کتاب نوالیس

«نوالیس» دربردارنده سه متن از کتاب نوشته‌های سیاسی آغازین رمانتیک‌های آلمان به قلم گئورگ فیلیپ فریدرش فون هاردنبرگ معروف به نوالیس (۱۸۰۱-۱۷۷۲) شاعر آلمانی است. همچنین مقدمه‌ای از فردریک بیزر(-۱۹۴۹) با عنوان «زیبایی‌شناسی و سیاست رمانتیک» در آغاز کتاب آمده است. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: چه روزگار خوبی بود، آن زمان که اروپا سرزمینی مسیحی بود، که یک مسیحیت در این قارۀ متمدن وجود داشت، و زمانی که یک منفعت واحد دورترین ایالات این امپراتوری وسیع روحانی را به هم پیوند می‌داد. یک پادشاه واحد که بدون دارایی‌های این جهانی بسیار، نیروهای عظیم سیاسی را متحد می‌ساخت و اداره می‌کرد. در مرتبۀ بلافصل پس از او طبقه‌ای از علمای مذهبی قرار داشتند. اینان تمام خواسته‌های شاه را اجرا می‌کردند و با شور و فداکاری تمام در پی تحکیم قدرتِ کریمانۀ او بودند. تمام اعضای این جامعه همه جا محترم شمرده می‌شدند. اگر عوام‌الناس از علمای مذهبی‌شان طلب بخشایش یا کمک، حفاظت یا نصیحت می‌کردند، و در مقابل با کمال میل در پی برآوردن نیازهای متعدد او بودند، او نیز حمایت، احترام و اجازۀ شرفیابی را از مقامات بالاتر خود دریافت می‌کرد. همۀ این انسان‌های برگزیده را، که دارای قدرت‌های معجزه‌آسا بودند، فرزندان بهشت می‌پنداشتند، یعنی کسانی که صرف حضور و محبتشان مایۀ تمام انواع برکات بود. آنچه باعث می‌شد مردم ایمانشان را به این تعالیم حفظ کنند، ایمان کودکانه و ساده‌دلانۀ آنها بود. همه با سعادت و خوشی کارهای این‌جهانی‌شان را به انجام می‌رساندند؛ چرا که این مردان مقدس زندگی آن‌جهانی را برایشان تضمین کرده بودند، تمام گناهانشان را بخشوده بودند، و تمام نقاط تاریک را از صفحۀ زندگی‌شان زدوده بودند. اینان همچون ناخدایانی مجرب بودند در دریاهای ناشناخته، که زیر سایه‌شان می‌شد طوفان‌ها را به سخره گرفت؛ می‌شد با اعتماد به آنها ره سپرد تا به ساحل سرزمین مادری رسید. وحشی‌ترین و گرسنه‌ترین کسان باید با احترام و اطاعت به سخنانشان گردن می‌نهادند. صلح و آرامش از ایشان سرچشمه می‌گرفت.