کتاب مجلس و انتخاب نماینده

کتاب الکترونیکی «مجلس و انتخاب نماینده» نوشتهٔ حسین رمضانی خردمردی در انتشارات فرهنگ صبا چاپ شده است. کتاب «مجلس و انتخاب نماینده» دربردارندهٔ اطلاعات لازم به رأی‌دهندگان، دربارهٔ وظایف مجلس شورای اسلامی و نمایندگان و معیارهای انتخاب نمایندگان صالح‌تر تدوین شده است.

درباره کتاب مجلس و انتخاب نماینده

با این که بسیاری از کشورها؛ به‌ویژه کشورهای اسلامی و همچنین ایران، در تاریخ خود سابقهٔ تشکیل مجلس و شورا داشتند؛ «پارلمان» و «انتخابات با رأی مخفی» که در انگلیس شکل گرفت، به دلیل ابرقدرتی و استعمارگری انگلیس، تا اواسط قرن بیستم، به مثابهٔ «شاخص دموکراسی و حق حاکمیت مردم» در کشورهای دیگر نیز رسوخ و گسترش یافت که ایران نیز یکی از این کشورهاست. مجلس به شکل پارلمان کشورهای غربی، ۱۰۰ سال پیش، در زمان سلطنت مظفرالدین شاه قاجار با نهضت مشروطه در ایران دایر شد. راهکارهای مختلفی برای مجلس و انتخاب نمایندهٔ مناسب پیش‌بینی شده است. مانند شرایط قانونی متناسب با جایگاه و مسئولیت‌های نمایندگی برای داوطلبان و نظارت بر اجرای صحیح انتخابات؛ اما در‌نهایت، این مردم هستند که با رأی خود داوطلبان نمایندگی را به‌عنوان «نماینده» به مجلس می‌فرستند و می‌توانند از ورود افراد ناآگاه به این حوزه جلوگیری کنند.

کتاب مجلس و انتخاب نماینده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به همهٔ افرادی که مایل هستند در انتخابات مجلس انتخاب مؤثرتر و صحیح‌تری داشته باشند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب مجلس و انتخاب نماینده

«پس از سقوط سلسله ساسانی به دست اعراب مسلمان در سال ۱۶ هجری، یکپارچگی سرزمین ایران از دست رفت و به مدت تقریباً نهصد سال، ایران به صورت حکومت‌های بزرگ و کوچک منطقه‌ای اداره می‌شد تا این که در سال ۹۰۷ هـ. ق شاه اسماعیل صفوی، نابغه ۱۶ ساله آذربایجانی، بیشتر سرزمین‌های قلمرو امپراتوری ساسانی را فتح کرد و خود را شاه ایران نامید. سلسله صفویه یکپارچگی ایران را در عصر اسلامی به ارمغان آورد؛ اما بعد از دو قرن، در دوران شاه سلطان حسین صفوی (آخرین شاه صفوی) با یورش محمود افغان فروپاشید و اصفهان، پایتخت آن زمان ایران، به دست وی افتاد. به‌دلیل ضعف حکومت مرکزی ایران در سال‌های پایانی و هرج و مرج ناشی از سقوط اصفهان به دست محمود افغان، دولت‌های روسیه تزاری و امپراتوری عثمانی بسیاری از ولایت‌های شمال‌غرب و غرب ایران (گیلان، کردستان، همدان، کرمانشاه، آذربایجان، گرجستان، ارمنستان، داغستان، آران و شیروان، گنجه، نخجوان، شماخی و قسمت اعظم عراق کنونی که در زمان صفویه، همانند دوران قبل از اسلام، جزء ایران بود) را اشغال کردند. در این زمان، نادرقلی افشار که به عنوان سردار سپاه تهماسب دوم (پسر شاه سلطان حسین صفوی) فرمانده سپاه ایران بود، در سال ۱۷۲۹ م اشرف افغان ـ که پس از کشته شدن محمود افغان جانشین او شده بود ـ را شکست داد و در یک دوره ۶ ساله طی جنگ‌های فراوان همه سرزمین‌های اشغال شده را از روسیه تزاری و ترک‌های عثمانی بازپس‌گرفت و حاکمان شورشی شهرهای شرق ایران، از جمله هرات و قندهار را نیز دوباره مطیع دولت مرکزی ساخت.

در این زمان (که شاه تهماسب دوم به دلیل شکست از ترک‌های عثمانی و دادن چندین ولایت به آنان، از سلطنت خلع و پسر خردسالش به نام «شاه عباس سوم» به جای او انتخاب شده بود) نادر افشار، دعوتنامه‌هایی به سران ولایات نوشت و از امرای لشکر، حکام ولایات و قضات و روحانیان دعوت کرد تا در دشت مغان گرد هم آیند و با تشکیل «مجلس مشاوره‌ای»، تکلیف تاج و تخت ایران را روشن کنند.»