی آغاز میشود و سپس به مباحث پایهای داروشناسی میپردازد. در فصل اول، مفاهیم کلیدی مانند طبقهبندی داروها، روانداروشناسی، فارماکودینامیک و فارماکوکینتیک، تداخلات دارویی، نیمهعمر دارو، عوارض جانبی و عوامل مؤثر در اثربخشی داروها بهتفصیل شرح داده شده است. نویسندگان توضیح میدهند که داروهای روانپزشکی چگونه بر انتقالدهندههای عصبی مانند دوپامین، سروتونین، نوراپینفرین و گابا اثر میگذارند و نقش این انتقالدهندهها در بروز یا درمان اختلالات روانی چیست. در ادامه، هر فصل به یکی از اختلالات روانی اختصاص یافته است. برای مثال، در فصل مربوط به اختلالات اضطرابی، ابتدا ویژگیها و معیارهای تشخیصی این اختلالات معرفی میشود و سپس درمانهای دارویی مؤثر برای هر نوع اختلال اضطرابی (مانند اختلال پانیک، هراس خاص، اضطراب اجتماعی و اضطراب تعمیمیافته) بررسی میشود. کتاب به تاریخچهٔ درمان دارویی اضطراب، انواع داروهای مورد استفاده (مانند بنزودیازپینها، ضدافسردگیها، بازدارندههای مونوآمین اکسیداز و داروهای جدیدتر) و عوارض و ملاحظات هر گروه دارویی میپردازد. در فصلهای بعدی، اختلالات افسردگی، اختلالات دوقطبی، اسکیزوفرنیا، اختلالات خواب، اختلالات عصبی-شناختی و سوءمصرف مواد بههمین ترتیب بررسی میشوند. برای هر اختلال، علاوهبر معرفی ویژگیها و معیارهای تشخیصی، انواع داروهای مؤثر، مکانیسم اثر، عوارض جانبی و نکات بالینی مهم در تجویز داروها شرح داده شده است. همچنین، کتاب به تفاوتهای دارویی در گروههای خاص مانند کودکان، سالمندان، زنان باردار و افراد مبتلا به بیماریهای جسمی نیز توجه دارد. در پایان هر فصل، خلاصهای از مطالب و پرسشهای خودآزمایی چهارگزینهای و تشریحی برای تثبیت یادگیری ارائه شده است. این ساختار باعث میشود کتاب هم برای آموزش دانشگاهی و هم برای مرور و جمعبندی مطالب کاربردی باشد.
چرا باید کتاب کاربرد دارو در روانشناسی را بخوانیم؟
مطالعهٔ این کتاب به درک عمیقتر نقش داروها در درمان اختلالات روانی کمک میکند و اطلاعات جامعی دربارهٔ انواع داروهای روانپزشکی، نحوهٔ اثرگذاری آنها، عوارض جانبی و ملاحظات بالینی ارائه میدهد. «کاربرد دارو در روانشناسی» با رویکردی آموزشی و تحلیلی، به دانشجویان و متخصصان سلامت روان امکان میدهد تا با مبانی داروشناسی و کاربرد عملی داروها در درمان اختلالات مختلف آشنا شوند. این کتاب بهویژه برای کسانی که به دنبال فهم علمی و دقیق از دارودرمانی در روانشناسی هستند، منبعی ارزشمند بهشمار میآید.
خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد میکنیم؟
این کتاب برای دانشجویان روانشناسی، روانپزشکی، مشاوره و رشتههای مرتبط با سلامت روان مناسب است. همچنین برای درمانگران، روانپزشکان، روانشناسان بالینی و افرادی که بهدنبال آشنایی با کاربرد داروها در درمان اختلالات روانی هستند، مفید خواهد بود. «کاربرد دارو در روانشناسی» بهعنوان منبع درسی و مرجع آموزشی برای دروس داروشناسی و روانپزشکی کاربرد دارد.
بخشی از کتاب کاربرد دارو در روانشناسی
«دارو درمانی که با نام فارماکوتراپی نیز شناخته میشود یک اصطلاح عمومی برای استفاده از دارو برای درمان بیماریهاست. داروها میتوانند عملکرد سلامتی را ارتقا داده و بیماریها را درمان کنند. گامهای بزرگی برای تولید داروهای موثر در درمان مشکلات روانی برداشته شده است. دانشمندان بر این باورند که مغز پیچیدهترین عضو در بدن انسان است و علم مدرن تاکنون توانسته بخشی از سیستم عصبی و شیمیایی که مغز بهواسطه آن کار میکند، بشناسد. هر فعالیتی که در مغز اتفاق میافتد در نتیجه تأثیر مولکولهای شیمیایی است که بهعنوان انتقالدهندههای عصبی بر روی سلولهای عصبی تأثیر میگذارند. آنها را تحریک و یا مهار میکنند. بسیاری از مشکلات روانی به دلیل عدم تعادل الکتروشیمیایی در سیستم عصبی مرکزی یعنی مغز بهوجود میآید. دارو درمانی در کنار روان درمانی از جمله درمانهایی است که برای اختلالات روانی بهکار میرود و روی تعادل مواد شیمیایی مغز اثر میگذارد. داروها بهعنوان مولکولهای شیمیایی پا مانند انتقالدهندههای عصبی طبیعی عمل میکنند و عملکرد آنها را افزایش میدهند و پا مانع از فعالیت آنها میشوند. به همین دلیل دارو درمانی موجب کاهش یا از بین رفتن نشانههای اختلال روانی میشود.»
حجم
۱٫۸ مگابایت
سال انتشار
۱۴۰۱
تعداد صفحهها
۲۸۰ صفحه
حجم
۱٫۸ مگابایت
سال انتشار
۱۴۰۱
تعداد صفحهها
۲۸۰ صفحه