کتاب شیوه انس و روش تدبر در قرآن از منظر علامه طباطبایی

کتاب شیوه انس و روش تدبر در قرآن از منظر علامه طباطبایی نوشتهٔ مسعود تاج آبادی است و نشر معارف آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب شیوه انس و روش تدبر در قرآن از منظر علامه طباطبایی

زمان در حرکت انسان منزلگاه رشدی است که تکرار نمی‌گردد. دوران جوانی از همین سکوهای پرش و منزلگاه‌های رشد انسان است. به‌گفتهٔ اهالی تجربه و سیروسلوک، رش�� و کمالی که انسان در جوانی کسب می‌کند در هیچ دورهٔ دیگری تحقق‌پذیر نیست، چراکه انسان توان و نشاط لازم برای طی طریق را دارد. برای بهره‌مندی از لحظات ناب جوانی اولاً نیازمند راهنما، و ثانیاً نیازمند نقشه‌ایم.

قرآن کریم، این کلام و معجزهٔ الهی، موجودی زنده و راهبر انسان تا قیامت است. این کتاب الهی مغناطیس و جاذبه‌ای دارد که انسان‌های آشنا با خویش را به خود جذب می‌کند و هر همراهی را یاری می‌رساند. انس با قرآن کریم آن‌چنان ارزشمند است که اگر هیچ‌چیزی جز او در عالم نبود، اولیای الهی را ترس و وحشتی نمی‌گرفت، زیرا او بهترین همراه و یار و دوست است.

داشتن جمع ایمانی همواره مشوق و روح‌بخش حرکت انسان است و حرکتی به وصول نزدیک‌تر است که جمعی باشد. حوزهٔ علوم اسلامی دانشگاهیان مجموعه‌ای تربیتی  آموزشی با رویکرد جهاد علمی  فرهنگی، وابسته به نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌هاست که با بهره‌گیری از میراث معرفتی، اخلاقی و انقلابی حوزه‌های علمیه، به تبیین اسلام ناب و تربیت نیروهای مستعد و مؤثر در مسیر اهداف و آرمان‌های انقلاب اسلامی مبادرت می‌کند. مأموریت حوزهٔ علوم اسلامی دانشگاهیان تعلیم‌وتربیت دانشگاهیان برپایهٔ نظام اندیشهٔ اسلام ناب و علوم اسلامی برای اثرگذاری در عرصه‌های جهاد علمی  فرهنگی به‌منظور تحقق دانشگاه و تمدن اسلامی است.

در این مسیر، انس با قرآن کریم مهم‌ترین راهبرد تربیتی و معرفتی است و برای تحقق آن، مجموعهٔ درس‌های روش تدبّر در قرآن کریم از سوی استاد گران‌قدر، حجت الاسلام و المسلمین تاج‌آبادی، در دانشگاه تهران برگزار شد و پس از اجرا و تکمیل به‌دست استاد، منتشر شر تا در حوزه‌های علوم اسلامی دانشگاه‌های سراسر کشور تدریس شود.

خواندن کتاب شیوه انس و روش تدبر در قرآن از منظر علامه طباطبایی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به طلاب حوزه‌های علمیه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب شیوه انس و روش تدبر در قرآن از منظر علامه طباطبایی

«قرآن دو کارکرد تربیتی و تکوینی دارد. کارکرد تکوینی قرآن ثمرهٔ کارکرد تربیتی آن است. اگر کسی به آموزه‌های قرآن حقیقتاً ملتزم شود و افکار، آرزوها، اخلاق و رفتارش قرآنی شود، روحش به میزان تعالی و رشدی که پیدا می‌کند، به‌گونه‌ای با حقیقت باطنی قرآن مرتبط می‌شود، قلبش مهبط علم غیب و معارف باطنی می‌گردد، علم غیب برایش نمایان می‌شود، از گذشته و آینده آگاه می‌گردد، از محدودیت‌ها و قیدوبند علل و اسباب طبیعی رها م��‌شود، و می‌تواند اعمال خارق‌العاده انجام دهد.

شخصی از امام کاظم(ع) پرسید: «آیا پیامبر (ص) وارث همهٔ پیامبران است؟» امام فرمود: «بله». آن شخص گفت: «همهٔ پیامبران کارهای خارق‌العاده انجام می‌دادند؛ عیسی(ع) مردگان را زنده می‌کرد و حضرت سلیمان با پرندگان سخن می‌گفت. آیا پیامبر نیز قادر به انجام این‌گونه اعمال خارق‌العاده بود؟» امام(ع) فرمود: «قدرت ماورایی پیامبران گذشته محدود بود، اما براساس آیهٔ ۳۱ سورهٔ رعد، قدرت ماورایی پیامبر (ص) کامل و نامحدود بود و پیامبر (ص) با استمداد از باطن قرآن، می‌توانست کوه‌ها را به حرکت درآورد و کرهٔ زمین را بشکافد و مردگان را زنده کند. و اکنون نیز ما اهل‌بیت (ع) وارث این قرآن هستیم و در قرآن چیزی هست که به‌وسیلهٔ آن کوه‌ها و زمین شکافته می‌شوند و مردگان زنده می‌گردند».

براساس روایات معتبر، امام صادق(ع) همواره یادآور می‌شدند که «همانا من از آنچه در آسمان‌ها و زمین و نهان آن می‌گذرد آگاهم. من از آنچه در بهشت و آنچه در جهنم است آگاهم و همهٔ اهل بهشت و اهل جهنم را می‌شناسم. من از همهٔ پدیده‌های گذشته و آینده آگاهم و آگاهی من به این امور تکیه بر (باطن) قرآن دارد».»