کتاب اختلال خواندن

کتاب اختلال خواندن نوشتهٔ دکتر زینب میهن‌ دوست (عضو هیئت‌علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام) است. این کتاب در نشر ارجمند منتشر شده است.

درباره کتاب اختلال خواندن

کتاب اختلال خواندن به بررسی مطالعه‌ها، نظریه‌ها و روش‌های درمانی اختلال خواندن می‌پردازد. این کتاب روش‌های مختلف آموزش خواندن را معرفی کرده و ۲ سطح از نسخهٔ فارسی روش آموزشی خواندن بارتون را معرفی می‌کند.

امروزه آموزش خواندن دستخوش تغییرات بسیاری شده است. هنگامی‌که یادگیرندگان بتوانند خواندن را یاد بگیرند، آگاهی و تجربهٔ ‌اصلی و زیربنایی در آن‌ها ایجاد می‌شود. آنچه یادگیرندگان دربارهٔ اشکال مختلف خواندن یاد می‌گیرند، دانش ‌پایهٔ آن‌ها را برای خواندن و نوشتن فراهم می‌کند. به‌علاوه اگر یادگیرنده‌ای در یکی از شکل‌های خواندن مشکل داشته باشد آن مشکلِ زیربنایی خواندن در زمینه‌های دیگر خواندن مثل سیالی و درک مطلب آشکار می‌شود. خواندن نظام دوم زبان را تشکیل می‌دهد. برای بررسی خواندن ابتدا باید زبان و شیوه‌‌های اکتساب زبان را بشناسیم؛ بنابراین تحول طبیعی زبان از دیدگاه عصب - فیزیولوژیکی و از دیدگاه روان‌شناختی مورد بررسی قرار گرفته است. خواندن مثل نوشتن و حرف‌زدن یکی از شیوه‌های برقراری ارتباط است. برای ایجاد ارتباط باید هم انگیزهٔ ارتباط وجود داشته باشد و هم موافقت آشکار یا ضمنی بین مکالمه‌کنندگان در نحوهٔ کاربرد رمزهای خاص نیز وجود داشته باشد تا رمزگذاری و رمزگشایی پیام‌ها امکان‌پذیر شود.

خواندن کتاب اختلال خواندن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دانشجویان روان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب اختلال خواندن

«زبان بزرگ‌ترین دستاورد انسان به شمار می‌آید. زبان به‌صورت‌های متفاوتی ظاهر می‌شود، از قبیل زبان شفاهی (مثل گوش دادن و صحبت کردن، خواندن و نوشتن). امروزه آموزش زبان دستخوش تغییرات بسیاری شده است. آموزش کل زبان بر نگرشی مبتنی است که ارتباط درونی زبان شفاهی، خواندن و نوشتن را تشخیص می‌دهد و این ارتباط را درزمینهٔ آموزش در نظر می‌گیرد. هنگامی‌که کودکان بتوانند یکی از اشکال زبان را یاد بگیرند آگاهی و تجربهٔ زبان‌اصلی و زیربنایی در آنها به وجود می‌آید. آنچه کودک به‌وسیلهٔ زبان شفاهی دربارهٔ نظام زبان یاد می‌گیرد، دانش پایه را برای خواندن و نوشتن فراهم می‌کند؛ و آنچه از طریق نوشتن دربارهٔ زبان می‌آموزد، خواندن و زبان شفاهی را پیش می‌برد. به‌علاوه اگر کودکی در یکی از شکل‌های زبان مشکلی داشته باشد آن مشکل زیر بنایی زبان به‌طورمعمول در شکل‌های دیگر زبان آشکار می‌شود. مثلاً کودکی که در زبان تأخیر دارد و در ۵ سالگی هنوز زبان باز نکرده است، احتمالاً در ۸ سالگی در خواندن و در ۱۴ سالگی در نوشتن نیز اختلال خواهد داشت (لیون، ۱۹۹۵).

به‌طورمعمول مردم ابتدا مهارت گوش دادن و صحبت کردن را کسب می‌کنند. این مهارت‌ها را مهارت‌های اولیهٔ زبان می‌نامند. خواندن و نوشتن نظام دوم زبان را تشکیل می‌دهند. واژهٔ گفتاری نمادی از اندیشه یا تجربهٔ عینی است، درحالی‌که واژهٔ نوشتاری نمادی از واژهٔ گفتاری است. گوش دادن و خواندن را می‌توان در جایگاه درون‌داد زبان طبقه‌بندی کرد. گوش دادن و خواندن، مهارت‌های ورودی یا دریافتی هستند که اطلاعات را به دستگاه عصبی مرکزی می‌رسانند. برای صحبت کردن و نوشتن که خروجی یا مهارت‌های بیانی هستند، اندیشه در مغز شکل می‌گیرد و به خارج فرستاده می‌شود.

برای بررسی خواندن نیاز است ابتدا زبان و شیوهٔ اکتساب زبان را بشناسیم؛ زیرا بررسی مشکلات مرتبط به زبان مستلزم شناخت تحول بهنجار آن است. لذا تحول بهنجار زبان را از دیدگاه عصب- فیزیولوژیکی و از دیدگاه روانشناختی مورد بررسی قرار می‌دهیم. زبان مهم‌ترین وسیلهٔ ارتباطی است. ارتباط به‌منزلهٔ مبادلهٔ افکار و اطلاعات است. ارتباط می‌تواند به‌صورت کلامی، نوشتاری، خواندن، تلفنی صحبت کردن و حالت‌های چهره باشد. همچنین می‌تواند به‌صورت حرکات و علائم زبانی که برای انتقال بهتر معنا با حرکات منظمی همراه می‌باشند را نیز شامل شود. یک نظام ارتباطی مستلزم وجود فرستندهٔ پیام و گیرندهٔ پیام است. برای ایجاد ارتباط باید هم انگیزهٔ ارتباط وجود داشته باشد و هم موافقت آشکار یا ضمنی بین مکالمه‌کنندگان در نحوهٔ کاربرد رمزهای خاص نیز ضروری است تا رمزگذاری و رمزگشایی پیام‌ها امکان‌پذیر شود. کُدها یا رمزها از مجموعه قواعدی تشکیل شده‌اند که زمان تولید، دریافت و تفسیر پیام‌ها باید رعایت شوند. انتقال پیام‌ها از طریق صوت‌ها و مجرای شنیدار- کلامی یا حرکت‌ها و مجرای دیداری- دستی انجام می‌گیرد (روندال و سرون، ۱۹۸۲).»