کتاب حافظ، امید، موعود

کتاب حافظ، امید، موعود نوشتۀ عبدالحسین فخاری است و  انتشارات گوی آن را منتشر کرده است. کتاب حافظ، امید، موعود به بررسی صفات مهدی موعود در اشعار حافظ پرداخته است.

درباره کتاب حافظ، امید، موعود 

کمتر سخنور، نویسنده و معلمی است که در بیان مطالب خود به شعری مناسب حال و مقال اشاره نکند و شاهد مثال نیاورد؛ ویژه به اشعار جا‌افتاده در فرهنگ مردم و خصوصا ً از مشاهیر ادب و سخن. در این میان، سخن‌سرای بزرگ، حافظ شیرازی، جایگاه ویژه‌ای دارد و قرن‌هاست که غزلیات او، ورد زبان عالم و عامی بوده و بعضی از ابیاتش شهرتی فراوان یافته است.

روح عشق و امیدواری در دیوان او موج می‌زند و در دل خواننده امید و عشق و شور و شوق می‌دمد و در عین حال ملاحت بیانش و نازک‌خیالی‌هایش کم‌نظیر است.

حافظ در موضوع موعود و حضرت مهدی(عج) اگرچه فقط یک بار، به صراحت نام برده است اما اشارات او به حضرت صاحب‌‌الزمان(عج) مشهود است و با عبارتی روشن، مقصود خود را بیان می‌کند. عباراتی چون یوسف کنعانی یا یوسف ثانی، مسیحا نفس، غایب حاضر، سلیمان زمان، پادشه خوبان، خورشید درخشان، یار سفر‌کرده، شهسوار و غمگسار، گلعذار گلستان، یار آشنا، طایر قدسی، معجزه سبحانی، نوح کشتیبان، مونس جان، خرمی عمر، چراغ خلوتیان، به‌ویژه «غایب از نظر» و «مهدی دین پناه» و بسیاری تعابیر دیگر که در این کتاب، ۷۰ مورد آن به انتخاب نویسنده گزیده و ارائه شده است.

خواندن کتاب حافظ، امید، موعود را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب می‌تواند برای علاقه‌مندان به شعر و ادبیات کهن جالب توجه باشد.

بخشی از کتاب حافظ، امید، موعود

«ز هجر و وصل تو در حیرتم چه چاره کنم؟

نه در برابر چشمی، نه غایب از نظری!

مفهوم «غایبِ حاضر» را حافظ، این چنین زیبا در این بیت، به تصویر کشیده است. این که آن غایب از نظرها، در دل، حاضر است و از قلب غایب نیست، همان معنای صحیح غیبت موعود است. غیبت او بدین معنا نیست که در دل نیست بلکه فقط چشم ما او را نمی‌بیند اما در حضورش تردیدی نیست؛ او چشم ناظرالاهی است.

فروغی بسطامی نیز این‌گونه مفهوم غایب حاضر را بیان می‌کند:

کی رفته‌ای زدل که تمنا کنم تو را؟

کی بوده‌ای نهفته که پیدا کنم تو را؟ »