کتاب خودمربی گری

کتاب خودمربی گری نوشتهٔ جوزف لوچیانی و ترجمهٔ ساقی ساقیان است. انتشارات سایه سخن این کتاب در حوزهٔ روان‌شناسی را منتشر کرده است؛ کتابی حاوی برنامه‌ای قدرتمند برای رفع اضطراب و افسردگی.

درباره کتاب خودمربی گری

جوزف لوچیانی در کتاب خودمربی گری بیان کرده است که اضطراب و افسردگی بیماری و حالتی نیست که شما به آن دچار شوید، بلکه فقط یک عادت است؛ عادت‌های فکری برخاسته از احساس ناامنی و افکار مخدوش. مثل همهٔ عادت‌ها، اگر آن‌ها را تغذیه کنید، رشد می‌کند، ولی اگر به آن‌ها غذا نرسانید، پژمرده می‌شوند و از بین می‌روند. جوهر و روح تکنیک خودمربی‌گری گفت‌وگو با خود است؛ روشی که به رهایی از اضطراب و افسردگی کمک می‌کند. یکی از اهداف این کتاب برقراری ارتباط با خود به کمک قابلیت و استعداد نهادین برای اعتماد به خود شهودی است. جوزف لوچیانی بر این باور است که فقط با اعتماد به خود می‌توانیم زندگی خودانگیخته‌ای داشته باشیم؛ زندگی‌ای که از نهاد انسان سرچشمه بگیرد. یک اصل اساسی و مهم در این کتاب این است که به جای آن که مؤلف مربی شما باشد، خودتان مربی خود می‌شوید و به زندگی‌تان جهت می‌دهید. 

خواندن کتاب خودمربی گری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران حوزهٔ روان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب خودمربی گری

«می‌توان مدتی از زندگی کناره گرفت، اما نمی‌توان از آن فرار کرد.

هنگامی که مشکلات زیادی احاطه‌مان می‌کند، امنیتی که یک لاک به ما می‌دهد، بیش‌تر و بیش‌تر وسوسه‌مان می‌کند، زیرا موقعیت هوس‌انگیزی از آرامش و راحتی و امنیت و کنترل نسبی را به همراه دارد؛ اما هرگز گول آن را نخورید. (اصل چهارمِ خودمربی‌گری: کنترل پاسخ نیست، یک توهم است). فرورفتن در لاک، توهمی از امنیت است که حاصلِ اجتناب است. ضخامت این لاک و احساس امنیتی که به شما می‌دهد، اهمیتی ندارد؛ زیرا زمانی می‌رسد که باید سرتان را از آن بیرون بیاورید و با زندگی مواجه شوید.

البته اگر تجربهٔ فرورفتن در لاک گاهی برای آرامش از یک عامل معیّن _مثل یک روز کاریِ بد یا دعوا با همسر_ باشد، مشکلی نیست. بنابراین وقتی زخم‌هایتان را درمان کردید، بلافاصله از لاک بیرون می‌آیید. فقط وقتی که رسیدن به آسایش به‌صورت فرارهای مکرر خود را نشان می‌دهد و خارج‌شدن از لاک به معنای اضطراب یا افسردگی یا هر دو باشد، دیگر آسایشی وجود ندارد.

گذشته از اضطراب و افسردگی که به زندگی لطمه می‌زند، احتمال دارد به رفتار لاک‌پشت ی معتاد شوید. برای مثال، ممکن است ببینید که یک روز در لاک خود بیش‌تر و طولانی‌تر می‌مانید و از پذیرش مسئولیت فرار می‌کنید یا صرفاً فراموش می‌کنید که هرچه بیش‌تر با لاک خود سازگاری پیدا کنید، ماندن در آن‌جا آسان‌تر و جذاب‌تر می‌شود.

سرآغاز مشکل به تفکر غیرارادی و افکار برخاسته از ناامنی برمی‌گردد. این افکار دلیل استفادهٔ شما از لاک است و موجب شده به ماندن در آن معتاد شوید و مهم‌تر از همه دلیل رنج و مرارتتان خواهد بود. «تعلل» در کارها نیز یکی از ویژگی‌های رایج تفکر لاک‌پشتیِ برخاسته از ناامنی است که شما را تحت فشار قرار می‌دهد: «شنیدم لعنتی! گفتم بعداً انجامش می‌دم». هنگامی که از کاری طفره می‌روید، فشار آغاز می‌شود. وقتی لاک‌پشت می‌گوید: «باشه. فردا انجام می‌دم»، این امید واهیِ واکنشِ کودک است که وقت کافی برای انجام‌دادن درخواست را می‌دهد و به این شیوه درخواست را کنار می‌زند.

واکنشِ کودک، تعلل را ترجیح می‌دهد، چون در آن احساس امنیت می‌کند. از آن‌جا که واکنشِ کودک پیشاپیش احساس آسیب‌پذیری می‌کند، به نظر معقول است که از پذیرشِ هر مسئولیتی خودداری کند؛ اما متأسفانه تعلل، به‌جای این‌که فشار را کم کند، آن را افزایش می‌دهد (زیرا از زندگی می‌توان روی گرداند، اما نمی‌توان فرار کرد). چه انجام دهید و چه انجام ندهید، عاقبت گرفتار خواهید بود. افسردگی و اضطراب، مانند گیاهان یک گلخانه، در فضایی که این تعلل وجود دارد، رشد می‌کنند.»