کتاب خودشفقتی برای نوجوانان

خودشفقتی برای نوجوانان نوشته کارن بلاث کتابی در زمینه روان‌شناسی کودک و نوجوان است که با ترجمه عباس عبدالهی و دیگران به چاپ رسیده است.

 درباره کتاب خودشفقتی برای نوجوانان

خودشفقتی مجموعه‌ای از رو‌ش‌های شناختی، عاطفی و رفتاری است که مسیر نوجوانان را به تجربه‌ زندگی بهتر و مقابله‌ی موثر با چالش‌های اجتناب‌ناپذیر زندگی هموار می‌کند. نوجوانانی که خودشفقتی بیشتری دارندْ استرس، اضطراب و افسردگی کمتری را تجربه می‌کنند، شادترند، رضایت بیشتری از زندگی دارند و در برابر چالش‌ها قوی‌تر و مقاوم‌تر هستند.

دکتر کارن بلاث در این کتاب ابزارهای خودشفقتی را ارائه می‌دهد تا وقتی احساس تنهایی می‌کنیم، در شبکه‌های اجتماعی مقایسه می‌شویم، هنگامی که با استرس تحصیلی یا فشار همسالان روبرو می‌شویم یا در حال عبور از هویت جنسی یا جنسیتی خود هستیم، آنها را در زندگی روزمره‌ی خود بگنجانیم.

نکته‌ جالب در مورد بسیاری از تمرین‌های موجود در این کتاب این است که می‌توانیم آنها را هر کجا که هستیم در آرامش، در حال حرکت و در لحظ‌هی درگیری و کشمکش- اجرا کنیم. انجام تمرین‌های منظم و عملی خودشفقتی این کتاب به سلامت روان و احساس به زیستی ما کمک می‌کند.

 خواندن کتاب خودشفقتی برای نوجوانان را به چه کسانی پیشنها می‌کنیم

 والدین و مربیان و روانشناسان مخاطبان این کتاب‌اند.

 بخشی از کتاب خودشفقتی برای نوجوانان

بگذارید حدس بزنم. احساس می‌کنید کافی نیستید به این معنی که به‌اندازهٔ کافی باهوش، قوی، زیبا و یک انسانِ ایده‌آل نیستید؟ احساس می‌کنید بقیه خیلی بهتر از شما هستند؟ مهم نیست چقدر سخت تلاش می‌کنید، این احساس شماست. البته، ناراحت‌کننده و عذاب‌آور است و احساس می‌کنید همه می‌توانند نقایص شما را ببینند.

ممکن است گاهی اوقات از آن صدای بی‌وقفه یک نتیجه بگیرید؛ آن صدای انتقادگر شما را تنها نمی‌گذارد. همیشه نق می‌زند، در گوش شما فریاد می‌زند، به شما می‌گوید به‌اندازهٔ کافی خوب نیستید، می‌توانید بهتر عمل کنید و هر نقصی که دارید مانند یک لامپ بزرگ همهٔ چشم‌ها را متوجه خود می‌کند.

قدم بردارید، به دنیای انسان بودن خوش آمدید. اجازه دهید به شما اطمینان دهم، شما تنها نیستید. همهٔ ما آن صدا را درون خودمان داریم، به‌خصوص نوجوانان. در سالهای نوجوانی است که آنچه ما «فراشناخت» می‌نامیم را توسعه می‌دهید، به این معنی که می‌توانید به فکر کردن بپردازید و به این معنی است که شما می‌توانید فکر کنید که دیگران، مثلاً دوستانتان، دربارهٔ شما چه فکری می‌کنند. نحوهٔ تفکر دوستان شما واقعاً مهم است، زیرا از دیدگاه تکاملی نیاز دارید به گروهی از همسالان تعلق داشته باشید، جایی که در نهایت می‌توانید یک جفت پیدا کنید و گونهٔ خود را ادامه دهید. این انگیزهٔ اساسی به تعلق داشتن، ریشه در زیست ما دارد و بنابراین، هر چیزی که تعلق خاطر ما را تهدید کند می‌تواند به‌عنوانِ یک خطر بزرگ تجربه شود.

این اولین رازی است که من با شما در میان می‌گذارم: آن صدا صدای حقیقی نیست، حتی اگر وانمود می‌کند که هست. این صدای انتقادگر درونی شماست و به هر دلیلی آنجاست، حتی گاهی مواقع دلیل خوبی دارد اما دلیل اینجا بودنش بیان حقیقت نیست.

ساکت کردن صدایِ انتقادگر درونی

در این کتاب، قصد دارم به شما نشان دهم چگونه صدای انتقادگر درونی را ساکت کنید. چگونه این صدای آزاردهنده و غرغرو را کم کنید تا فقط صدای نجوایش شنیده شود و حتی کاملاً ناپدید شود. برخلاف آنچه فکر می‌کنید، فقط با ضربهٔ پتک روی سرتان این اتفاق نمی‌افتد. این کار نیاز به تمرین دارد و شجاعت برای یادگیریِ مجموعه‌ای جدید از مهارت‌ها و اعتقاد به اینکه آن‌ها مؤثر خواهند بود و سپس تمرین، تمرین و تمرین کنید.

ما یاد می‌گیریم که صدای انتقادگر درونی را از طریق مجموعه‌ای از مهارت‌ها به نام خودشفقتی ساکت کنیم. خودشفقتی با صدای انتقادگر درونی کار می‌کند، طوری که کوچک‌تر و ضعیف می‌شود و حتی گاهی به‌نظر می‌رسد که ناپدید شده است.

به‌هرحال، خودشفقتی چیست؟

وقتی از خودشفقتی صحبت می‌کنیم دربارهٔ چه چیزی صحبت می‌کنیم؟ خودشفقتی، مهربان بودن با خودمان در شرایط سخت و طاقت‌فرسا است. ما می‌دانیم خودشفقتی چیست و در تمام زندگیِ خود دربارهٔ خودشفقتی شنیده‌ایم. شفقت دربارهٔ مهربان بودن و مراقبت از دیگران است، به‌ویژه هنگامی که آن‌ها درگیری و مشکلی دارند. بنابراین، خودشفقتی، بازگردانی مهربانی و توجه به خودمان است. می‌دانم که ممکن است خودخواهی به‌نظر برسد. اما بر اساس پژوهش‌ها وقتی با خودمان مهربان‌تر هستیم، بهتر می‌توانیم با دیگران مهربان باشیم و بیشتر برای آنها مایه می‌گذاریم.

مردم اغلب فکر می‌کنند برای سخت کارکردن و رسیدن به اهداف باید به خود سختی دهیم اما پژوهش‌ها نشان داده‌اند که این تفکر درست نیست. وقتی با خودمان مهربان‌تر هستیم، در واقع بیشتر کار می‌کنیم. با دانستن این‌که اگر شکست بخوریم حرف‌های ناخوشایند و مخرب به خودمان نخواهیم زد، احتمال خطر کردن، خلاقیت و آزمایش کارهای جدید بیشتر می‌شود. در واقع وقتی با خود مهربان هستیم انگیزهٔ بیشتری داریم و محدودیتی برای شفقت وجود ندارد. زمانی‌که با خودمان مهربان هستیم به این معنا نیست که با دیگران کمتر مهربانیم، برعکس است؛ زمانی‌که نسبت به خودمان مهربان هستیم با دیگران نیز بیشتر مهربانی می‌کنیم.