کتاب خداوند اشرف از ظهور تا سقوط

کتاب «خداوند اشرف از ظهور تا سقوط» نوشتۀ سیدحجت سیداسماعیلی است و انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی آن را منتشر کرده است. این کتاب، نگاهی مستند و تاریخی به روند فرقه‌گرایی سازمان مجاهدین خلق دارد.

درباره کتاب خداوند اشرف از ظهور تا سقوط

 در شهریور ۱۳۵۴ سازمان مجاهدین خلق با انتشار بیانه‌ای ۴۰۰ صفحه‌ای در ایران و خارج از کشور اعلام کرد که در روندی تکاملی، مکتب التقاط را کنار گذاشته و مکتب الحاد را انتخاب کرده است. آن ها تصمیم گرفته بودند که مذهب را رها کنند و مارکسیسم و ماتریالیسم را برگزینند. انشعاب سال ۱۳۵۴، بروز اختلافات و درگیری گروه‌های مختلف سازمان مجاهدین ضربات سنگینی به این سازمان وارد کرد. بعد از پیروزی انقلاب، سازمان مجاهدین با استفاده از فضای آزادتری که به وجود آمده بود رشد کرد اما با ناکامی‌ها در رقابت های سیاسی، بی‌اثر بودن ترورها و عزل بنی‌صدر، رجوی و بنی‌صدر به فرانسه فرار کردند. بعد از اینکه دولت فرانسه آن‌ها را مجبور به خروج از پاریس کرد، سازمان در بغداد پایتخت عراق مستقر شد. مجاهدین شهری در شمال بغداد تأسیس کردند و نام آن را اشرف گذاشتند که مرکز اقامت مجاهدین شد. انتقال سازمان به اشرف و تسلط کامل رجوی بر سازمان آغاز دورۀ جدید و تبدیل شدن سازمان به یک فرقۀ خطرناک بود.

سیدحجت سیداسماعیلی، عضو پیشین شورای مرکزی مجاهدین در کتاب خداوند اشرف از ظهور تا سقوط، حاصل مشاهدات و اطلاعات خود را از سال‌های حضور در اشرف گردآوری کرده است. این خاطرات روند فرقه‌گرایی در سازمان مجاهدین خلق توسط مسعود رجوی را به‌خوبی بیان می‌کند. کتاب خداوند اشرف از ظهور تا سقوط با الهام از کتاب معروف «فرقه‌ها در میان ما» نوشتۀ مارگارت تالر سینگر نوشته شده است.

خواندن کتاب خداوند اشرف از ظهور تا سقوط را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران کتاب‌های مستند تاریخی و علاقه‌مندان به تاریخ معاصر ایران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب خداوند اشرف از ظهور تا سقوط

«رهبر در فرقه که دارای چهره‌ای کاریزماست - فردی مستبد و خودکامه است که اختیارات وی حد و مرزی ندارد. او تنها مرکز قدرت و تنها تعیین‌کنندهٔ ارزش‌ها و اهداف فرقه است. قطب‌بندی و تعاریف خیر و شر و دوست و دشمن تابع تشخیص و تمایل رهبر فرقه است در یک فرقه فرد نیز با تبدیل‌شدن به مرید، به خویش تلقین می‌کند که قدرت تشخیص مسائل را ندارد و این رهبر است که قالب‌های اندیشه و زندگی را می‌سازد. رهبر فرقه تسلط مناسبی بر مباحث روان‌شناسی دارد و از پیشروان نظریه‌پردازی و ایدئولوگ تمام‌عیار به‌حساب می‌آید. همهٔ این ویژگی‌ها به رهبر کمک می‌کند تا پیروان و اعضای فرقه تحت مالکیت خود را به‌نوعی شستشوی مغزی داده تا گوش‌به‌فرمان و دنباله‌رو وی برای رسیدن به مقاصد و اهدافی شوند که بیشتر جاه‌طلبی‌ها و امیال شخصی رهبر فرقه را تأمین می‌کند. در حقیقت در درون فرقه‌ها اعضا به یک روبات تبدیل می‌شوند که هیچ قدرت تصمیم‌گیری از خود نداشته و به‌نوعی زندگی خود را نیز به‌مانند یک برده فدای اهداف رهبری می‌کنند و عملاً در یک امارت ذهنی و جسمی هستند و به‌پای فرقه می‌سوزند بدین‌سان فرقه‌ها تفاوت کلی و عمده‌ای با گروه سازمان تشکل با مفاهیمی ازاین‌دست دارند.»