کتاب دین‌ستیزی نافرجام (نقد کتاب تولدی دیگر )

«دین‌ستیزی نافرجام» نوشته مصطفی حسینی طباطبایی(-۱۳۱۴) در نقد کتاب تولّدی دیگر به قلم شجاع‌الدین شفا(-۱۲۹۷) است. نویسنده در این کتاب به بررسی فصول گوناگون کتاب تولدی دیگر می‌پردازد و به نقد شواهد و استدلال‌های امده در آن می‌پردازد. در بریده‌ای از مقدمه کتاب می‌خوانیم: «کتاب «تولّدی دیگر» متأسّفانه کژراهه «بیست و سه سال» را پی گرفته است و نویسنده آن را از «پیشگامان عصر فروغ ایرانی» می‌شمرد! و در عین حال همانند پیشگام خود از فروافتادن در خطاهای گوناگون و تحریف متون دینی و غرض‌ورزیهای آشکار، دریغ نمی‌ورزد! خوانندگان محترم به خوبی می‌دانند که تعصّب داشتن به معنای پافشاری در آراء باطل، نشانه خودخواهیِ بیش از اندازه و کم خردی است و سخن متعصّبانه چه در دفاع از بی‌دینی گفته شود یا رنگ دینی به خود گیرد، نزد خردمندان ارزش و اعتباری ندارد. جای تأسّف است که آقای شجاع‌الدین شفا به علّت تحوّلات سیاسی کشور و محرومیت از امتیازات درباری، در مخالفت با اسلام و قرآن به وادی تعصّب افتاده‌است. کتاب ایشان را در واقع باید «سیاه‌نامه» خواند که با بدبینی تمام نسبت به همه ادیان و به‌ویژه اسلام نگاشته شده است. نویسنده در هیچیک از ادیان الهی حتّی یک نقطه روشن و آموزش صحیح نمی‌بیند، هیچ کمالی در پیامبران بزرگ و شخصیت‌های برجسته دینی ملاحظه نمی‌کند، به آئین‌های سه‌گانه یهود و مسیحیت و اسلام جز دروغ‌سازی و افسانه‌سرایی سخنی را نسبت نمی‌دهد و با این روش می‌خواهد جامعه ایرانی را به «تولّدی دیگر» فرا خواند! آیا این کار، شدنی است؟ آیا اقداماتی که به نیت «براندازی ادیان» تا کنون در دنیا صورت گرفته، به موفّقیت انجامیده است؟ آیا دنیا در قرن ما شاهد این رویداد نبود که تلاش‌های کمونیزم بر ضدّ دین به جایی نرسید بلکه به فروپاشی و انهدام خودش انجامید؟ آیا دنیا شاهد نبود که توده‌های مردم دوباره، راهی کلیساها و مساجد شدند؟»