کتاب اعترافات آقای ایکس

«اعترافات آقای ایکس، یکی از اعضای کنگره امریکا» نوشته رابرت آتکینسون است. این کتاب روایتی است افشاگرانه از پشت پرده کنگره آمریکا که در آستانه انتخابات ریاست جمهوری این کشور است؛ روایتی حیرت‌آور از غرور، حرص و نیرنگ. آقای ایکس، از اعضای کنگره آمریکا در فاصله سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۶، به دلیل رابطه دوستی‌ای که آتکینسون داشته است، اسراری از پشت پرده کنگره آمریکا را بیان می‌کند. او با وجود مخالفت اولیه، تصمیم می‌گیرد بدون ذکر نامش از آتکینسون بخواهد تا اطلاعاتی که او بدست آورده است را منتشر کند. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: رأی‌دهندگان اطلاعات کمی در مورد ساختار و سازوکار حکومت ما دارند. مثلاً از یک رأی دهنده بخواه بخش‌های سه‌گانه‌ی دولت را نام ببرد، در کمال تعجب می‌بینی که نمی‌داند. به درک که اسم رئیس دیوان عالی را هم به یاد نمی‌آورند، اصلاً چه اهمیتی دارد؟! همین که رأی‌دهندگان من اسمم را بدانند و از فعالیت‌هایی که انجام می‌دهم، مطلع باشند، از سرم هم زیاد است. باید این جمله‌ی چرچیل را قاب گرفت که: «بهترین راه برای این که بفهمید دموکراسی چیست، آن است که یک گپ کوتاه با شهروندان معمولی داشته باشید.» یک‌بار از دوستی در مورد میزان رضایت‌اش از قانون اساسی سؤال کردم. در جوابم گفت: «قانون اساسی این حق رو به من می‌ده که اسلحه داشته باشم.» بعد پرسیدم: «خب دیگه چی؟» و او در جوابم گفت: «دیگه بیشتر از این چی می‌خوای؟ حق رأی هم داریم!» این هم حرف‌های یک آدم پخمه که حق رأی هم دارد! دیگر چه انتظاری می‌شود داشت از این آدم‌ها. بی‌توجهی موجب شده تا سیاست‌مداران سر رأی‌دهندگان شیره بمالند و با خرید و فروشِ آراء برای شرکت در مبارزات انتخاباتی، وارد بازی‌های خطرناک شوند و این‌گونه جلوی روال طبیعی انتخابات مردمی را بگیرند.