کتاب درباره یهود و دروغ هایشان

کتاب درباره یهود و دروغ هایشان با عنوان On the Jews and Their Lies نوشتهٔ «مارتین لوتر» (رهبر جنبش اصلاح دینی در اروپا) و ترجمهٔ «وحیده نعیم‌آبادی»، اثری است که نشر کتابستان معرفت آن را در سال ۱۴۰۳ منتشر کرده است. کتاب حاضر به بررسی دیدگاه‌های نویسنده دربارهٔ یهودیان، باورها و مناسبات تاریخی و دینی آن‌ها با مسیحیت پرداخته و در دستهٔ آثار دینی و تاریخی قرار گرفته است. این کتاب در قرن ۱۶ میلادی نوشته شده است. نسخهٔ الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب درباره یهود و دروغ هایشان اثر مارتین لوتر

کتاب «دربارهٔ یهود و دروغ‌هایشان» اثری دینی - تاریخی است که در قرن ۱۶ میلادی نوشته شده است. «مارتین لوتر»، رهبر جنبش اصلاح دینی در اروپا در این کتاب به نقد شدید باورها و رفتارهای یهودیان از منظر مسیحیت پرداخته است. ساختار کتاب به‌صورت رساله‌ای است که در آن نویسنده با استناد به متون مقدس مسیحی و یهودی، به تحلیل و تفسیر مناسبات تاریخی و الهیاتی میان این دو دین می‌پردازد. کتاب با زبانی صریح و گاه تند، دغدغه‌های مارتین لوتر دربارهٔ جایگاه یهودیان در تاریخ نجات و رابطهٔ آنان با خداوند را بیان کرده است. این اثر نه‌تنها بازتاب‌دهندهٔ فضای فکری و مذهبی زمانهٔ خود است، بلکه به‌عنوان سندی تاریخی، بخشی از سیر تحولات اندیشهٔ دینی در اروپا را نشان می‌دهد. در کنار محتوای انتقادی، کتاب به بررسی ریشه‌های اختلافات دینی و اجتماعی میان مسیحیان و یهودیان نیز پرداخته است.

کتاب «دربارهٔ یهود و دروغ‌هایشان» نخستین‌بار در سال ۱۵۴۳ (قرن ۱۶ میلادی) منتشر شد. در مهٔ ۱۹۴۸ «جرالد ال. کی. اسمیت» (یهودستیز) ترجمهٔ انگلیسی این اثر را با عنوان «On the Jews and Their Lies» منتشر کرد. این کتاب به‌دلیل لحن خشن و اتهامات شدید علیه یهودیان، از سوی برخی مورخان و الهی‌دانان به‌شدت محکوم شده است؛ همچنین در دوران نازی‌ها به‌عنوان «نقشهٔ راه» برای اقدامات یهودستیزانه به کار گرفته شد؛ به همین دلیل، امروزه بسیاری از کلیساهای لوتری و اندیشمندان مسیحی آن را از میراث کلی «مارتین لوتر» جدا دانسته و تأثیر مخرب و زیان‌بار آن را در تاریخ به رسمیت می‌شناسند.

خلاصه کتاب درباره یهود و دروغ هایشان

کتاب با پیش‌زمینه‌ای تاریخی آغاز می‌شود؛ «مارتین لوتر» به بیان دیدگاه‌هایش دربارهٔ یهودیان و جایگاه آنان در تاریخ دین می‌پردازد. او با استناد به متون عهد عتیق و جدید به نقد باورهای یهودیان دربارهٔ تبار، ختنه و شریعت موسی پرداخته و این ادعا را که یهودیان قوم برگزیدهٔ خداوند هستند، زیر سؤال برده است. نویسنده معتقد است که یهودیان به‌دلیل سرپیچی از کلام خدا و نپذیرفتن مسیح، از سوی خداوند طرد شده‌اند و دیگر قوم او به شمار نمی‌آیند. او در بخش‌هایی از کتاب به تفاوت میان ختنهٔ جسمانی و ختنهٔ قلب اشاره و تأکید می‌کند که نشانه‌های ظاهری دین بدون ایمان و اطاعت واقعی، بی‌ارزش است؛ همچنین نویسنده به موضوع غرور قومی و تفاخر یهودیان به نسب و شریعت می‌پردازد و آن را نشانه‌ای از دوری آنان از حقیقت الهی می‌داند. در ادامه، مارتین لوتر رفتار یهودیان در طول تاریخ را با استناد به روایت‌های کتاب مقدس و تجربه‌های شخصی خود تحلیل می‌کند و نتیجه می‌گیرد که تغییر در این قوم تنها با تحول درونی و پذیرش مسیح ممکن است. پیام اصلی کتاب، نقد تفسیرهای یهودی از متون مقدس و هشدار به مسیحیان دربارهٔ تأثیرپذیری از آموزه‌های یهودی است.

چرا باید کتاب درباره یهود و دروغ هایشان را بخوانیم؟

این کتاب به‌عنوان یکی از آثار بحث‌برانگیز تاریخ اندیشهٔ دینی، فرصتی برای شناخت فضای فکری و مذهبی اروپا در دورهٔ اصلاح دینی فراهم می‌کند. مطالعهٔ این اثر برای کسانی که به تاریخ روابط میان ادیان ابراهیمی، تحولات الهیاتی و ریشه‌های اختلافات دینی علاقه‌مند هستند، می‌تواند ابعاد تازه‌ای از این مباحث را روشن کند؛ همچنین اثر حاضر نمونه‌ای از متون تاریخی است که نشان می‌دهد چگونه باورهای دینی می‌توانند بر نگرش‌های اجتماعی و سیاسی تأثیر بگذارند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعهٔ این کتاب به علاقه‌مندان تاریخ دین، پژوهشگران الهیات، دانشجویان رشته‌های تاریخ و علوم انسانی و کسانی که به بررسی انتقادی متون دینی و مناسبات میان مسیحیت و یهودیت علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود؛ همچنین به کسانی که به‌دنبال شناخت زمینه‌های تاریخی شکل‌گیری تعصبات دینی هستند.

