کتاب حکمرانی سبز، حکمرانی سیاه

کتاب الکترونیکی «حکمرانی سبز، حکمرانی سیاه» نوشتهٔ جرمی ریفکین با ترجمهٔ محسن عسکری جهقی در نشر ثالث چاپ شده است. این اثر که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد، به بررسی بحران انرژی‌های فسیلی، ضرورت گذار به انرژی‌های پاک، و تأثیر این تغییرات بر شیوه‌های حکومت‌داری می‌پردازد.

درباره کتاب حکمرانی سبز، حکمرانی سیاه

این کتاب به دوران گذار از تمدن مبتنی بر سوخت‌های فسیلی به عصر انرژی‌های پاک و تأثیرات گسترده آن بر اقتصاد، محیط زیست و حکومتداری می‌پردازد. جرمی ریفکین با تحلیل جامع روندهای جهانی، پیش‌بینی می‌کند که تمدن وابسته به سوخت‌های فسیلی تا سال ۲۰۲۸ به نقطۀ پایان خواهد رسید. او سپس برنامه‌ای جسورانه برای تغییر نظام اقتصادی و زیست‌محیطی ارائه می‌دهد که به نجات زمین کمک کند. در این کتاب، ریفکین تأکید دارد که گذار به انرژی‌های تجدیدپذیر تنها یک ضرورت زیست‌محیطی نیست، بلکه تغییری انقلابی است که شیوه حکومتداری و اقتصاد جهانی را نیز متحول خواهد کرد. وی معتقد است که دولت‌ها باید سیاست‌های فعلی را به‌نفع توسعه پایدار و استفاده از انرژی پاک بازنگری کنند تا بتوانند در برابر چالش‌های تغییر اقلیم و بحران‌های زیست‌محیطی آینده مقاومت کنند. حکمرانی سبز، حکمرانی سیاه در عین حال انتقادی بر تمدن معاصر است که با سیاست‌های وابسته به سوخت‌های فسیلی و نادیده گرفتن پایداری زیست‌محیطی، خطرات غیرقابل بازگشتی را برای زندگی بر روی زمین ایجاد کرده است. ریفکین به بررسی سیاست‌های جهانی انرژی، نقش فناوری‌های نوین در گذار به اقتصاد سبز، و تعاملات میان بخش خصوصی و دولتی می‌پردازد.

کتاب حکمرانی سبز، حکمرانی سیاه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب مناسب علاقه‌مندان به سیاست‌گذاری‌های زیست‌محیطی، توسعه پایدار، انرژی‌های تجدیدپذیر، و کسانی است که دغدغه تغییرات اقلیمی و آینده زمین را دارند. همچنین برای پژوهشگران و سیاست‌گذاران حوزه انرژی و محیط زیست منبعی ارزشمند محسوب می‌شود.

بخشی از کتاب حکمرانی سبز، حکمرانی سیاه

«تحولات عظیم اقتصادی در تاریخ بشر جملگی ویژگی‌های مشترکی دارند. همهٔ این تحولات مستلزم وجود سه عنصر اساسی است که در برهم‌کُنش با یکدیگر سبب می‌شوند تا نظامِ ایجادشده، یکپارچه و منسجم کار کند: تمام این تحولات به بستری ارتباطی، یک منبع انرژی و سازوکاری برای حمل‌ونقل و ترابری نیازمندند. بدون وجود بستری برای ارتباطات، فعالیت‌های اقتصادی و زندگی اجتماعی مختل می‌شود. بدون انرژی هیچ فعالیت اقتصادی و اجتماعی‌ای شکل نمی‌گیرد. بدون سیستم ترابری و حمل‌ونقل هم نمی‌توان فعالیت‌های اقتصادی و اجتماعی را به تحرک واداشت. این سه عامل کاربردی، در کنار هم، سیستمی را خلق می‌کنند که اقتصاددانان آن را «فناوری‌های با کاربرد عام»۳۲ می‌نامند؛ سیستمی که در واقع زیرساخت عظیم اجتماعی جوامع بشری است. وسایل ارتباطی جدید، انرژی‌های نو و زیرساخت‌های حمل‌ونقل و ترابری هر یک به نوبهٔ خود جهت‌گیری‌های زمان / مکان، الگوهای تجارت، الگوهای حاکم بر سیاست‌ورزی و حکومتداری، محیط‌های برساخته و بومگاه و هویت روایی۳۳ جامعه را تغییر می‌دهند.

در قرن نوزدهم، پیدایش صنعت چاپ که با نیروی بخار کار می‌کرد و نیز تلگراف، منابع انبوه زغال‌سنگ و حرکت لوکوموتیوها روی خطوط راه‌آهن سراسری نظام «فناوری‌های با کاربرد عام» را خلق کرد و همین نظام هدایت جامعه را در اختیار خود گرفت، به آن نیرو بخشید و آن را به تحرک واداشت و در نهایت به وقوع اولین انقلاب صنعتی در جهان انجامید. در قرن بیستم، تولید متمرکز برق، خطوط تلفن، رادیو، تلویزیون، نفت ارزان و حرکت خودروهای درون‌سوز در شبکهٔ راه‌های مواصلاتی ملی دست‌به‌دست هم داد تا زیرساخت‌ها را برای بروز دومین انقلاب صنعتی فراهم آورند.

اکنون ما در میانهٔ سومین انقلاب صنعتی قرار داریم. دنیای ارتباطات اینترنت‌محور با اینترنت انرژی تجدیدپذیر۳۴ در هم آمیخته است و با انرژی باد و خورشید تغذیه می‌شود. نظام ترابری و حمل‌ونقلی که بر پایهٔ دنیای صفر و یک خلق شده، اینترنت ترابری شامل خودروهای برقی و خودروهای پیل سوختی را به وجود آورده است که انرژی لازم را از انرژی‌های سبز به دست می‌آورد و در رأس این هرم، اینترنت اشیا قرار که وجود پرشمار آن در دنیای تجارت، ساختمان‌های عظیم صنعتی، اداری و مسکونی مشاهده می‌شود. این مجموعهٔ درهم‌تنیده سبک زندگی و اقتصاد را طی قرن بیست‌ویکم به طور کامل دگرگون خواهد کرد.»