کتاب حاصل عمر

کتاب حاصل عمر نوشته ابراهیم محمدلو است. این کتاب مجموعه‌ای از اشعار سرشار از احساسات این شاعر توانمند است که انتشارات نظری برای علاقه‌مندان به شعر منتشر کرده است.

درباره کتاب حاصل عمر

نویسنده در مقدمه کتاب توضیح می‌دهد در دوره‌ای که در تنهایی خود غرق بوده است و در دوره‌ای که هیچ دوست و هیچ دستی گرمابخش دست‌ها و شب‌های سردش نبوده. تنها مونس او شعر و سروده‌های شعرای بزرگ کشور بوده است. با عشق و شوق فراوان به مطالعه و تحقیق در مورد ادبیات کشور کرده است و هر چه بیشتر با شعر و غزل آشنا شده بیشتر لذت برده و احساس تشنگی بیشتری کرده اما در وجود خود چیزی را احساس می‌کرده که او را مشتاق به گفت و سرودن می‌کرده.

با سرودن اولین شعر احساس زیبایی به او دست داد. گویا گمشده‌ای را پیدا کرده و یا به عشق تازه‌ای دست یافته‌ است. همین موضوع این مجموعه شعر زیبا را ساخته است.

خواندن کتاب حاصل عمر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به شعر پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب حاصل عمر

مادر

ای وجودم از وجودت گشته هست

هر که نامت را شنیده گشته مست

در وجودش هست من تابسته شد

از کشید بار من کی خسته شد

ای وجودت عشق را آموزگار

همچو عشق نامت همیشه ماندگار

مظهر ایثار یزدان مادر است

مهر مادر برتر از سیم و زر است

گر دعای خیر گوید مادرم

نعمت ایزد ببارد بر سرم

خاک پایش جنت اعلی است این

در مقامش نیست کس اندر زمین

شیر پاکش هر که نوشید شیر شد

غصه فرزند خورد و پیر شد

عاشقی را من ز او آموختم

بهر فرزندم چو شمعی سوختم

غم دل

از غم و اندوه دل هیچ‌کس آگاه نیست

زانکه دری بسته است بهر کسی راه نیست

هیچ‌کسی با دلم همدم و محرم نشد

عشق طلب کردم و حاصلی جز آه نیست

گریه به حال خود و خنده بر این روزگار

غصه دمادم رسد حیف که گه‌گاه نیست

حاصل این زندگی بر من و دل روشن است

غصه هلاکم کند عمر که کوتاه نیست

نیست دگر جای کس در دل من بعد از این

خانه عشق است این خانه خودخواه نیست

آیینه دل شکست تا تو بدانی ابی

خانه دل منزل مردم گمراه نیست

وصف روی تو

وصف روی تو نمودند دل از کف دادم

مبتلا گشتم و اندر ره عشق افتادم

وصف روی تو کنم گرچه ندیدم رویت

گر مرا این هنر است عشق تو بود استادم

نازنین دلبریت برده ز کف صبر و قرار

بنده عشقم و از بند جهان آزادم

گرچه آلوده و بدنام و خرابم لیکن

از همان دم که خراب تو شدم آبادم

تو همه خوبی و لطف تو ز حد بیرون است

نیک‌تر زین چه بود گر شنوی فریادم

بعد از این نیست دگر جای غم اندر دل ما

عاشقم عاشق روی تو از این رو شادم