کتاب درآمدی بر زبان شناسی پیکره ای

کتاب درآمدی بر زبان شناسی پیکره ای نوشتهٔ سندرین زوفری و ترجمهٔ محمدحسن ترابی و شهره صادقی و پریسا بخشنده است. نشر نویسه پارسی این کتاب را منتشر کرده است.

درباره کتاب درآمدی بر زبان شناسی پیکره ای

کتاب درآمدی بر زبان شناسی پیکره ای به ارائۀ مقدمه‌ای بر روش‌های کمی در زبان‌شناسی و ارائۀ راهنمایی به‌روز و در دسترس برای زبان‌شناسی پیکره‌ای (Corpus Linguistics) و زبان‌شناسی تجربی (ٍExperimental Linguistics) است. زبان‌شناسی پیکره‌ای رشته‌ای تجربی است، بدین معنا که از داده‌های تولیدشده توسط گویشوران برای مطالعه زبان استفاده می‌کند. این روش‌شناسی در مقابل روش خردگرا قرار دارد که با تکیه بر دانش زبانی خود فرد و نه داده‌های برونی عمل می‌کند. در دوران ما، توانایی تحلیل کمّی داده‌های پیکره‌ای تبدیل به بخش جدایی‌ناپذیر جعبه‌ابزارزبان‌شناسان شده است. بدین معنا که نسل جدید دانشجویان به استفاده از این روش‌ها نیاز دارند که به آنان کمک می‌کند مسائل زیربنای کاربرد آن‌ها در نوشتگان علمی را بهتر بشناسند، نتایج به‌دست‌آمده را با دیدگاه انتقادی ارزیابی کنند، و از آن‌ها در کارهای آکادمیکشان بهره ببرند. برای خواندن این کتاب به داشتن پیشینه زبان‌شناسی خاصی نیاز ندارید، مگر اطلاعات پایه‌ای زبان‌شناختی، به‌علاوه تسلط حداقلی بر ابزارهای رایانه‌ای، مانند نرم‌افزارهایی شبیه به اکسل. این کتاب به گونه‌ای طراحی شده که منبعی مقدماتی باشد برای تدریس زبان‌شناسی پیکره‌ای در دانشگاه و همچنین ابزاری باشد برای دانشجویانی که دوست دارند استفاده از پیکره‌ها را یاد بگیرند.

خواندن کتاب درآمدی بر زبان شناسی پیکره ای را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران زبان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب درآمدی بر زبان شناسی پیکره ای

«متغیرهای اسمی شامل مقادیر مربوط به مقوله‌های مختلف هستند، که ارزش عددی ندارند. برای مثال، مقوله دستوری کلمه، از نوع متغیر اسمی است که می‌تواند ارزش‌هایی مانند اسم یا صفت داشته باشد. نقش‌هایی که برای پیونده ‌où dans la mesure در فصل ۷ در نظر گرفتیم، نمونه دیگری از متغیر اسمی است که دارای دو ارزش ممکن علّت و شرط است. در این مثال‌ها، متغیرهای اسمی از مقوله متغیرهای زبانی بودند. مثال دیگری از متغیر اسمی، این بار از نوع متغیر توضیحی، می‌تواند منطقه اصالت گویشوران یک پیکره گفتاری باشد، مثلاً، پاریس، ژنو، بروکسل، مونترال. گاهی برای سادگی کار، متغیرهای اسمی با استفاده از اعداد کدگذاری می‌شوند، مثلاً 1 برای پاریس، 2 برای ژنو. اما این اعداد فقط کدهای مربوط به مقوله‌ها هستند و ارزش عددی آن‌ها معنای خاصی ندارد.

متغیرهای ترتیبی نیز برای گروه‌بندی مقادیر در مقوله‌های مختلف به کار می‌روند، ولی آن‌ها ترتیب طبیعی دارند. برای مثال، اگر شرکت‌کنندگان در یک پیکره برای انجام تحلیل‌های جامعه-زبان‌شناختی به گروه‌های سنی مختلف مانند گروه ۱ (۲۵-۱۸ سال)، گروه ۷ (۲۶-۴۰ سال) و گروه ۷ (۴۱-۶۰ سال) تقسیم شوند، متغیر سن، متغیری ترتیبی خواهد بود. بنابراین، ازآنجاکه سن شرکت‌کنندگان گروه 3 نسبت به گروه 2، و گروه 2 نسبت به گروه 1 بالاتر است، اینجا می‌توانیم گروه‌های مختلف را به ترتیب سن مرتب کنیم.»