کتاب کاش اینجا بودی

کتاب کاش اینجا بودی (Wish you were here) نوشته جودی پیکو و ترجمه علی خوروش و رمانی است که از دل یک سفر برنامه‌ریزی‌شده به موقعیتی پیش‌بینی‌ناپذیر می‌رود. داستان با زندگی زنی آغاز می‌شود که همه‌چیز را با دقت چیده است، اما هم‌زمان با گسترش بحران کرونا، ناگهان میان نیویورک و جزیره‌ای دورافتاده گرفتار می‌شود؛ جایی که تنهایی، ترس و تردید شکل تازه‌ای پیدا می‌کنند. این رمان را نشر هیرمند منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب کاش اینجا بودی

کتاب کاش اینجا بودی نوشته جودی پیکو و رمانی است درباره‌ی فروپاشی برنامه‌های قطعی زندگی در لحظه‌ای که جهان از کنترل خارج می‌شود. محور داستان زنی به نام دایانا است که برای آینده‌اش نقشه‌ای روشن دارد؛ پیشرفت شغلی، ازدواج، سفر و یک زندگی که باید طبق زمان‌بندی جلو برود. هم‌زمان با آغاز همه‌گیری کرونا نظم دایانا به هم می‌ریزد. رمان فضای نیویورکِ ناآرام، بیمارستان‌های پرتنش، خیابان‌های خالی و اضطرابی را بازسازی کرده است که آرام‌آرام از خبر به تجربه‌ی روزمره تبدیل می‌شود. در کنار این فضا رابطه‌ی دایانا با نامزدش، خاطره‌ی پدر و فاصله‌ی عاطفی او با مادرش هم لایه‌های مهمی به اثر می‌دهند.

رمان کاش اینجا بودی بخش مهمی از کشش خود را از برخورد شخصیت اصلی با خودش می‌گیرد. سفر دایانا به گالاپاگوس قرار بود تعطیلاتی دونفره باشد، اما به اقامتی ناخواسته و مبهم در جزیره‌ای نیمه‌تعطیل تبدیل می‌شود؛ جایی که زبان، محیط، آدم‌ها و حتی ریتم زمان در آن برای او ناآشناست. رمان از یک‌سو حس انزوا و بی‌پناهی را نشان می‌دهد و از سوی دیگر به پرسش‌هایی درمورد کنترل، امنیت، عشق، سوگ و تصویری که هرکس از آینده‌ی خود می‌سازد، نزدیک می‌شود.

جزئیات مربوط به هنر، مرمت، حراج آثار هنری و خاطرات خانوادگی باعث می‌شوند جهان رمان کاش اینجا بودی فقط به یک موقعیت بحرانی محدود نماند و ابعاد شخصی‌تری پیدا کند. نتیجه اثری داستانی است که هم بر تنش موقعیت تکیه دارد و هم بر تغییرات درونی شخصیتی که ناچار است بیرون از نقشه‌ی همیشگی‌اش زندگی کند.

خلاصه داستان کاش اینجا بودی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
دایانا زنی ۲۹ساله است که در مؤسسه‌ی حراج آثار هنری کار می‌کند و زندگی‌اش را با دقت و نظم پیش برده است. او قرار است همراه با نامزدش (فین) به گالاپاگوس سفر کند. دایانا انتظار دارد این سفر آغاز مرحله‌ی تازه‌ای در زندگی مشترکشان باشد، اما با شدت‌گرفتن بحران کرونا، فین که پزشک است ناچار می‌شود در نیویورک بماند. دایانا تنها راهی سفر می‌شود. ورود او به جزیره با تعطیلی ناگهانی، گم‌شدن چمدان، قطع ارتباط و ناآشنایی با محیط همراه می‌شود. رمان از دل این تنهایی، دایانا را با ترس‌ها، خاطره‌ها و شکاف‌هایی روبه‌رو می‌کند که پیش‌تر زیر نظم ظاهری زندگی‌اش پنهان مانده بود.

چرا باید کتاب کاش اینجا بودی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب کاش اینجا بودی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• رمان حاضر تجربه‌ی همه‌گیری را از زاویه‌ی زندگی شخصی، روابط عاطفی و حس ناامنی روزمره نشان می‌دهد.
• این کتاب تقابل میان برنامه‌ریزی دقیق و واقعیتی را تصویر می‌کند که ناگهان همه‌چیز را تغییر می‌دهد.
• شخصیت اصلی در موقعیتی قرار می‌گیرد که شناخت او از خودش، خانواده‌اش و رابطه‌اش با دیگران عمیق‌تر می‌شود.
• فضای نیویورکِ ملتهب و جزیره‌ی دورافتاده، دو حال‌وهوای متفاوت می‌سازند که تنش رمان را پررنگ‌تر می‌کند.

خواندن کتاب کاش اینجا بودی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب کاش اینجا بودی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های معاصر که بحران‌های جمعی را در پیوند با زندگی فردی دنبال می‌کنند.
• کسانی که می‌خواهند رمانی در باب اضطراب، تنهایی و بی‌ثباتی روزهای آغاز همه‌گیری کووید - ۱۹ بخوانند.
• مخاطبانی که از فضاهای بسته، تعلیق روانی و موقعیت‌های ناخواسته در سفر در ادبیات داستانی لذت می‌برند.
• علاقه‌مندان به رمان‌هایی که در آن‌ها رابطه‌ی عاطفی، خانواده و گذشته‌ی شخصیت‌ها نقش مهمی در پیشبرد اثر دارد.

