کتاب صوتی زندگی و بس؛ آیت الله سید محمد موسوی بجنوردی

کتاب صوتی زندگی و بس؛ آیت الله سید محمد موسوی بجنوردی، گفتگوی کریم فیضی و آیت‌الله موسوی بجنوردی درباره‌ی زندگی از منظر فقه است.

نسخه صوتی کتاب زندگی و بس؛ آیت الله سید محمد موسوی بجنوردی را می‌توانید با صدای محمدحسن قائمی بشنوید.

درباره‌ی کتاب صوتی زندگی و بس؛ آیت الله سید محمد موسوی بجنوردی

زندگی می‌تواند به شکل‌های مختلفی معنا شود. ممکن است زندگی را از منظر دین نگاه کنیم یا علم. ممکن است نگاه ما ترکیبی از هردوی این‌ها باشد. شاید بخواهیم زندگی را از دیدگاه بزرگان سیاسی کشور ببینیم. در کتاب زندگی و بس؛ آیت الله سید محمد موسوی بجنوردی، زندگی از منظر فقه را بررسی می‌کند. او همچنین توجه ویژه‌ای به نوع نگاه و نگرش اما خمینی نسبت به زندگی و جامعه‌ی مدنی ایران دارد و توضیحات مفصلی درباره‌ی آن بیان می‌کند. 

کتاب صوتی زندگی و بس؛ آیت الله سید محمد موسوی بجنوردی دارای دو بخش است. در بخش اول کتاب درباره‌ی تاریخچه‌ی زندگی آیت‌الله موسوی بجنوردی می‌خوانیم و بخش دوم پرسش و پاسخ کریم فیضی با او درباره‌ی زندگی و معنای آن است.

کتاب صوتی زندگی و بس؛ آیت الله سید محمد موسوی بجنوردی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

کتاب صوتی زندگی و بس؛ آیت الله سید محمد موسوی بجنوردی برای دوست‌داران فقه و حقوق کتابی جذاب به شمار می‌رود.

درباره‌ی کریم فیضی

کریم فیضی در سال ۱۳۵۸ تبریز متولد شد. او در سال ۱۳۸۰ از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. اولین اثرش با نام عرفان شیعی را در ۱۷سالگی نوشت و در سال ۱۳۸۰ منتشر کرد که به سرعت نایاب شد و کمی بعد خودش نسخه اصلی آن را از بین برد. در سال ۱۳۸۵ از رشته‌ی فلسفه فارغ‌التحصیل می‌شود. از میان آثار او می‌توان به مجموعه‌ی زندگی و بس، صدها سال تنهایی و هوشنگ دوم (گفتگو با هوشنگ مرادی کرمانی)‌ اشاره کرد. کریم فیضی سال‌ها است که به تدریس و تحقیق مشغول است.

جملاتی از کتاب صوتی زندگی و بس؛ آیت الله سید محمد موسوی بجنوردی

سؤال بعدی این است که نگاه امام خمینی به زندگی، فلسفی بود یا عرفانی؟

ابعاد مختلف داشت. امام هیچ وقت به تمام زندگی به چشم فلسفه نگاه نمی کرد. همچنان که به چشم عرفان هم نگاه نمی کرد، بلکه نگاه ایشان ابعاد مختلفی داشت. جاهایی که به عرفان و سیر و سلوک و خودسازی مربوط بود، عرفانی نگاه می کرد. در بعد سیاست‌های اجتماعی نگاه می‌کرد. در محیط خانواده و فرزندان، با بعد عاطفی می‌نگریست. نباید گفت: نگاه امام به زندگی تنها یک بعد داشت، بلکه ابعاد مختلف داشت و لهذا وقتی انسان ابعاد مختلف داشته باشد، انسان در همه دوران زندگی‌اش موفق می‌شود. چون نگاه یک بعدی درست نیست. اینکه بنده در گوشه‌ای بنشینم و به زندگی عرفانی نگاه کنم و یا منعزل بشوم و در کناری گوشه‌گیر بشوم، صحیح نیست. امام در عین حال که در مسائل عرفانی، واقعا عرفانی نگاه می‌کرد، در مسائل سیاسی به عنوان یک سیاستمدار نگاه می کرد. وارد صحنه سیاست میشد و مبارزه می‌کرد. پیش از ایشان عرفا خیال می‌کردند که بروند و کنار بایستند و با ترک خلق، از خلق جدا باشند. امام این گونه نبود. او در عین عارف بودن یک سیاستمدار بزرگ هم بود. او یک جامعه‌شناس حسابی بود. روانشناس عجیبی هم بود. از همه مهم تر اینکه یک فقیه بزرگ هم بود. یک آدم ظریف هم بود. شاعری هم بود که ظرافت‌های شاعری داشت و غزلیات دیوانش این را نشان می دهد. چون شخصی که می‌خواهد غزل بگوید، باید بسیار انسان ظریفی باشد. اینکه عرض می‌کنم «شخصیت ویژه»، با توجه به این جنبه‌هاست.

فهرست 

• مقدمه
• زندگی و بس