کتاب صنعت فرهنگ و مخاطبان مشارکتی

کتاب صنعت فرهنگ و مخاطبان مشارکتی نوشتهٔ اما کلتی و ترجمهٔ زکیه علیزاده و محمدتقی شریعتی شیری است و نشر صاد آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب صنعت فرهنگ و مخاطبان مشارکتی

پژوهش‌هایی که به‌ویژه بر پتانسیل‌های رهایی‌بخش فرهنگ مشارکتی تمرکز یافته‌اند، به سویه آرمان‌شهری پیوستارِ بحث توانمندی اینترنت متمایل شده‌اند؛ حال‌آنکه وقتی تزِ صنعت فرهنگ آدورنو و هورکهایمر برای درک محیط رسانه‌ای همگرا و کردارهای مصرف‌کنندگان به کار گرفته می‌شود، در خطر سقوط خودکار به سویه دُژستانی چنین پیوستاری می‌افتند. در کتاب صنعت فرهنگ و مخاطبان مشارکتی، به تنش بین همین دو موضوع- یعنی بین مفهوم‌بندیِ صنعت فرهنگ به‌مثابه عامل مستبد و فرهنگ مشارکتی چنان شیوه‌ای برای مقابله با سلطه صنعت فرهنگ- پرداخته شده است. به‌بیان‌دیگر، همگرایی رسانه‌ها و فرهنگ مشارکتی تا چه اندازه اجازۀ به چالش کشیده شدن سیطره صنعت فرهنگ را می‌دهند؟ اما کلتی در این کتاب به این پرسش پاسخ می‌دهد.

خواندن کتاب صنعت فرهنگ و مخاطبان مشارکتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به پژوهشگران رشته‌های جامعه‌شناسی و علوم ارتباطات پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب صنعت فرهنگ و مخاطبان مشارکتی

«اینترنت همچون فضایی دموکراتیک جلوه داده و تبلیغ می‌شود که در آن هر کسی می‌تواند در کار تولید فرهنگی سهیم باشد. همگرایی رسانه‌ها در حال تغییر ماهیت تولید و مصرف رسانه‌هاست و هم‌زمان فناوری دیجیتال امکان تغییر در ساختارهای اجتماعی پیرامون خلق و توزیع محتوای رسانه‌ای را فراهم آورده است؛ در نتیجه، صنعت رسانه برای سازگاری با این کردارهای متغیر مصرف‌کننده/تولیدکننده در مشارکت، تحول و توسعه می‌یابد. سکوهای رسانه‌های اجتماعی، برنامه‌ها (app) و ابزارهای تولید به افرادی که دسترسی و تمایل داشته باشند امکان می‌دهد تا دست به تولید محتوای رسانه‌ای بزنند و آن را به‌صورت برخط منتشر کنند. این فعالیت‌ها می‌توانند بارگذاری محتوا در رسانه‌های اجتماعی، نظردهی در وب‌گاه‌های خبری یا وب‌نوشت‌ها، هم‌رسانی آثار هنری مانند تصویر، موسیقی و ویدئو و یا تولید فیلم‌های کوتاه یا سریال‌های اینترنتی را برای توزیع برخط در بر بگیرد.

تغییرات در عرصهٔ توزیع دیجیتال به تغییرات در نحوهٔ مصرف رسانه منجر می‌شود. بارگیری، پخش جاری محتوا و دی‌وی‌دی‌ها روش صنعت فرهنگ در توزیع محتوا را دستخوش تغییر کرده است؛ مخاطبان می‌توانند محتوایی را که افراد خارج از صنعت فرهنگ به روش‌های نوین ایجاد کرده‌اند، هم‌رسانی و مشاهده کنند. برای مثال، یوتیوب به بینندگان اجازه می‌دهد تا بر یک سکوی یکسان بین مصرف محتوای حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای حرکت کنند. هم‌زمان، مصرف‌کنندگان رسانه‌ها اکنون قادرند در تولید محتوا برای توزیع روی این سکوها مشارکت کنند.

شیوه‌های فرهنگیِ مشارکتی در ساختارهایی رخ می‌دهد که همچنان درون یک نظام سرمایه‌داری از تولید فرهنگی توسعه می‌یابند. مشارکت در این شیوه‌ها و تولید محصولات فرهنگی در اوقات فراغت مصرف‌کنندگان صورت می‌گیرد که به یک معنا، برای ساخت کالاهای فرهنگی کار می‌کنند. در این کتاب، این موضوع که صنعت فرهنگ چگونه چنین شیوه‌های فرهنگ مشارکتی را به استعمار درآورده و تبدیل به سرمایه می‌کند، بررسی و ساختارهای تنظیمی‌ای که از رهگذر تأمین مالی و توزیع سنتی برای مشروعیت‌بخشی به برخی متون فرهنگی در ازای سایر متون به کار گرفته می‌شوند، واکاوی می‌شود. در این کتاب با بررسی مواضع نظری در حوزه رسانه‌ها مانند تز صنعت فرهنگ آدورنو و هورکهایمر، نظریهٔ فرهنگ مشارکتی جنکینز و نظریه‌های گسترده‌تر فرهنگ ازجمله نظریه مخاطب، نشانه‌شناسی و روایت، بینش تازه‌ای در باب فرهنگ مشارکتی و محدودیت‌های عاملیت درون صنعت فرهنگ ارائه می‌شود.»