کتاب فرار از کتابخانه لمونچلو

کتاب فرار از کتابخانه لمونچلو نوشتۀ کریس گرابنستاین و ترجمۀ فائزه محمدلو است و انتشارات نگاه آشنا آن را منتشر کرده است. کتاب فرار از کتابخانۀ آقای لمونچلو نخستین جلد از مجموعه‌ای خواندنی به شمار می‌آید که بیش از ۴۰ جایزه کسب کرده و نزدیک به ۱۰۰ هفته در گروه پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز بوده است. کتاب حاضر درباره‌ٔ نوجوانانی است که در کتابخانه‌ای عجیب حبس شده‌اند و باید برای نجات، معماهای بسیار جالبی را حل کنند.

درباره کتاب فرار از کتابخانه لمونچلو

کایل کیلی را بیشتر بچه‌ها دوست دارند چون دلقک کلاس است و دیگران را می‌خنداند. او همچنین به انواع بازی‌ها علاقه‌‌ٔ بسیاری دارد؛ بازی‌های ویدیویی، کلامی و تخته‌ای. کایل شیفته‌ٔ مردی به نام لوئیجی لمونچلو است که به نوعی خلاق‌ترین و عجیب‌ترین بازی‌ساز دنیا محسوب می‌شود و از نظر کایل نابغه‌ای فراموش‌نشدنی است. داستان فرار از کتابخانه‌ٔ آقای لمونچلو زمانی آغاز می‌شود که این بازی‌ساز بزرگ ساختمان کتابخانه‌ٔ جدیدی در شهر می‌سازد. کایل به همراه ۱۱ کودک دیگر انتخاب می‌شوند تا برای نخستین بار پا به این کتابخانه بگذارند و شبی پر از بازی و سرگرمی در آن داشته باشند.

همه‌چیز خوب پیش می‌رود تا این‌که صبح از راه می‌رسد اما درها همچنان قفل هستند. کایل و سایر کودکان داخل کتابخانه زندانی شده‌اند و باید تمامی معماهای موجود را حل کنند تا بتوانند به خانه‌ٔ خود بازگردند. در این مسیر، اتفاقات خطرناک بسیاری برای قهرمانان داستان رخ می‌دهد که باید علاوه بر هوش از شجاعت خود نیز استفاده کنند. کریس گرابنستاین با الهام‌گرفتن از داستان مشهور «چارلی و کارخانه‌ٔ شکلات‌سازی» ماجرای جذابی را روایت می‌کند.

خواندن کتاب  فرار از کتابخانه لمونچلو را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب ماجراجویانه می‌تواند برای نوجوانان جذاب باشد.

بخشی از کتاب فرار از کتابخانه لمونچلو

«کلارنس و مردی که انگار برادر دوقلویش بود، با کیف‌های آلومینیمی وارد اتاق کتاب‌خوانی شدند.

«لطفاً گوشی‌ها و تبلت‌هاتون رو بندازین توی کیف‌هایی که نگهبانامون، کلارنس و کلمنت، میارن. از وسایلتون به‌خوبی نگهداری می‌شه و بعد از پایان بازیِ پشت درهای بسته، اونا رو بهتون پس می‌دیم... برای جست‌وجو توی فهرست کتاب‌ها و اینترنت، می‌تونین از تبلت‌های رومیزیِ این اتاق استفاده کنین. البته با اونا نمی‌تونین ایمیل و پیامک و اینا که نمی‌دونم چی هستن، بفرستین یا دریافت کنین. اگه یادتون باشه، من سال 1973 بازنشسته شدم و اون زمان ما هنوز از کاغذ کاربُن استفاده می‌کردیم... خیلی‌خُب! حالا دکتر زینچِنگو براتون درمورد نقشه‌ی این ساختمون توضیح می‌دن.»

همه‌ی بچه‌ها نقشه‌های تاشده‌شان را باز کردند.

دکتر زینچِنگو گفت: «همون‌طور که می‌بینین، کتاب‌های تخیلی در این قسمت هستن. اتاق آموزش کودک یه‌کم اون‌وَرتره و دیوارهای ضدِصدا داره. دوتا اتاق کتاب‌خوانی‌ عمومی کاملاً مجهز و غذاخوری هم توی این طبقه هست؛ درست پشت اون پنجره‌ها که پرده دارن. طبقه‌ی دوم، ده‌تا اتاق داره که روی درِ هر کدوم یه شماره‌ست. اون اتاقا پُر از کتاب و اطلاعات و صفحه‌های نمایشگر مربوط به رده‌بندی دیویی هستن.»

کایل دستش را بلند کرد...»