کتاب تاکروین (کتاب اول؛ نابودگر)

کتاب تاکروین (کتاب اول؛ نابودگر) نوشتهٔ جیمز رولینز و ترجمهٔ هادی امینی است. انتشارات کتابسرای تندیس این رمان آمریکایی را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب تاکروین (کتاب اول؛ نابودگر)

کتاب تاکروین (کتاب اول؛ نابودگر) حاوی یک رمان است که در چهار بخش و چند فصل نوشته شده است. مجموعهٔ «تاکروین» (Tucker Wayne) به قلم جیمز رولینز، در نخستین جلدش به نام «نابودگر» (The kill switch) داستان دختری را در بر گرفته است که فردی را به‌خاطر یک تجاوز به زندان می‌فرستد. پنج سال بعد از این اتفاق، آن فرد آزاد می‌شود. حالا چیزی او را برای گشتن به‌دنبال آن دختر متوقف نمی‌کند؛ حتی ازدواج با خواهر آن دختر برای نزدیک‌شدن به او. سرانجام آن‌ها چه خواهد بود؟ این اثر را بخوانید تا بدانید. 

خواندن کتاب تاکروین (کتاب اول؛ نابودگر) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی آمریکا و قالب رمان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تاکروین (کتاب اول؛ نابودگر)

«تاکر با یک صدای پوف از بین پرده هوای پرفشار وارد آزمایشگاه شماره بی‌اس‌ال ۳ شد. او شبیه بیشتر زنان و مردانی که در آن فضای باریک و دراز در تکاپو بودند، یک لباس و ماسک ضدآلودگی بر تن داشت. با خود اندیشید که تعداد پی‌اچ. دی های موجود در آن آزمایشگاه بیش از لوله‌های آزمایش است که تازه خودشان خیلی بودند. داخل این فضای طاقی‌شکل، میزها مملو از ظروف جوشان، لوله‌های مارپیچ، چراغ‌های بنزنی درخشان و ظروف آزمایشگاهی‌ای بود که به آرامی پر می‌شدند. در جای دیگری هم توده‌ای از تجهیزات، داده‌های روی صفحات نمایش را چاپ کرده و لوله می‌کردند. آبرام باکلوف مانند یک دیوانه، رهبر این ارکستر بی‌نظمی بود. دکتر روس مانند یک پرنده عصبی از این کارگاه به کارگاه دیگر می‌رفت، با سر و دست اشاره می‌داد، شانه کسی را لمس می‌کرد، در گوش کسی پچ‌پچ می‌کرد یا با صدای بلند کسی را سرزنش می‌نمود.

این بیچاره‌ها بعد از این ماجرا به یک مرخصی نیاز دارند.

این آزمایشگاه بیو در زیرزمین یک ساختمان تحقیقاتی در فورت دتریک، یک کمپ دوازده هکتاری که قبلاً مرکز تحقیقات سلاح‌های بیولوژیکی ایالات متحد تا پیش از قطع فعالیت در سال ۱۹۶۹ بوده، قرار داشت؛ اما همان‌طور که فورت دتریک مرکز فرماندهی دفاع بیولوژیکی و مرکز آژانس‌های مختلفی شامل شوک خستگی ناشی از جنگ یا مؤسسه تحقیقات پزشکی بیماری‌های عفونی ارتش ایالات متحد بود، این ارثیه نیز همچنان زنده بود. آن‌ها اکنون در ساختمانی بودند که مقر واحد علوم بیماری‌های گیاهی خارجی و بخشی از اداره کشاورزی محسوب می‌شد. به نظر می‌رسید که ارتش ایالات متحد به خوبی از تهدید امنیت ملی توسط گونه‌های مهاجم آگاه باشد. امروز که احتیاط‌ها برداشته شده، آن‌ها دانشمندان را از سرتاسر کمپ فورت دتریک برای مقابله با تهدید لوکای مسلح‌شده راه انداخته بودند.

باکلوف بالاخره متوجه ورود تاکر شد و با حرکت دست او را به سوی خود خواند که با رها کردن او و رفتن سر یک میز دیگر، ثابت کرد وظیفه سختی دارد. تاکر با عذرخواهی راهش را از بین خرت‌وپرت‌ها باز کرد و خودش را کنار میز رساند. روی میز ظرفی پنج لیتری قرار داشت که قطرات مایع مقطر از یک سری چگالنده به آرامی درون آن می‌چکید. مایع داخل ظرف شبیه قهوه سوخته بود. باکلوف با صدایی که از پشت ماسکش مبهم شده بود توضیح داد: «خودشه!»»