کتاب کریسمسِ گردی و داستان‌های دیگر (پیش‌نوشتارهای ناهار لُخت)

«کریسمسِ گردی و داستان‌های دیگر» (پیش‌نوشتارهای ناهار لُخت) نوشته ویلیام اس. باروز(۱۹۹۷-۱۹۱۴)، نویسنده آمریکایی است. این نویسنده آمریکایی، زندگی پیچیده و پرفراز و فرودی داشت و هنوز در جامعه ادبی این کشور، موافقان و مخالفان سرسختی دارد. این کتاب، مجموعه‌ای از داستان‌های او هستند که به گونه‌ای گذار او به مرحله جدیدی از سبک داستان‌نویسی وی و به ویژه رمان «ناهار لخت» به شمار می‌روند. در یکی از داستان‌های کوتاه کتاب می‌خوانیم: «آن شب لی خواب دید که در یک تبعیدگاه است. دورتادورش همه کوه‌هایی لخت و بلند بود. او در پانسیونی زندگی می‌کرد که هیچ‌وقت گرم نبود. رفت بیرون که قدمی بزند. وقتی از پیچ خیابان به خیابان سنگلاخی و خاکی قدم گذاشت، باد کوهستانی سردی به‌ش خورد. کمربند کت چرمی‌اش را سفت کرد و سوز نومیدی واپسین را حس کرد. بعد از چند سال اول تبعید، دیگر هیچ‌کس در تبعیدگاه حرف نمی‌زند، چرا که همه می‌دانند که دیگران هم در همان شرایط یکسان بدبختی‌اند. تبعیدی‌ها می‌نشینند دور میز و غذای چرب و سرد می‌خورند، جدا از هم و خاموش، مثل سنگ. فقط صدای گوش‌خراش و شیهه‌طورِ زن صاحب‌خانه مدام می‌آید. تبعیدی‌ها با مردم شهر آمیخته‌اند و به‌سختی می‌شود تشخیص‌شان داد. اما دیر یا زود آن‌ها خودشان را با هیجانی نابه‌جا، که از دل‌مشغولی ویژه‌ی فرار ناشی می‌شود، لو می‌دهند. این هم تصویری از تبعیدگاه: کنترل، بدون آرامش یا تعادل درونی؛ آگاهی تلخ، بدون پختگی؛ هیجان و شور، بدون محبت و عشق. تبعیدی‌ها می‌دانند که هر ابرازِ خودانگیخته‌ی احساساتی منجر به بی‌رحمانه‌ترین مجازات‌ها می‌شود. جاسوس‌های تحریک‌کننده همواره با زندانی‌ها قاتی می‌شوند و می‌گویند: «راحت باش. خودت باش. احساسات واقعیت‌رو بروز بده. » لی محکوم به این بود که راهِ فرارش منوط به رابطه با یکی از مردم شهر باشد و به همین خاطر زیاد به کافه‌ها می‌رفت.»