درباره مارتین لوتر

«مارتین لوتر» (Martin Luther) در سال ۱۴۸۳ در آلمان به دنیا آمد و در ۱۵۴۶ میلادی درگذشت. او کشیش، متجدد و اصلاح‌طلب مذهبی و اهل آلمان بود. مارتین لوتر به‌دلیل ترجمهٔ انجیل به زبان آلمانی و آغاز نهضت اصلاحات پروتستانی، یکی از تأثیرگذارترین شخصیت‌ها در تاریخ مسیحیت به شمار رفته است. او در ۳۱ اکتبر ۱۵۱۷ با آویختن «اعتراض‌نامهٔ ۹۵ماده‌ای» خود به کلیسا، به فروش آمرزش‌نامه توسط پاپ اعتراض کرد. مارتین لوتر در اواخر عمر خود، مواضع شدیدی علیه یهودیان اتخاذ کرد و در نوشته‌هایش به تخریب خانه‌ها و کنیسه‌های آنان و ضبط اموالشان توصیه کرد. همین امر، او را به شخصیتی بسیار بحث‌برانگیز تبدیل کرده است. او آرای خود در باب یهودیان را در کتاب «درباره یهود و دروغ‌هایشان» نگاشت. «رسالهٔ سیاسی مارتین لوتر» و «آزادی مؤمن مسیحی و چند اثر کوتاه دیگر» دو کتاب دیگر از این نویسنده است. آرامگاه مارتین لوتر در شهر ویتنبرگ قرار گرفته است.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره این کتاب چیست؟

دیدگاه غالب میان پژوهشگران از زمان جنگ جهانی دوم این است که این رساله تأثیر عمده و پایداری بر نگرش آلمان نسبت به شهروندان یهودی‌اش در طول سده‌های میان اصلاحات دینی و هولوکاست داشته است. نازی‌ها کتاب «دربارهٔ یهود و دروغ‌هایشان» را در راهپیمایی‌های نورنبرگ به نمایش می‌گذاشتند و شهر نورنبرگ یک نسخهٔ چاپ اول آن را به «یولیوس اشترایشر»، سردبیر روزنامهٔ نازی «در اشتورمر» تقدیم کرده بود. این روزنامه در سال ۱۹۳۷، پس از اولین برخورد اشترایشر با این رساله، آن را رادیکال‌ترین رسالهٔ یهودستیزانهٔ منتشرشده توصیف کرد. در مقابل این دیدگاه، «یوهانس والمن» (الهی‌دان) نوشت که این رساله هیچ تأثیر پیوسته‌ای در آلمان نداشته و در واقع در طول سده‌های ۱۸ و ۱۹ میلادی تا حد بسیاری نادیده گرفته شده است. «هانس هیلبراند» استدلال می‌کند که تمرکز بر نقش مارتین لوتر در توسعهٔ یهودستیزی آلمانی، دست‌کم‌گرفتن ویژگی‌های بزرگ‌تر تاریخ آلمان است.

بخشی از کتاب درباره یهود و دروغ هایشان

«اکنون، چنین دروغ‌های شیطانی و کفرهایی را نه‌تنها ضد شخص مسیح و مادر گرامی‌اش نشانه رفته‌اند، بلکه شخص ما و همهٔ مسیحیان نیز درگیر آن هستند. آن‌ها به ما هم فکر می‌کنند. زیرا مسیح و مریم مرده‌اند و چون ما مسیحیان افرادی پست هستیم که این افراد مرده و حقیر را گرامی می‌داریم، آن‌ها نیز سهم ویژهٔ خود از افترا را به ما اختصاص می‌دهند. در وهلهٔ اول، در پیشگاه خدا برای این سوگواری می‌کنند که ما آن‌ها را در تبعید اسیر کرده‌ایم و با التماس، از او می‌خواهند که قوم مقدس و فرزندان عزیز خود را از قدرت ما و زندانی که ما آن‌ها را در آن نگاه داشته‌ایم، نجات دهد. آن‌ها ما را ادوم و هامان می‌نامند، با این نام‌ها می‌خواهند ما را در پیشگاه خدا به‌شدت تحقیر کنند و به ما صدمهٔ جدی بزنند. بااین‌حال، پرداختن بیشتر به این موضوع ما را بیش از حد از مسیر اصلی دور می‌کند. آن‌ها به‌خوبی می‌دانند که در اینجا دروغ می‌گویند. اگر ممکن بود، از ادعاکردن ادوم به‌عنوان جد خود شرمنده نمی‌شدم. او فرزند طبیعی ربکا مقدس، نوهٔ سارهٔ عزیز بود. ابراهیم جد او و اسحاق پدر واقعی او بود. خود موسی به آن‌ها دستور می‌دهد که ادوم را به‌عنوان برادر خود تلقی کنند («تثنیه»، ۲۳:۷). آن‌ها در واقع از موسی به‌عنوان یهودیان واقعی اطاعت می‌کنند!»