کتاب فرهنگ سازمانی

کتاب فرهنگ سازمانی نوشته سهراب مختاری و شهریار اسدبیگی است. کتاب فرهنگ سازمانی به شما کمک می‌کند به کلید موفقیت سازمان‌های مدرن دست پیدا کنید.

درباره کتاب فرهنگ سازمانی

جهان کنونی جهانی است پر از تغییرات شتابان. دگرگونی‌های بسیاری در ارکان جامعه صورت گرفته و پیشرفت‌های سریع علوم و تکنولوژی، انسان را با وضعیتی روبه‌رو ساخته است که کمتر شباهتی با گذشته دارد. در این راستا، یکی از علومی که تحولات بسیاری داشته، علم مدیریت است که پا به عرصه نوینی از حیات خود گذاشته و در پاسخ به چالش‌های محیطی، روش‌های تازه را جستجو می‌کند.

از جمله تحولات اساسی که در علم مدیریت ایجاد شده است، تحول در نحوه نگرش به سازمان است. تا چند دهه گذشته، سازمان‌ها، ابزارهایی برای ایجاد هماهنگی بین افراد و کنترل افراد در راستای دستیابی به اهداف بودند؛ ولی امروزه، سازمان‌ها را با نگرشی وسیع‌تر در نظر می‌گیرند و به مفاهیمی چون فرهنگ سازمانی توجهی ویژه می‌کنند. فرهنگ سازمانی موضوعی است که به تازگی در دانش مدیریت و در قلمرو رفتار سازمانی راه یافته است. به دنبال نظریات و تحقیقات جدید در مدیریت، فرهنگ سازمانی اهمیتی روزافزون یافته و یکی از مباحث اصلی و کانونی مدیریت را تشکیل داده است. جمعیت شناسان، جامعه شناسان و اخیراً روان‌شناسان و حتی اقتصاددانان به این مبحث نو و مهم در مدیریت، توجهی خاص داشته‌اند و در شناسایی نقش و اهمیت آن، تحقیقاتی بسیار انجام داده و آن را در حل مسائل و مشکلات مدیریت به کار گرفته‌اند. این کتاب سعی دارد جدیدترین و بهترین اطلاعات درباره فرهنگ سازمانی را در اختیار خوانندگان قرار دهد.

خواندن کتاب فرهنگ سازمانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام دانشجویان مدیریت و فعالان حوزه کسب‌و‌کار پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب فرهنگ سازمانی

استفاده از کلمه فرهنگ برای ملیت ها و سازمان‌ها، یکسان بودن این دو پدیده فرهنگی را تداعی می‌کند. حال آنکه این موضوع نادرست است، زیرا ملت، سازمان نیست و این دو فرهنگ، ماهیتی متفاوت دارند. تفاوت فرهنگ‌های سازمانی و ملی به دلیل تفاوت نقش‌آفرینی هر کدام از جلوه‌های فرهنگی آن دو است. هنگامی که مردم می‌خواهند در مورد فرهنگ های ملی، در جهانی مدرن که هر روز شباهت های بیشتری به هم پیدا می‌کند، چیزی بنویسند، از موضوعاتی می‌نویسند که معمولاً برخاسته از سطح عادات مردم است: مردم مانند هم لباس می‌پوشند، محصولات مشابهی را خریداری می‌کنند، از کلمات متداول و رایج استفاده می‌کنند (نمادها)؛ برنامه‌های تلویزیونی و فیلم‌های مشابه را نگاه می‌کنند (قهرمانان)؛ ورزش و سرگرمی مشابه دارند (آئین‌ها) (هافستد، ۱۹۹۷؛ ترجمه اعرابی، محمودی و هدایتی، ۱۳۸۸). فرهنگ از دیرباز برای شرح کیفیت زندگی جامعه انسانی به کار برده می‌شود ولی درباره فرهنگ سازمانی آنچه مربوط به کار و رفتار مردمان در سازمان است، کمتر سخن گفته شده است.

فرهنگ سازمانی نظامی یکپارچه از پیش‌فرض‌ها، ارزش‌ها و اعتقادات مردم است که رفتارهای مناسب و نامناسب (هنجارها) را در یک سازمان تفکیک کرده و تأثیر بسیاری روی رفتار و عملکرد کارکنان دارد. برای اولین بار این اصطلاح در کتاب "در جستجوی کمال" که توسط پیترز و واترمن در سال ۱۹۸۲ نوشته شده بود، مطرح شد. آن‌ها استدلال کرده بودند که موفقیت سازمان‌ها را می‌توان به یک فرهنگ سازمانی مانند مشتری‌گرایی، توانمندسازی، اخلاق‌مداری و ... منتسب کرد. از آن زمان به بعد فرهنگ سازمانی موضوع مطالعات و پژوهش‌های مختلفی قرار گرفت، اما با این حال، هنوز هم در مقابل موضوعاتی مثل رهبری که سابقه‌ای چندین قرن دارند یک مفهوم نسبتاً جدید در مدیریت محسوب می‌شود.

فرهنگ سازمانی سیستمی از استنباط یا نظام معنایی مشترکی است که اعضای یک سازمان واجد آن هستند، به گونه‌ای که این ویژگی موجب تفکیک سازمان ها از یکدیگر می‌شود. به عبارت دیگر فرهنگ سازمانی مجموعه‌ای از ارزش‌ها و غالب‌های مفروض است که افراد سازمان را در درک اعمال قابل قبول و غیرقابل قبول کمک می‌کند. هر سازمانی فرهنگ خاص خویش را دارد. این فرهنگ که قوانین و آئین‌نامه‌های دیرپای نانوشته را شامل می‌شود؛ زبان خاصی است که برقراری ارتباط میان اعضاء را تسهیل می‌کند، همچنین معیارهای مشترک و مرتبطی است در خصوص جنبه‌های خطیر کاری که باید صورت بگیرد، و علاوه بر آن‌ها درک مشترک و نظام معنائی مشترکی است که اعضای یک سازمان بدان قائل‌اند و آن سازمان را از سازمان‌های دیگر متمایز می‌سازد. این نظام معنائی مشترک، عبارت است از، ویژگی‌های مهمی که سازمان بدان ارزش می‌نهد و ما را در فهم فرهنگ سازمانی کمک می‌نماید تا بدانیم کارکنان این ویژگی‌ها را چگونه درک می‌کنند (سلمانی‌نژاد، دانشور و میرفخرالدینی، ۱۳۹۱).