کتاب دیگه نمی خوام خجالتی باشم

کتاب الکترونیکی «دیگه نمی خوام خجالتی باشم» نوشتهٔ سمیه نوری در انتشارات سخنوران (اهل سخن) چاپ شده است. سمیه نوری در نگارش این کتاب از تجربیات شخصی‌اش کمک گرفته و راهکارهایی مفید برای غلبه بر حس خجالت را بررسی کرده است.

درباره کتاب دیگه نمی خوام خجالتی باشم

این کتاب دربارهٔ مشکل خجالتی‌بودن است که بسیاری از ما با آن مواجه هستیم. خجالتی‌بودن حس مخربی است که ممکن است به‌خاطر آن امکانات زیادی را در زندگی از دست بدهیم. این مشکل طبعات زیادی دارد و حل‌شدن آن به تجربهٔ احساس خوب در موقعیت‌های مختلف مدر زندگی‌مان کمک می‌کند. این کتاب به شرح دلایل و راه‌حل‌های حل این حس می‌پردازد و در قالب تمریناتی کمک می‌کند تا مخاطب کم‌کم اعتماد‌به‌نفس از‌دست‌رفته‌اش را پیدا کند و بتواند احساس راحتی بیشتری در فضاهای جدید و در جمع افراد مختلف داشته باشد. این کتاب از ۵ فصل کلی با عناوین زیر تشکیل شده است:

فصل اول: خجولی‌گری چیست؟ و فرد خجول کیست؟

فصل دوم: ویژگی‌های افراد خجالتی

فصل سوم: آسیب‌ها و حسرت‌های خجولی‌گری

فصل چهارم: اساساً چرا خجولی‌گری می‌کنیم؟ 

فصل پنجم: راهکارهای رفع خجولی

کتاب دیگه نمی خوام خجالتی باشم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به کتاب‌های توسعهٔ فردی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب دیگه نمی خوام خجالتی باشم

«فردی را تصور کنید که اعتقادات مذهبی‌اش برایش بسیار مهم است و هیچ‌وقت نمازش ترک نمی‌شود، اما وقتی در جمعی قرار می‌گیرد که در بین آن‌ها احساس خجولی‌گری به سراغش می‌آید، برای اینکه در آن جمع متمایز نباشد و کاری نکند که موردِتمسخر قرار بگیرد، تا زمانی که آنجاست نمازش را نمی‌خواند و از اعتقاداتش می‌گذرد. یا ترجیح می‌دهد که تنها بماند و برای حفظ اعتقاداتش، در جمع آن افراد دیگر حضور پیدا نکند. او نمی‌تواند هر دوی این‌ها را باهم هماهنگ کند، یعنی هم در اجتماع باشد و هم در زمان مناسب، نماز بخواند.

یا خانمی چادری را تصور کنید که بسیار به چادر علاقه‌مند است و از اینکه این نوع پوشش را انتخاب کرده خوشحال است. شرایط اقتصادی و خانوادگی‌ او ایجاب می‌کند که به کاری مشغول شود. از قضا در محیط کاری قرار می‌گیرد که پوشش دیگران در آن جا به شکلی دیگر است یا از او می‌خواهند که پوشش خود را تغییر بدهد. اگر او انسان خجولی باشد، احتمالاً پوشش خود را تغییر می‌دهد و چون از ارزش و اعتقاد خود جدا مانده است، حس و حال بدی را تجربه می‌کند یا انتخاب می‌کند که دیگر سر آن کار نرود.»