درباره جودی پیکو

جودی پیکو (Jodi Picoult) متولد سال ۱۹۶۶ و نویسنده‌ای آمریکایی است که بیش از ۲۵ رمان و مجموعه داستان منتشر کرده و چند شماره از کمیک «زن شگفت‌انگیز» را هم نوشته است. آثار او میلیون‌ها نسخه در سراسر جهان فروش داشته و به چندین زبان ترجمه شده‌اند. این نویسنده در سال ۲۰۰۳ جایزه‌ی انجمن کتاب‌فروشان نیوانگلند برای داستان را دریافت کرد. او در ژانر ادبیات عامه‌پسند می‌نویسد و بیشتر رمان‌هایش در قالب حماسه‌های خانوادگی و روایت‌های پرتنش حول مسائل اخلاقی، حقوقی یا اجتماعی شکل می‌گیرند؛ موضوعاتی همچون سقط جنین، هولوکاست، خودکشیِ یاری‌شده، نژادپرستی، مرگ‌ومیر، باروری، مذهب، مجازات اعدام و تیراندازی‌های مدرسه‌ای.

جودی پیکو از کودکی به نوشتن علاقه نشان داد و اولین داستانش را در پنج‌سالگی نوشت. او در دانشگاه پرینستون، رشته‌ی نویسندگی خلاق خواند و پس از آن مدرک کارشناسی‌‌ارشد خود را از دانشگاه هاروارد گرفت. او همچنین در سال‌های بعد دو دکترای افتخاری از کالج دارتموث (۲۰۱۰) و دانشگاه نیوهون (۲۰۱۲) دریافت کرد. در طول زندگی حرفه‌‌ای‌اش برخی آثار او در صدر فهرست پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز قرار گرفتند؛ ازجمله کتاب‌های «نوزده دقیقه» (۲۰۰۷)، «تغییر قلب» (۲۰۰۸)، «با احتیاط حمل شود» (۲۰۰۹) و «قوانین خانه» (۲۰۱۰).

بعضی منتقدان جودی پیکو را «نویسنده‌ی ادبیات عامه‌پسند» می‌دانند، اما خودش ترجیح می‌دهد خوانندگان بیشتری داشته باشد تا جوایز ادبی بزرگ. او علاوه‌بر نویسندگی، فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی گسترده‌ای داشته است؛ ازجمله عضویت در شورای نویسندگان پروژه‌ی ملی نویسندگی، همکاری با سازمان‌های ضدمجازات اعدام در نیوهمپشایر، حمایت از حقوق زنان و اقلیت‌ها و تأسیس گروه تئاتری Trumbull Hall Troupe که سود آن به امور خیریه اختصاص می‌یابد.

جوایز و افتخارات نویسنده

از مهم‌ترین جوایز و افتخارات جودی پیکو می‌توان به دریافت جایزه‌ی الکس از انجمن کتابخانه‌های آمریکا (۲۰۰۵)، جایزه‌ی «الماس بوک‌براوز» (۲۰۰۵)، جایزه‌ی شجاعت در داستان مجله‌ی «کازموپولیتن» (۲۰۰۷)، جایزه‌ی عمر برای داستان عامه‌پسند از انجمن نویسندگان رمان آمریکا، جوایز ایالتی ورمانت، ویرجینیا و مریلند، جایزه‌ی ادبی نیوهمپشایر (۲۰۱۳-۲۰۱۴) و مدال «سارا جوزفا هیل» (۲۰۱۹) اشاره کرد.

چه نسخه‌های دیگری از کتاب کاش اینجا بودی منتشر شده است؟

نشر قطره در سال ۱۴۰۲ با ترجمه‌ی ندا شادنظر این رمان را منتشر کرده است.

بخشی از کتاب کاش اینجا بودی

«بعداً متوجه می‌شوم وقتی می‌خواهند بیماری را از دستگاه تنفس مصنوعی جدا کنند چهار عامل را اندازه‌گیری می‌کنند: وضعیت ذهنی، غلظت اکسیژن خون، سطح تنفس و میزان خلط در مجاری تنفسی. شریان‌های مغز باید بتوانند اکسیژن‌رسانی را به‌نحواحسن انجام دهند تا مغز بتواند اطلاعات را پردازش کند و پاسخ‌دهی داشته باشد. سطح اکسیژن خون باید به بالای نودونه‌درصد رسیده باشد و بیمار بتواند بدون دستگاه، تنفس طبیعی داشته باشد. باید مطمئن شوند که بیمار می‌تواند سرفه کند تا بعد از خروج لوله با خلط خود خفه نشود.

برای اطمینان از این امر، آزمون تنفسِ خودبه‌خودی انجام می‌شود. ابتدا دستگاه را در وضعیت کمک‌تنفس قرار می‌دهند. یعنی بیمار خودش نفس می‌کشد، ولی در صورت عدم مکش هوای کافی، دستگاه به کمکش می‌آید. از این طریق از توانایی تنفس بیمار اطمینان حاصل می‌کنند. سپس نوبت آزمون هوشیاری می‌رسد تا ببینند آیا بیمار با کاهش میزان آرام‌بخش تزریقی می‌تواند خودبه‌خود به هوش بیاید یا نه. سرانجام فشار هوای کمکی را به‌طور کامل قطع می‌کنند تا بیمار بتواند بدون کمک دستگاه به‌خوبی تنفس کند. اگر بیمار بتواند سطح کربن دی‌اکسید خون خود را پایین نگه دارد، آن موقع می‌توان گفت برای خارج کردن لوله و جدا شدن از دستگاه آماده است.»