کتاب دنیایت را تغییر بده

کتاب دنیایت را تغییر بده نوشتهٔ جان سی. مکسول و راب هاسکینز و ترجمهٔ شراره معصومی است. انتشارات نسل نواندیش این کتاب را منتشر کرده است.

درباره کتاب دنیایت را تغییر بده

کتاب دنیایت را تغییر بده (چطور هر کسی در هر جایی می‌تواند تفاوتی ایجاد کند؛ کتاب کار با ۹ درس) در ۹ فصل نوشته شده است. نویسندگان این اثر معتقدند که ما نمی‌توانیم منتظر تغییر بمانیم؛ باید خودمان دست‌به‌کار شویم و دنیای خود را تغییر دهیم. آن‌ها گفته‌اند که اگر تغییر امکان‌پذیر است، چرا ما برای تغییر دنیای خود کار بیشتری نکنیم؟ جان‌ سی. مکسول و راب هاسکینز با این کتاب، نقشۀ راهی الهام‌بخش و عملی را در اختیار ما قرار داده‌اند که برای شروع تغییر در جامعۀ خود و فراتر از آن، کمکمان می‌کند. بسیاری از ما احساس می‌کنیم دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم شکست‌خورده است، اما تغییر آسـان‌تر از آن است که فکرش را می‌کنیم‌. کتاب حاضر به شما می‌آموزد چگونه اهداف خود را شناسایی کنید، ارزش‌هایی را که تفاوت ایجاد می‌کنند زنده کنید، کاتالیزور تغییر شوید، به گروهی مناسب بپیوندید یا یکی از گروه‌های مناسب خود را جذب کنید، برای به وجودآوردن تغییر با دیگران همکاری کنید، تأثیر خود را بر جهان بسنجید و به پیشرفت خود ادامه دهید.

خواندن کتاب دنیایت را تغییر بده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران روان‌شناسی عمومی پیشنهاد می‌کنیم.

درباره جان سی. مکسول

جان سی. مکسول در ۲۰ فوریهٔ ۱۹۴۷ در میشیگان در ایالت‌متحدهٔ آمریکا به دنیا آمد. او نویسنده، مربی و کارشناس رهبری و مدیریت و سخنران حرفه‌ای آمریکایی است. ماکسول به‌مدت ۳۰ سال به‌عنوان کشیش در کلیساهای اوهایو، ایندیانا، کالیفرنیا و فلوریدا حضور داشت. او در سال ۱۹۹۵ کلیسا را ترک کرد و تمام وقت خود را به صحبت‌کردن و نوشتن اختصاص داد. کتاب‌های او در ردهٔ پرفروش‌ترین‌های دنیا قرار دارند و از میان مشهورترین آن‌ها می‌توان به «مدیریت نگرش»، «رهبری»، «صفت‌های بایستهٔ یک رهبر»، «هفده اصل کار تیمی»، «به خود جرئت رؤیاپردازی بدهید و سپس رؤیایتان را تحقق بخشید»، «قوانین طلایی کار تیمی»، «آنچه همهٔ رهبران باید بدانند»، «در اندیشهٔ تحول»، «مدیریت ارتباطات» و «پرورش کارکنان» اشاره کرد؛ او همچنین کار تأسیس مؤسسهٔ EQUIP و شرکت جان مکسول را بر عهده داشته است. 

بخشی از کتاب دنیایت را تغییر بده

«به‌تازگی با چند نفر از دوستانم به بازی بولینگ رفتیم. سرگرمی خیلی جالبی بود؛ هرچند چهل سال بولینگ بازی نکرده بودم. دوستانم درحالی‌که به من نگاه می‌کردند که بارها توپ را در مسیر بولینگ می‌انداختم، به من می‌خندیدند.

یکی از آن‌ها به طعنه گفت: «شاید بهتر است پین‌های بولینگ را برداریم تا جان آن‌ها را خراب نکرده است!»

پاسخ دادم: «هیچ فایده‌ای ندارد! من درنهایت آن‌ها را خراب می‌کنم». درست انداختن توپ زمان برد، اما من درنهایت انجامش دادم. حتی یک بار به هدف زدم و همه از جایشان بلند شدند و برای من دست زدند و مرا تشویق کردند و دستشان را به افتخار من بالا بردند. حتی یک نفر از همهٔ پین‌های بولینگ که افتاده بودند عکس گرفت و آن را برای من فرستاد و نوشت: «این عکس را نگه دار تا همیشه امروز را به یاد بیاوری. ممکن است دیگر هیچ‌وقت این اتفاق نیفتد!»

واقعاً خوش گذشت و سرگرمی فوق‌العاده‌ای بود. از وقتی‌که چنان اوقات خوشی داشتم، اغلب به آن فکر می‌کنم و باعث شد که به این نتیجه برسم: در بولینگ تنها دلیلی که باعث می‌شود یک توپ در یک خط حرکت کند، این است که ما بتوانیم ببینیم به پین‌های بولینگ برخورد می‌کند و آن‌ها را می‌اندازد یا نه.

از نظر من، این پین‌ها هستند که تفاوت‌ها را ایجاد می‌کنند. به‌محض اینکه توپ از دستم رها می‌شود، آن را نگاه می‌کنم تا ببینم چقدر کارم را خوب انجام داده‌ام. این را دوست دارم که فقط در چند لحظه با شمردن پین‌هایی که هنوز ایستاده‌اند، نتیجه مشخص می‌شود. اگر همهٔ آن‌ها را بیندازم، جشن می‌گیرم. اگر توپ در مسیر بماند و به هدف نرسد، محروم می‌شود. اگر هیچ پینی نیفتد، هیچ امتیازی هم در کار نیست.

شاید شما با من موافق نباشید. شاید فکر کنید: پین‌های بولینگ مهم نیستند. فقط برای اینکه یک فعالیت ورزشی کرده و با دوستانم معاشرت کرده باشم، بولینگ بازی می‌کنم.

اما آیا واقعاً می‌توانید بدون پین‌ها از بولینگ لذت ببرید؟ امتحان کنید. با دوستانتان به بولینگ بروید و درحالی‌که هیچ پینی در انتهای مسیر نیست، توپ بولینگ را بیندازید. فکر می‌کنید چقدر طول می‌کشد تا دست از این کار بردارید؟ پیش‌بینی من این است که خیلی زود دست می‌کشید. چرا؟ چون انرژی و لذتی که از بازی بولینگ حاصل می‌شود، به این دلیل است که می‌بینید چقدر خوب کارتان را انجام می‌دهید. بدون ابزار اندازه‌گیری و سنجش، تلاش شما ارزشی ندارد و هیچ لذتی در آن نیست.»