کتاب اتحادیه شانگهای

کتاب اتحادیه شانگهای نوشتهٔ کیومرث یزدان پناه درو است. انتشارات علمی و فرهنگی این کتاب را منتشر کرده است.

درباره کتاب اتحادیه شانگهای

گفته شده است که اتحادیهٔ شانگهای یک ائتلاف منطقه‌ای است که دو هدف امنیتی و اقتصادی در آن دنبال می‌شود؛ همچنین سازمان همکاری شانگهای یکی از سازمان‌های بزرگ امنیتی - اقتصادی در قارهٔ آسیا است که گسترهٔ آن منطقهٔ اورآسیا را نیز در بر گرفته و از نظر استراتژیک، ژئوپولیتیک و ژئواستراتژیک اهمیت خاصی پیدا کرده است. این سازمان نهادی است تازه‌تأسیس با حرکت تکاملی تند و سریع که مورد توجه رقبا و مجامع بزرگ اقتصادی در جهان قرار گرفته است. کتاب اتحادیه شانگهای (چشم‌اندازها، بیم‌ها و امیدها؛ با نگاهی به عضویت ایران در این اتحادیه) که چهار بخش دارد، منبعی است دربارۀ نقش نهادها و اتحادیه‌های منطقه‌ای در تنظیم روابط بین‌الملل و ایجاد ثبات منطقه‌ای در عصر حاضر. اهمیت و جایگاه سازمان همکاری شانگهای در اعتبار جغرافیایی آن نهفته است که دربرگیرندۀ مؤثرترین و استراتژیک‌ترین حوزه‌های جهان معاصر است. شش کشور بنیان‌گذار سازمان شانگهای با درک حداقلی موقعیت فوق و با درنظرگرفتن تحولات آینده به این ایدۀ منطقه‌ای روی آورده‌اند. دربارهٔ این نهاد بیشتر بدانید با مطالعهٔ کتابی به قلم دکتر کیومرث یزدان پناه درو.

خواندن کتاب اتحادیه شانگهای را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب اتحادیهٔ شانگهای پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب اتحادیه شانگهای

«حوزه جغرافیایی شانگهای در بسیاری از مناطق از نظر زمین‌شناسی بسیار پیچیده هستند. وجود رشته کوه‌های عظیم همچون هندوکش و همیالیا موانع طبیعی مهمی برای تسهیل ارتباطات میان حوزه را فراهم می‌آورد. علاوه بر این، بر اساس تئوری‌های علوم نظامی، منطقه حائل بر شانگهای را به‌صورتی جلوه‌گر ساخته که در برخی نقاط حساس باعث آسیب‌پذیری نظامی این اتحادیه از سوی رقبای فرامنطقه‌ای می‌شود. لذا شانگهای بنا ندارد که تمام تلاش خود را معطوف فعالیت‌های اقتصادی و امنیت داخلی کند بلکه با توجه به ادلّه‌های فوق با تشکیل واحدهای نظامی مشترک در پی طرح‌ریزی دژ دفاعی مستحکم در برابر تهدیدات نظامی و تهاجمات احتمالی رقبا نیز می‌باشد و مانورهای نظامی صورت گرفته طی سالیان اخیر نیز دقیقاً بر همین استدلال بوده است. علاوه بر این، موضوع بانیان تأسیس شانگهای بی‌میل نیستند تا در جوار مناطق حساسی چون خاورمیانه، به طراحی مدل‌های جدید ژئوپولیتیکی در منطقه شانگهای دست بزنند و بر اساس چشم‌اندازهای روشن ژئوپولیتیکی آینده شانگهای را مدیریت کنند. زیرا هدف اصلی و غایی شانگهای نیز سه اصل: سیاست – اقتصاد و امنیت است. و تحقق این اصل نیز تنها با نگرش عمیق ژئوپولیتیکی و عوامل تأثیرگذار بر آن امکان‌پذیر می‌شود.

استراتژی اقتصادی سازمان شانگهای

سازمان شانگهای که شش سال از زمان تأسیس آن می گذرد و گاهی در غرب از آن به نام باشگاه دیکتاتورها یاد می‌شود از نظر دولت امریکا و ناتو طراحی جدیدی از پیمان ورشواست. این برداشت انحرافی غرب ممکن است آینده استراتژیک شانگهای را با همه ظرفیت‌هایش به مخاطره بیندازد. از این‌رو است که استراتژی اقتصادی جزو اولویت‌های اساسی در کتاب شانگهای احساس می‌شود، سیر اقتصادی جهان به گونه‌ای پیش می‌رود که هر دهه شاهد شکل‌گیری بلوک‌های جدید اقتصادی با هدف‌های متفاوت هستیم. در حال حاضر، درکنار اتحادیه‌های محدود و منحصر به چند کشور همسایه در هر قاره، شاهد تثبیت چهار بلوک جدید اقتصادی در جهان هستیم که عبارتند از:

- اتحادیه اروپا

- اتحادیه نفتا

- اتحادیه شانگهای

- اتحادیه امریکا

در جوار این تغییرات، توسعه ارتباطات و فرایند اثرگذاری تکنولوژی ظریف به حدی گسترده شده که الزام هماهنگی و هم‌گامی با تحولات را برای بسیاری از کشورها خارج از نگرش‌های داخلی اجباری کرده است.»