کتاب کلمات جادویی

کتاب کلمات جادویی نوشتهٔ جونا برگر و ترجمهٔ مهدی رضایی است. انتشارات بله این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی حاوی راهنمایی جامع برای ارتباطات موثر و مهارت نفوذ بر دیگران است.

درباره کتاب کلمات جادویی

از آنجا که ارتباطات و مهارت‌های نفوذ بر دیگران در هر جنبه از زندگی ما اهمیت بسیاری دارد، خواندن این کتاب به شما کمک می‌کند تا در تعاملات خود مهارت‌های بهتری را توسعه دهید و به روابط خود ارزش افزوده بیشتری ببخشید. کلمات جادویی یک راهنمای جامع و عملی است که با تجزیه و تحلیل کلمات و روش‌های ارتباطی مؤثر، به شما کمک می‌کند تا ارتباطات خود را به سطح جدیدی برسانید و به نتایج مطلوب برسید. این کتاب یکی از منابع برای ارتباطات موفق معرفی شده و به هر کسی که به توسعهٔ مهارت‌های ارتباطی و نفوذ بر دیگران علاقه‌مند است توصیه می‌شود.

خواندن کتاب کلمات جادویی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران موفقیت و خودیاری پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب کلمات جادویی

«جادوگران، پیشگویان و قهرمانان در هر دوره‌ای از کلمات برای برانگیختن قدرت‌های عرفانی استفاده کرده‌اند. مانند طلسم‌های جادویی، استفاده استراتژیک از برخی کلمات می‌توانست هر چیزی را دگرگون کند یا به وقوع بپیوندد. شنوندگان در برابر این کلمات قادر به مقاومت نبودند.

شاید بگویید این‌ها فقط تخیلات هستند، درست است؟ خیر، کاملاً همینطور نیست.

در اواخر دهه ۱۹۷۰، تیمی از محققان دانشگاه هاروارد به کتابخانه دانشگاه شهری نیویورک رفتند تا بر روی افرادی که از دستگاه کپی استفاده می‌کردند تحقیق کنند.

نیویورک بهخاطر فرهنگ پر جنب و جوش، غذاهای لذیذ و تنوع فرهنگی افرادش معروف است. اما معمولاً بهخاطر دوستانه بودن شهرت ندارد. مردم نیویورک برای صحبت‌کردن سریع، کار کردن سخت و همیشه در شتاب بودن شناختهشده‌اند. پس، متقاعد کردن آن‌ها به ایجاد مزاحمت برای خودشان و کمک به یک غریبه، کاری دشوار است، دست کم در نگاه اول.

این محققان می‌خواستند بفهمند که عامل مؤثر در اقناع چیست. یکی از اعضای تیم تحقیقاتی منتظر می‌ماند تا فردی برای کپی کردن وارد شود. هنگامی که فرد مورد نظر اسناد خود را روی دستگاه قرار می‌داد، عضو تیم به او نزدیک شده، کارش را متوقف می‌کرد و از او می‌خواست که به او اجازه دهد تا زودتر از دستگاه استفاده کند.

محققان روش‌های گوناگونی را آزمودند. برای بعضی از افراد بهصورت مستقیم درخواست کردند: «ببخشید، من پنج صفحه دارم. آیا می‌توانم از دستگاه کپی استفاده کنم؟» در حالی که برای دیگران، کلمه «چون» را به درخواستشان اضافه کردند: «ببخشید، من پنج صفحه دارم. آیا می‌توانم از دستگاه کپی استفاده کنم، چون عجله دارم؟»

این دو روش تقریباً مشابه بودند. هر دو با احترام از عبارت «ببخشید» شروع کردند، هر دو از دیگران درخواست کردند تا از دستگاه کپی استفادهکنند و هر دو به پنج صفحه‌ای که نیاز به کپی داشتند اشاره کردند. همچنین، زحمت وقفه ایجاد شده توسط هر دو روش یکسان بود. در هر دو حالت، کسی که مشغول کپی کردن بود باید کار خود را متوقف می‌کرد، اسنادش را از دستگاه برمی‌داشت و منتظر می‌ماند تا فرد دیگری اولویت داشتهباشد و قبل از او از دستگاه استفاده کند.»