کتاب شاید این کتاب آلت قتاله باشد؛ جهان

کتاب شاید این کتاب آلت قتاله باشد؛ جهان نوشتۀ حسین شیخ‌الاسلامی در نشر افق به چاپ رسیده است. موضوع این کتاب، آموختن شیوۀ تفکر فلسفی است.

درباره کتاب شاید این کتاب آلت قتاله باشد؛ جهان

کتاب شاید این کتاب آلت قتاله باشد؛ جهان، دومین کتاب از مجموعۀ پرسش‌های نخستین، پاسخ‌های بی‌پایان است. این مجموعه دربارۀ پرسش‌های ساده‌ای است که پاسخ دادن به آن‌ها چندان هم ساده نیست. داعیۀ کتاب این است که اندیشۀ فلسفی مختص فیلسوفان نیست. همۀ ما به اندازه‌ای و تا حدی از اندیشۀ فلسفی برخوردار هستیم. مجموعۀ پرسش‌های نخستین، پاسخ‌های بی‌پایان نیز در پاسداشت از پرسش‌های بنیادین بشری نوشته شده و با زبانی طنزآلود،‌ بازیگوش و انتقادی برخی از پاسخ‌هایی را که فیلسوفان بزرگ به این پرسش‌ها داده‌اند، بررسی کرده است. در خلال همین بحث‌ها، مخاطبان خود را نیز با برخی فیلسوفان و نظریه‌های آن‌ها آشنا می‌کند.

نویسنده در ابتدا چنین پرسش‌هایی را طرح کرده است که از کجا می‌دانی چیزی که در دست توست کتاب است؟ از کجا می‌دانی که تو دست داری؟ از کجا می‌دانی چیزهایی که می‌بینی واقعی استو غیره. در ادامه، ذهن مخاطب را به چالش می‌کشد و او را به این فکر وامی‌دارد که آیا هرچیزی که می‌بیند یا هر اتفاقی که برایش رخ می‌دهد بدیهی و واقعی است؟ آیا هرآنچه می‌شنود باید باور کند یا حتماً برای پذیرش آن باید دلیل محکمی وجود داشته باشد؟ او به بسیاری از پرسش‌ها پاسخی نمی‌دهد. هدف این است که چنین پرسش‌هایی را در ذهن خواننده ایجاد کند تا درباره‌شان تأمل کند.

خواندن کتاب شاید این کتاب آلت قتاله باشد؛ جهان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب می‌تواند برای نوجوانان  و جوانان علاقه‌مند به آشنایی با شیوۀ تفکر فلسفی مفید باشد.

بخشی از کتاب شاید این کتاب آلت قتاله باشد؛ جهان

«خلاصه اگر به نظر شما یک سایه وجود خارجی دارد. این کتابی هم که در دست شماست وجود خارجی دارد. اما اگر سایه را جزو موجودات نمی‌دانید باید خدمت شما عرض کنم که باید این کتاب را هم از فهرست موجودات جهان خارج کنید. اصلا خود جهان را هم باید مثل سایه، چیزی غیرواقعی بدانید. یک عده روح بیکار همه‌ی ماجرا همین است. ما یک عده روح بیکاریم که نشسته‌ایم و هی پشت سر هم چیزهای مختلفی را احساس می‌کنیم. مثلا احساس می‌کنیم الان مشغول خواندن کتاب هستیم. احساس می‌کنیم خیلی باکلاسیم که کتاب‌های فلسفی می‌خوانیم. احساس می‌کنیم که بوی قورمه سبزی اشتهای آدم را تحریک می‌کند. احساس می‌کنیم بیژامه‌ی راه راه قرمز رنگ مایه‌ی آبروریزی است. احساس می‌کنیم پسر همسایه چقدر مهربان است. احساس می‌کنیم دوست داریم با همسایه‌هایمان روابط دوستانه داشته باشیم ... اصلا هر احساسی می‌کنیم به خودمان مربوط است، شما چه کاره‌اید؟ مهم این است که بیرون از ادراک ما هیچ چیز دیگری وجود ندارد.»