کتاب مادر ترزا

زندگی را خیلی جدی نگیرید، زیرا زنده از آن بیرون نخواهید آمد. زمانی فرا خواهد رسید که شما هم به ترک این سیاره نیاز دارید، پس چرا به دنیا همانند یک بازی که باید انجام شود نگاه نمی‌کنید

گاه قضاوت خود را کنار گذاشتید و به انسان ضعیف دیگری کمک کردید، به خود افتخار کنید، زیرا این کار نه تنها عملی شاهانه است، بلکه بهترین کاری است که در این کرهٔ خاکی انجام می‌دهید. این سیاره بدون شما وجود نخواهد داش

۴: «اگر مردم را قضاوت کنید، دیگر زمانی برای عشق ورزیدن به آنان نخواهید داشت.»- مادر ترزا

در نهایت، همه انسان هستند و زمانی که مردم ببینند شخصی فارغ از هر چیز با آنان هم‌صحبت می‌شود، از آن قدردانی می‌کنند و آنها نیز ناامنی و ترس خود را بروز می‌دهند. گویی مردم فراموش می‌کنند که همه در این سیاره ناامن هستند، بنابراین اینکه به آنان یادآوری می‌شود که در این سفر تنها نیستند، خوشایند است.

یاد داشته باشید که رهاکنندگان، واقعاً برنده می‌شوند. ‫زندگی یک بازی است، دکمهٔ راه‌اندازی مجدد را فراموش نکنید.

اپرا گیل وینفری، بازیگر، مجری برنامهٔ تاک‌شو۲ (شوی گفتگو)، تهیه‌کننده، انسان خیر و زنی که بسیاری از مردم دنیا او را دوست دارند، یکی از همین افراد است. او با وجود زندگی در فقر، مورد تجاوز قرار گرفتن، از دست دادن فرزند و مواجه شدن با سختی‌های باورنکردنی، به یکی از ثروتمندترین زنان جهان تبدیل شده و در این مسیر، میلیون‌ها نفر را برای بهتر کردن زندگی خود تشویق کرده است

اگر لحظه به لحظه زندگی نکنیم، شاید آرزوی چیز بهتری داشته باشیم، شاید از کارهایی که در گذشته انجام داده‌ایم پشیمان شویم، و به جای اینکه با لحظه همراه باشیم، فقط درد بیشتری به خودمان تحمیل می‌کنیم. هر چه بیشتر در برابر اتفاق‌های اطراف خود مقاومت کنیم، درد بیشتری به وجود می‌آوریم.

برای دستیابی به هر آنچه که می‌خواهید باید به تلاش خود ادامه دهید حتی اگر در پایان نابود شود.

اگر کسی دیروز (یا حتی چند دقیقهٔ گذشته) موجب رنجش شما شده است، و اکنون در پارک قدم می‌زنید، آیا آن مسئله واقعاً هنوز مهم است؟ آن اتفاق به پایان رسیده و در گذشته است. تنها چیزی که اکنون اهمیت دارد، قدم زدنتان در پارک است. شاید باران می‌بارد، شاید نسیمی ملایم می‌وزد، شاید حیواناتی در اطرافتان پرسه می‌زنند. این موارد در لحظهٔ فعلی حائز اهمیت هستند، نه حادثه‌ای که دیروز رخ داده است، چرا که اکنون روی شما هیچ نفوذی ندارد، مگر وقتی که خاطرات را در ذهن خود زنده کنید.

«پاداش» رؤیاهایتان، صندوقچه‌ای در پایان سفر نیست، بلکه شخصی است که به آن تبدیل شدید