کتاب فرازمینی ها

کتاب فرازمینی ها نوشتهٔ آوی لوئب با ترجمهٔ جمیل آریایی در انتشارات مازیار چاپ شده است. کتاب فرازمینی سفری است شگفت‌انگیز به دورترین مرزهای علم، فضا - زمان، و خیال‌پردازی آدمی که خوانندگان را به چالش جست‌وجوی ستارگان فرا می‌خواند و از آن‌ها می‌خواهد که به آنچه آن بالا هست، هر قدر هم که عجیب به نظر برسد، سنجش‌گرانه فکر کنند.

 «کتابی تأمل‌برانگیز و مهیج... لوئب از ما می‌خواهد که بلندپروازانه فکر کنیم و انتظار غیرمنتظره‌ها را داشته باشیم.»

- آلن لایتمن، نویسنده‌ی کتاب‌های پرفروشِ

رؤیاهای اینشتین و جستجوی ستارگان در جزیره‌ای در ماین

در این کتاب، اخترشناس بلندآوازه‌ٔ دانشگاه هاروارد، نظریه‌ٔ بحث‌برانگیزش را تعریف می‌کند و می‌گوید که اخیرا نوعی تکنولوژی بیگانه‌ٔ پیشرفته‌ای که از ستاره‌ٔ دوردستی آمده بود، از منظومه‌ٔ شمسی ما دیدن کرده است.

دربارهٔ کتاب فرازمینی ها

لوئب در کتاب فرازمینی، ماجرای هیجان‌انگیز نخستین گردشگر میان‌ستاره‌ای را روایت می‌کند که از منظومه‌ٔ شمسی ما دیدن کرده است. وی از نظریه‌ٔ بحث‌برانگیزش و از استلزاماتی می‌گوید که این نظریه برای علم، دین و آینده‌ٔ گونه‌ها و سیاره‌ٔ ما دارد. 

در اواخر سال ۲۰۱۷، دانشمندانی در رصدخانه‌ٔ هاوایی شیئی را دیدند که موتور خاموش از منظومه‌ٔ شمسی درونی ما می‌گذشت، آن هم با چنان سرعتی که انگار از ستاره‌ای دوردست می‌آمد. آوی لوئب، بزرگترین اخترشناس دانشگاه هاروارد، نشان داد که این شیء نوعی سیارک نیست، چون سرعت و مسیرش با سرعت و مسیر سیارک‌ها هم‌خوانی نداشت و هنگام گذر از منظومه‌ٔ شمسی ما، هیچ دنباله‌ٔ گازی یا زباله‌ای از خود به جای نگذاشت. این پدیده تنها می‌توانست یک توضیح پذیرفتنی داشته باشد یعنی این که این شیء، قطعه‌ای از نوعی تکنولوژی پیشرفته بوده که تمدن بیگانه‌ای در دوردست آن را ساخته است.

کتاب فرازمینی ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به نجوم پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب فرازمینی ها

مدت‌ها قبل از این که از وجود این شیء خبر داشته باشیم، داشت از سوی ستاره‌ی وگا، ستارهای که در فاصله‌ی بیست و پنج سال نوری ماست، به سمت ما می‌آمد. این شیء در تاریخ ۶ سپتامبر سال ۲۰۱۷ صفحه‌ی مداری را قطع کرد، صفحه‌ای که همه‌ی سیارات منظومهی شمسی روی آن به گرد خورشید می‌گردند. لیکن مسیر فوق‌هذلولی این شیء حکایت از آن داشت که به ملاقات ما می‌آید و ماندگار نیست. روز ۹ سپتامبر سال ۲۰۱۷ این گردشگر به نقطه‌ی حضیض مسیرش رسید، یعنی نقطه‌ای از مسیر که کوتاه‌ترین فاصله را از خورشید دارد. سرعتش که در دوردست‌ها - در حدود ۹۰۰,۵۸ مایل بر ساعت نسبت به خورشید - به مراتب فراتر از سرعت فرارش از گرانش خورشید بود. در تاریخ ۲۹ سپتامبر از فاصله‌ی مداری سیاره زهره و در تاریخ ۷ اکتبر از فاصله‌ی مداری زمین از خورشید گذشت و به سرعت رهسپار صورت فلکی پگاسوس و تاریکی فراسوی آن شد. این شیء که آمد و به فضای میان‌ستاره‌ای برگشت، انسانیت از آمد و رفت آن باخبر نشد. ما که از آمدن‌اش خبر نداشتیم، نامی به آن نداده بودیم. هر چیز یا هر کس دیگری هم همین کار را می‌کرد، ما همچنان از آن بی‌خبر می‌ماندیم. این شیء از کنار ما گذشته بود که اخترشناسان روی زمین متوجه فرار آن شدند. برای نام‌گذاری رسمی این شیء چند نام انتخاب کردیم و روی یکی از آن‌ها به توافق رسیدیم که U1 2017/1I بود. با وجود این جامعه‌ی علمی و مردم سیاره‌ی ما آن را به «اوموآموآ» می‌شناسند - نامی هاوائیایی و نام مکان جغرافیایی تلسکوپی که برای کشف این شیء به کار رفت.