کتاب در آغوش قصه ها

کتاب در آغوش قصه ها نوشتهٔ حمید خاکزاد است. نشر سنجاق این کتاب را به‌صورت الکترونیک منتشر کرده است. اثر حاضر که در دستهٔ ادبیات داستانی ایران قرار گرفته، ناداستانی حاوی تاریخ و نقد داستان‌های فارسی و روان‌شناسی در ادبیات است. این کتاب شما را با شرحی در باب ۴۰ اثر داستانی از تاریخ معاصر ایران همراه می‌کند. نویسنده هر داستان را ابتدا از زبان راوی‌اش خلاصه کرده و سپس به تحلیل عناصر داستانی و نمادهای آن پرداخته و در نهایت، اثر را از سه منظر انسان‌شناسی، مردم‌شناسی و روان‌شناسی واکاوی کرده است. نسخهٔ الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب در آغوش قصه ها اثر حمید خاکزاد

کتاب در آغوش قصه‌ها» (تصویری از جان، روان و زندگی در آینهٔ چهل داستان بزرگ ادبیات ایران) که در سال ۱۴۰۴ منتشر شده، ۴۰ داستان یا رمان ایرانی را که به فارسی نوشته شده، به ما می‌شناساند. نوینده معتقد است که هر یک از این ۴۰ اثر همچون کتیبه‌ای رمزآلود، امواج خروشان رنج و شادی و فروپاشی و بالندگی را میان واژگان خود پنهان کرده‌اند. «حمید خاکزاد» معتقد است داستان، روان‌شناسی، مردم‌شناسی و انسان‌شناسی همچون چهار نخ در هم تنیده‌اند تا تصویری کامل از هستی انسان ارائه دهند. او گفته این کتاب گفت‌وگویی است با آنچه ما را انسان می‌سازد. «حمید خاکزاد» در هر یک از ۴۰ بخش این کتاب، خلاصهٔ داستان اثر معین را از زبان راوی آن اثر بازگو کرده و سپس از نمادهای آن اثر و عناصر داستانی آن مانند پیرنگ و شخصیت‌ها و معنا و روایت و زاویهٔ دید سخن گفته و در پایان، اثر را از نظر انسان‌شناسی و مردم‌شناسی و روان‌شناسی تحلیل کرده است. کتاب «در آغوش قصه‌ها» ما را به سفری در دل فرهنگ، روان و هستی انسان ایرانی فرا می‌خواند. این کتاب از آثاری مانند «دایی جان ناپلئون»، «آزاده خانم و نویسنده‌اش»، «کلیدر»، «یوزپلنگانی که با من دویده‌اند» و «سنگر و قمقمه‌های خالی» و نیز از نویسندگانی مانند «صادق هدایت»، «سیمین دانشور»، «یعقوب یادعلی»، «هوشنگ مرادی کرمانی» و «غلامحسین ساعدی» سخن گفته است.

چرا باید کتاب در آغوش قصه ها را بخوانیم؟

مطالعهٔ این اثر شما را با ۴۰ نویسنده و اثر داستانی آن‌ها از تاریخ ادبیات داستانی معاصر ایران آشنا و همراه می‌کند.

کتاب در آغوش قصه ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر ایران و حوزهٔ نقد و تحلیل آثار پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب در آغوش قصه ها

«۱۲. زنان بدون مردان: درختانی درختی می شوند

داستان از زبان راوی

زنان بدون مردان برای من تلاشی است برای نشان دادن داستان‌هایی که در زیر پوست جامعه مردسالار پنهان مانده‌اند. در این داستان، پنج زن از دنیای محدود و بسته‌ای که برایشان ساخته شده، به‌دنبال آزادی، هویت و رهایی هستند. این زنان نمی‌خواهند تنها نقش‌هایی را که برایشان تعریف شده بپذیرند، بلکه خواسته‌ام نشان دهم که چگونه هرکدام از این زنان، با وجود فشارهای شدید اجتماعی و فرهنگی، در جستجوی معنای زندگی خود هستند.

مهدخت، یکی از شخصیت‌های اصلی داستان، زنی است که در جستجوی رهایی از محدودیت‌های زندگی خود به‌نوعی تصمیم می‌گیرد به درخت تبدیل شود. این انتخاب، برای من، نه یک فرار از واقعیت، بلکه یک نماد است از ایستادگی در برابر تحمیل‌ها و بحران‌ها. درخت بودن برای مهدخت به‌نوعی نمایانگر ثبات در درون خودش است. او که از زندگی در این جامعه سرخورده و خسته شده است، به این نتیجه می‌رسد که تنها در سکوت و تنهایی می‌تواند آرامش پیدا کند. این تبدیل به درخت، در واقع واکنشی است به ناتوانی در مقابله با انتظاراتی که از زن بودن بر دوشش گذاشته‌اند.

فائزه شخصیت دیگری است که در جستجوی معنا و هویت خود از سرزمین دینی و سنتی‌ای که در آن بزرگ شده، به‌دنبال آرامش می‌گردد. او به شیراز می‌رود و برای یافتن عشق و ایمان خود از زندگی گذشته‌اش عبور می‌کند، اما در نهایت در می‌یابد که حقیقت تلخی در انتظارش است. این مرد هیچ‌گاه او را به‌طور واقعی دوست نخواهد داشت. فائزه به باغی می‌رود که در آن می‌تواند از فشارهای دینی و اجتماعی دور شود. این باغ، فضایی است که در آن زنان می‌توانند بدون ترس از داوری‌های بیرونی، به خود بیندیشند و در جستجوی هویت جدیدی باشند.

زری هم یکی از شخصیت‌هایی است که در جستجوی معنای زندگی خود به‌دنبال یک تغییر بزرگ می‌رود. او سال‌ها در تلاش بوده تا نقش همسر و مادر را به بهترین شکل ایفا کند، ولی در نهایت درمی‌یابد که تحت ظلم و آزار شوهرش قرار گرفته است. او که بار سنگین زندگی خانوادگی را به دوش کشیده، حالا باید تصمیمی بگیرد تا خود را از این وضعیت آزاد کند. در باغ، جایی که زنان دیگر نیز حضور دارند، زری توانسته است خود را از این بار سنگین رها کند و به نوعی دوباره خود را پیدا کند. برای زری، باغ به‌نوعی بهشت است؛ مکانی که در آن می‌تواند به دور از فشارها و محدودیت‌های زندگی گذشته، زندگی جدیدی آغاز کند.»