کتاب برگزیده ای از روش های بازی درمانی

کتاب برگزیده ای از روش های بازی درمانی نوشتهٔ هایدی کراسن و چارلز شفر و ترجمهٔ سوسن صابر و پریوش وکیلی است که هر ۲ عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی هستند. انتشارات ارجمند این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر چاپ ششم کتاب است.

درباره کتاب برگزیده ای از روش های بازی درمانی

کتاب برگزیده ای از روش های بازی درمانی برای خدمت به کودکان نوشته و تهیه و تنظیم شده است.

منبع مهم و بکر گسترش بازی‌درمانی، تجارب درمانگرانی است که دربارهٔ کودکان از بازی‌درمانی استفاده می‌کنند. هدف این کتاب، ارائهٔ روش‌های موجود بازی‌درمانی به درمانگران این حوزهٔ کاری است. برای این منظور، از بازی‌درمانگران سراسر دنیا خواسته شده تا روش‌های مناسب خود را برای نویسندگان ارسال کنند.

از ملاک‌های انتخاب روش‌ها می‌توان به اختصاصی‌بودن، کاربردداشتن، ارزان‌بودن و ابتکاری‌بودن آن‌ها اشاره کرد. برای سهولت استفاده از این روش‌ها، نویسندگان کتاب، آنها را به ۸ بخش تقسیم کرده‌اند که عبارت‌اند از: روش‌های خیال‌پردازی، روش‌های قصه‌گویی، روش‌های هنر گویا، روش‌های بازی نمایشی، روش‌های نمایش عروسکی، روش‌های بازی با اسباب‌بازی‌ها، روش‌های بازی گروهی و روش‌های دیگری که تعداد متنوعی از بازی‌ها را در بسیاری از زمینه‌ها، با کودکان مختلف به کار می‌گیرد.

خواندن کتاب برگزیده ای از روش های بازی درمانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به مادرها و پدرها، مربی‌ها و معلم‌های کودکان پیشنهاد می‌کنیم.

بخش‌هایی از کتاب برگزیده ای از روش های بازی درمانی

«مقدمه

در جلسات بازی درمانی، اغلب کودکان مایلند شرایطی مشابه آنچه تجربه کرده‌اند، ایجاد کنند. برای مثال، اگر کودکی در خانواده سگ، نقشی را بازی می‌کند، اغلب همانند ترکیبی از سن و جنس، و شخصیت را ایفا می‌کند که در ترکیب زندگی واقعی‌اش وجود دارد. مثل توله سگ برادر، سگ مادربزرگ و غیره. از آنجا که کودکان قادر نیستند شخصیت‌های دلخواه خود را در عروسک‌های بازاری بیابند، روش خلق- یک- عروسک ابداع شد و سال‌ها با موفقیت به کار رفت.

توجیه

اغلب بازی درمانگران از جنبه‌های مثبت استفاده از عروسک‌ها در کاربرد درمان به خوبی آگاهند. معمولاً برای کودکان آسانترست عئاطفی مثل ترس، خشم، گیجی، غم را به وسیله برون‌ریزی بیان کنند. همچنین آنها برای نمایش آنچه که آرزو دارند یا امیدوارند در زندگیشان اتفاق بیافتد، از عروسک‌ها استفاده می‌کنند. استفاده از عروسک به درمانگر فرصت می‌دهد تا با کودک به تعامل بپردازد و بنابر نیاز، مواردی را درخواست یا اضافه کند.

توصیف

روش خلق- یک- عروسک ساده و کم خرج است. وقتی عروسک‌های اصلی ساخته شدند در دسترس درمانگر هستند تا بنابر نیاز در هر جلسه از آنها استفاده کند. با استفاده از طرح زیر ۱۵ تا ۲۰ عروسک از پارچهٔ کتانی ارزان و بدون رنگ ببرید. از پشت پارچه عروسک‌ها را به هم بدوزید. سپس پارچه را به رو برگردانید.

اگر شما نمی‌دوزید از دوست یا داوطلبی کمک بگیرید. و در آخرین وهله، عروسک‌ها ته دوزی شوند. آنها را با مداد رنگی معمولی (نه ماژیک که به خورد پارچه می‌رود) رنگ کنید تا افراد مختلفی از جنس و سن و نژاد و بیان چهره‌ای متفاوت داشته باشید.

کاربردها

کودکان با استفاده از عروسک‌ها تشویق می‌شوند چون، مثل برون ریزی انواع نمایش‌های مربوط به زندگیشان، عروسک‌ها در شناخت و بیان عواطفشان به آنها کمک می‌کنند. نمونه‌های زیر، طرق مختلف کاربرد عروسک‌ها را نشان می‌دهد.

از کودک بخواهید عروسکی را انتخاب و رنگ کند تا نشانگر احساسی باشد که وی در آن روز داشته است. از عروسک بخواهید دربارهٔ آن احساس صحبت کند.

از کودک بخواهید عروسکی را انتخاب و رنگ کند به نحوی که وقتی کسی به او می‌گوید تو زشت، احمق، یا زیبا و غیره هستی، احساس وی را نشان می‌دهد.

نوبت را به کودک بدهید. اول کودک عروسکی را انتخاب کند. بعد درمانگر به او بگوید عروسکی بساز که این احساس را داشته باشد. مثلاً مادربزرگی دارد گریه می‌کند چون سگش مرده است. حالا چه اتفاقی ممکن است بیفد. نقش‌ها را ایفا کن.

از کودک بخواهید نشان دهد که دیگران چگونه احساس می‌کنند، مثلاً عروسکی را انتخاب و رنگ کن به نحوی که نشانگر احساس مادرت باشد وقتی که تو رختخواب را خیس کرده‌ای، عروسک باید در این باره صحبت کند.

از کودک بخواهید نشان دهد آرزو دارد مردم دیگر چه احساسی نشان بدهند و چه کاری بکنند. مثلاً عروسکی را انتخاب و رنگ کن به نحوی که نشان دهد آرزو داری خواهرت چه احساسی داشته باشد و وقتی که می‌فهمد عمو جک دارد تو را می‌زند. عروسک چه باید بگوید، تو دوست داری چه بشنوی.

عروسک‌ها ممکن است برای ایفای نقش‌هایی به کار روند که در زندگی کودک مهم هستند. برای مثال:

از کودک بخواهید دو عروسک را انتخاب و رنگ کند که پدر و مادراند. عروسک‌ها باید دربارهٔ بدرفتاری کودکشان صحبت کنند.

از کودک بخواهید عروسکی را برای شما و عروسکی را برای خودش انتخاب و رنگ کند که آنها با یکدیگر صحبت می‌کنند. موضوع صحبت را کودک انتخاب کند. و نقش‌ها را بازی کنید.

درمانگر عروسکی را انتخاب و رنگ کند که نشانگر کودک باشد و کودک عروسکی را انتخاب و رنگ کند که مقش درمانگر را ایفا می‌کند.

وقتی کار با مراجع جدید را شروع می‌کنم، عروسک‌های جدیدی می‌سازم که ظاهر و شرایط آن با وی همبستگی داشته باشد (مثلً: عینک، گیس‌های بافته، کک و مک‌ها، مادر مو خاکستری و غیره).»