کتاب مرگ آشنایی

کتاب «مرگ آشنایی» نوشتۀ مجتبی اعتمادی نیا است و انتشارات علمی و فرهنگی آن را منتشر کرده است. کتاب مرگ آشنایی، پژوهشی در باب چیستی و ابعاد مختلف تجربه‌های نزدیک به مرگ است.

درباره کتاب مرگ آشنایی

تجربۀ نزدیک به مرگ مقوله‌ای است که امروزه فصل مشترک بررسی‌های فراروان‌شناسی، روان‌شناسی، روان‌پزشکی، طب بیمارستانی، فلسفۀ دین و روان‌شناسی دین به‌حساب می‌آید. این موضوع توجه کسانی را جلب کرده است که قصد دارند از روشی غیر از استدلال‌های فلسفی و کلامی برای بررسی این موضوع استفاده کنند. در دهه‌های اخیر گزارش تعداد زیاد کسانی که فارغ از دین، نژاد، سن و ملیتشان این تجربه‌ها را از سر گذرانده‌اند، پدیدۀ روح و ادامۀ حیات آن پس از مرگ را تا حدودی اثبات می‌کند. اکثر آن‌ها از تجربه‌های مشترک موجودیت فارغ از کالبد خود، حالاتی مثل احساس آرامش غیرقابل‌توصیف، ورود به دالان تاریکی، مشاهدۀ نوری خیره‌کننده و لبریز از عشقی نامشروط، ملاقات با موجودات روحانی و مرور رویدادهای زندگی می‌گویند و می‌توانند این خاطرات را بادقت و وضوح روایت کنند. این مواجهه با مرگ به زندگی شخصی آن‌ها معنای بیشتری داده است. تئوری‌های فرا شخصیتی می‌خواهند ثابت کنند که این تجربه‌های نزدیک به مرگ ناشی از اختلالات مغزی، روانی و توهمات ناخودآگاه و خودآگاه روانی افراد نیستند و از ساحت روحانی و فرا شخصیتی انسان‌ها نشئت گرفته‌اند.

کتاب مرگ آشنایی در ۳ فصل تنظیم شده است. فصل اول: چیستی تجربه نزدیک به مرگ، ضمن تعریف دقیق تجربه و بررسی پیشینه، ویژگی‌های پدیداری و اقسام آن، عوامل تأثیرگذار در کیفیت، عمق و صورت‌بندی تجربه را مورد بررسی قرار می‌دهد. فصل دوم با عنوان: بررسی نقادانه تبیین‌های مختلف تجربه نزدیک به مرگ، به بررسی نقادانۀ تبیین‌های مختلف ناظر به تجربۀ نزدیک به مرگ اختصاص دارد و فصل سوم: رهیافت تجربه‌های نزدیک به مرگ در اثبات حیات پس از مرگ، به بررسی رهیافت این‌گونه تجربه‌ها در اثبات حیات پس از مرگ می‌پردازد. در این فصل همچنین میزان سازگاری ادیان سامی در تبیین و تفسیر ویژگی‌های مختلف تجربۀ نزدیک به مرگ سنجیده شده است.

خواندن کتاب مرگ آشنایی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به پژوهشگران و کسانی که قصد دارند دربارۀ تجربه‌های نزدیک به مرگ بدانند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مرگ آشنایی

«با پایان دهۀ هشتاد و آغاز دهۀ نود، تعداد قابل‌توجهی از پژوهش‌ها معطوف بررسی تجربه‌های نزدیک به مرگ شدند؛ اما همهٔ طرح‌ها عمدتاً به ماهیت مثبت تجربه و بعضاً به اثرات متحول‌کنندۀ آن التفات یافتند. یکی از شخصیت‌های برجستۀ این دوره پژوهشگر استرالیایی و عضو انجمن بین‌المللی مطالعات نزدیک به مرگ، خانم شری سادرلند، بود. او نیز که همانند خانم مارگو گری تجربه‌ای نزدیک به مرگ را از سر گذرانده بود، در سال ۱۹۹۲ پس از مطالعه و بررسی ادراکات پنجاه نفر از تجربه گران استرالیایی، نتیجۀ پژوهش‌های خود را در اثری با عنوان تولد دوباره در نور منتشر کرد.»