کتاب جامعه شناسی

کتاب جامعه شناسی نوشتهٔ استیو بروس و ترجمهٔ محمدرضا نیرو و علی فتحی لقمان است. انتشارات آوند اندیشه این کتاب را در حوزهٔ علوم انسانی روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب جامعه شناسی

استیو بروس در کتاب جامعه شناسی (مقدمه‌ای بسیار کوتاه)، جوهر حوزهٔ جامعه‌شناسی را بیان کرده است. استیو بروس مردمی‌کنندهٔ مشهور این رشته است. مقدمهٔ او بر شیوه‌ای از تفکر برای افراد علاقه‌مند به درک عمیق جامعهٔ مدرن جذاب بوده است. این نویسنده ارزش جامعه‌شناسی به‌مثابهٔ یک علم اجتماعی را به‌عنوان چارچوبی برای درک شرایط انسانی که تبیین‌های آن را بر اساس مشاهدات قابل‌اعتماد از دنیای واقعی استوار می‌کند، دوباره تأیید کرده است. او با تکیه بر مطالعهٔ طبقهٔ اجتماعی، جنایت و انحراف، کار در بوروکراسی‌ها و تغییرات در سازمان‌های مذهبی و سیاسی، تنش بین نقش فرد در جامعه و نقش جامعه در شکل‌دادن به فرد را بررسی کرده است. این کتاب ارزش جامعه‌شناسی را به‌عنوان دیدگاهی برای درک جهان مدرن نشان داده است. می‌دانیم که جامعه‌شناسی عبارت است از پژوهش علمی دربارهٔ تعامل انسانی و اجتماعی. چه در یک دورهٔ آموزشی در رشتهٔ جامعه‌شناسی ثبت نام کرده باشید‏ و چه بخواهید بدانید که مفاهیم رایج در رشتهٔ جامعه‌شناسی چه کاربردی در زندگی شخصی یا حرفه‌ای شما دارند، این کتاب به شما می‌آموزد که چگونه ساخت اجتماعی و ساختار فرهنگی جامعه را تحلیل کنید.

خواندن کتاب جامعه شناسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران علم جامعه‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب جامعه شناسی

«اکنون رایج شده است که این ایده را به سخره بگیریم که روش علمی حقیقت را تضمین می‌کند. خود جامعه‌شناشی با نشان دادن این که شیوه‌های کار آن اغلب شبیه روش‌های پیش پا افتاده‌ای است که مردم عادی برای درک جهان از آن استفاده می‌کنند و دانشمندان از منافع و ارزش‌هایی که آن‌ها را به خطر می‌اندازد مصون نیستند، نقش مهمی در تضعیف ادعاهای بزرگ‌تر علم ایفا کرده است. با این حال، علم مدرن آنقدر موفق است که به ما امکان می‌دهد دنیای طبیعی را درک کرده و آن را دستکاری کنیم (بسیاری از منتقدان می‌گویند بیش از حد موفق است) چنانچه وقتی به بررسی چگونگی مطالعه جهان اجتماعی می‌پردازیم، نقطه شروع روشنی را فراهم می‌کند. گفتنی است، این تصادفی نیست که در اکثر ساختارهای دانشگاهی جامعه‌شناسی را نه در دانشکده‌های «هنر و علوم انسانی»، بلکه در دانشکده‌های «علوم اجتماعی» می‌توان یافت.»