کتاب درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برای بیماران مبتلا به بیماری های مزمن

کتاب درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برای بیماران مبتلا به بیماری های مزمن نوشته سمیرا سادات حسینی بنویدی و مسعود نویدی مقدم است. این کتاب یکی از کتاب‌های تخصصی انتشارات راز نهان است. 

درباره کتاب درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برای بیماران مبتلا به بیماری های مزمن

دردهای مزمن به عنوان یکی از مهم‌ترین معضلات پزشکی در تمام جهان است. زیرا سالیانه میلیون‌ها نفر از افراد بشر گرفتار آن می‌شوند، ولی متاسفانه درمان مناسبی دریافت نمی‌کنند. در سراسر دنیا دردهای مزمن مهم‌ترین علت رنج و معلولیت انسان‌ها بوده و به طور جدی بر روی کیفیت زندگی افراد بشر تاثیر می‌گذارند. درد کلمه‌ای است که برای انواع مختلفی از تجربه استفاده می‌شود و نه تنها به احساس درد، بلکه به چگونگی تاثیر آن بر ما نیز اشاره دارد. بر اساس تعریف انجمن بین المللی درد (IASP)، درد یک تجربه حسی و عاطفی ناخوشایند همراه با یک آسیب بافتی فعال یا بالقوه است یا بدان صورت بیان می‌شود. این کتاب سعی دارد نشان دهد درمان مبتنی بر تعهد برای بیمارن چگونه‌ است و چه تاثیری دارد.

خواندن کتاب درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برای بیماران مبتلا به بیماری های مزمن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام روان‌شناسان و روان‌درمانگران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برای بیماران مبتلا به بیماری های مزمن

 به‌طور کلی درد به دو دسته عمده تقسیم بندی می‌شود: دردهای حاد و دردهای مزمن . درد حاد به دردهایی گفته می شوند که در اثر آسیب به بافت‌های بدن و فعال شدن گیرنده‌های حس درد در محل ضایعه بافتی ایجاد می‌گردند. درد مزمن به انحاء متفاوتی تعریف شده است. درد مزمن به دردهایی اطلاق می‌شود که بیش از یک ماه نسبت به دوره کلی یک بیماری حاد با یک زمان منطقی برای بهبود یک عارضه ادامه داشته باشد(لیمبرز و اسپیکرز ، ۲۰۱۴). وال در تعریف درد مزمن می گوید که چنین دردهایی در واقع " طولانی شدن ساده یک درد حاد نیستند. استرنباخ  نیز اضافه می کند که اگر چه درد حاد به عنوان علامتی از یک بیماری می باشد، ولی دردهای مزمن خود یک بیماری اند که معمولا از نظر فیزیکی، روانی و اجتماعی، مخرب هستند. از مشکلات همراه با درد مزمن می‌توان به افسردگی اشاره کرد، همچنین بالمر و هیلبرون اذعان دارند که از مشکلات دیگر همراه با درد مزمن اضطراب، عصبانیت و خشم می باشند. مشکلاتی همچون اختلالات خواب، تحریک پذیری و خستگی، سبب کاهش فعالیت و تحمل درد می شوند که این مسایل خود بر مشکلات بیماران مبتلا به درد مزمن می افزایند. وجود دردهای مزمن غیر بدخیم می تواند سبب تغییر در نقش ها، سطوح ارتباط و فعالیت ها در خانواده و سر کار شود، که ین امر ممکن است سبب احساس فقدان و انزوا گردد. علاوه بر تغییرات خانوادگی و شغلی که برای بیمار اهمیت دارد، ممکن است بیمار برای حفظ و ایجاد رابطه با متخصصین سلامتی نیز با مشکل مواجه باشد. اگر چه متخصصین سلامتی مرتبا در حال تلاش اند که از درد این بیماران بکاهند ولی در تسکین کامل درد آنها ناکام مانده اند که این مسئله برای هر دو طرف نا امید کننده می‌باشد. بنا براین با توجه به این مسئله که پایان درد در بیماران نامعلوم می‌باشد و درمان های متعددی که بر روی بیماران انجام می‌شود با موفقیت کمی همراه است باعث افزایش نگرانی‌های بیمار می‌گردد. چنین دردهایی غالبا علت فیزیکی مشخصی ندارند و سبب می‌شوند که حتی در برخی موارد فرد بیمار، به عنوان شخصی که تمارض می‌نماید، تصور شود (کلرمن و همکاران، ۲۰۱۰).