کتاب روز خود را سازماندهی کنید

کتاب روز خود را سازماندهی کنید نوشتهٔ سندرا فلتون و مارشا سیمز و ترجمهٔ مهسار مشتاق است. انتشارات ابوعطا این کتاب را منتشر کرده است.

درباره کتاب روز خود را سازماندهی کنید

کتاب روز خود را سازماندهی کنید به ارائه استراتژی‌ها و روش‌هایی برای مدیریت زمان و سازماندهی مؤثر روزانه می‌پردازد. این کتاب به خصوص برای افرادی که احساس می‌کنند زمان کافی ندارند یا از عدم سازماندهی رنج می‌برند، طراحی شده است. نویسندگان با ارائه تکنیک‌ها و ابزارهای مشخص، به خوانندگان کمک می‌کنند تا فعالیت‌های روزانه خود را بهتر برنامه‌ریزی کنند و به اولویت‌های خود رسیدگی کنند. این کتاب شامل پیشنهاداتی برای رسیدگی به کارها، تعیین اهداف و اولویت‌بندی وظایف به صورت منطقی و کارآمد است. همچنین، در این کتاب به مدیریت استرس و بهبود کیفیت زندگی نیز پرداخته می‌شود و به خوانندگان یادآوری می‌کند که سازماندهی نه‌تنها به کارایی بیشتر منجر می‌شود، بلکه می‌تواند باعث رضایت و آرامش در زندگی شود. این کتاب به‌عنوان یک منبع عملی برای کسانی که به دنبال بهبود مهارت‌های سازماندهی و مدیریت زمان هستند، بسیار مفید و کارآمد خواهد بود.

خواندن کتاب روز خود را سازماندهی کنید را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران توسعهٔ فردی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب روز خود را سازماندهی کنید

«اين رُبع، ربع استراحت است. افراد دوست دارند بهانه‌اي براي استراحت و تجديد قواي جسماني خود داشته باشند. تلويزيون و برنامه‌هاي كامپيوتري در اين ربع قرار دارند. مشكل، زماني به‌وجود مي‌آيد كه از اين ربع بيش‌ از حد استفاده شود. انجام كارهاي اين ربع را مي‌توان بدون به‌وجودآمدن كوچك‌ترين مشكل، به تعويق انداخت.

جُوان نيز مانند ديگر مادران شاغل، بايد كارهاي فراواني را در خانه و محل كارش انجام مي‌داد. او هميشه در‌حال كاركردن بود و فقط ساعت بود كه به او يادآوري مي‌كرد بايد از كاري دست بكشد و انجام كار ديگري را شروع كند. كارهاي او امضا كردن برگه‌هاي مدرسه، نوشتن گزارش‌هاي كاري، پرداخت قبض‌هاي ماليات، فكس‌كردن دعوت‌نامه براي شركت‌كنندگان در جلسه، نوشتن يادداشت‌هاي تشكر و بررسي ساعات كاري كاركنان را شامل مي‌شد.

جُوان فشار كاري بسياري را متحمل مي‌شد زيرا همه‌ي كارها براي او در اولويت قرار داشتند. او از همه‌ي كارهايش فهرستي تهيه مي‌كرد و پس از انجام هر كدام، آن را خط مي‌زد.

جُوان تصميم گرفت به كمك ربع‌هاي اولويت، براساس اهميت كارهاي روزانه‌اش به آنها نظم دهد. او علامت جمع بزرگي روي يك برگه كشيد و آن را به چهار قسمت مساوي تقسيم كرد. آن‌گاه در قسمت چپ بالا نوشت: «ضروري و مهم.» سپس با مراجعه به فهرست كارهايش، مواردي را كه بايد در آن قسمت قرار مي‌گرفتند، يادداشت كرد. پرداخت قبض‌هاي ماليات در ربع اول قرار گرفت.

سپس در ربع دوم (غيرضروري اما مهم) برخي كارهاي مهم را كه انجام آنها به پيشرفت كاري‌اش كمك مي‌كرد، قرار داد. او توانست جدا از وظايف خود، مسئوليت طراحي سربرگ خبرنامه‌ها را برعهده بگيرد. انجام اين‌كار باعث مي‌شد نزديك‌تر به رييس كار كند. اما اين تعهد، بلندمدت نبود؛ پس آن را در ربع دوم قرار داد.

او همچنين تصميم گرفت نوشتن پيام‌هاي تشكر را به اعضاي يكي ديگر از گروه‌ها بسپارد. انجام اين كارها ضروري نبود اما به بهبود كيفيت زندگي‌اش كمك مي‌كرد.

در ربع سوم (ضروري اما كم‌اهميت) مواردي را همچون عوض‌كردن كارت اعتباري‌اش و گرفتن وقت براي ملاقات با پزشكش يادداشت كرد.

جُوان، ربع چهارم(غيرضروري و كم‌‌اهميت) را دوست داشت. در اين‌ ربع، سرگرمي‌هاي او مانند تماشاي فيلم دكتر فيل و چك‌كردن ايميل‌هاي شخصي را قرار داد.

بدين‌ترتيب، جُوان توانست وقت خود را به مواردي كه مورد علاقه‌اش بودند نيز اختصاص دهد.»