کتاب تبار ترور

کتاب الکترونیکی تبار ترور نوشتۀ محمدصادق کوشکی است و انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی آن را منتشر کرده است. کتاب تبار ترور، به موضوع ترورهای سازمان مجاهدین خلق پس از انقلاب پرداخته و بر اساس اسناد و مدارک آن‌ها را بازگو می‌کند.

درباره کتاب تبار ترور

یکی از هولناک‌ترین سال‌های پس از انقلاب سال‌های ۶۰ تا ۶۲ بود. در سال ۶۰ یعنی از خرداد این سال به بعد تا سال ۶۲ و بعدها نیز جسته گریخته، روزانه دهها و در برخی از روزها بیش از صد مورد ترور در ایران صورت می‌گرفت که عامل آن منافقین موسوم به مجاهدین خلق بودند. گفته می شود که بیش از ۴۰۰۰ اسم را به طور مشخص در نشریه مجاهد آن سال‌ها می‌توان یافت که مسئولیت ترور آن‌ها را سازمان مجاهدین بر عهده گرفته است. اکنون با نگارش این کتاب یک قدم برداشته شده است. کتاب تبار ترور مروری است بر ترورهای مجاهدین خلق که ضمن آن‌ها به مردم کوچه و بازار حمله کرده و تنها و تنها ریش را علامت حزب اللهی بودن و مستحق مرگ بودن قلمداد می‌کردند. اینها منهای مسئولانی بود که در هر شهر و به خصوص در تهران به شهادت رسیدند. بسیاری از مطالب این کتاب بر اساس منابع خود منافقین تهیه و تدوین شده است.

کتاب تبار ترور شامل دو بخش و بخش اول شامل چهارفصل است. بخش اول: سازمان مجاهدین قبل از انقلاب اسلامی دوم: فرایند تغییر ایدئولوژی سوم: پیامدهای تغییر ایدئولوژی چهارم: سازمان و انقلاب اسلامی بخش دوم: سازمان مجاهدین: فاز مسلحانه و تروریسم فصل اول: زمینه‌ها، علل و چگونگی ورود سازمان به فاز مسلحانه فصل دوم: عملیات تروریستی علیه شخصیت‌های سیاسی و مذهبی مشهور فصل سوم: عملیات تروریستی علیه مسئولان رده‌های میانی و شهروندان عادی فصل چهارم: عملیات تخریبی علیه ساختمان‌ها و... تصاویر و کتابنامه و نمایه در پایان کتاب آمده است.

خواندن کتاب تبار ترور را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای علاقه‌مندان به مطالعۀ تاریخ ایران پس از انقلاب مناسب است.

بخشی از کتاب تبار ترور

«اولین دغدغه‌ی اعضای سازمان، تهیه‌ی مهمات و اسلحه برای انجام عملیات بود. میزان مهماتی که افراد آموزش‌دیده توسط فتح از لبنان با خود به ایران آورده بودند، به اندازه‌ای نبود که یک عملیات گسترده را پوشش دهد. بنابراین اعضای سازمان برای تجهیز بیشتر، با شخصی به نام «امرالله دلفانی» ارتباط برقرار کردند. او یک کمونیست کرمانشاهی بود که سال ۴۲، در زندان با ناصر صادق آشنا شده بود. صادق نیز به دنبال طرح مسئله‌ی مبارزه‌ی مسلحانه با دلفانی و استقبال او، زمینه‌ی ارتباط سازمان و شخص حنیف‌نژاد را با وی، به قصد تهیه‌ی اسلحه قاچاق از کرمانشاه و کردستان فراهم کرد. سازمان بدون توجه به اینکه دلفانی با ساواک در ارتباط بوده و در جریان تماس با اعضا، اطلاعات قابل توجهی را به مأموران امنیتی داده است...»