کتاب صوتی مزخرفات فارسی

کتاب صوتی مزخرفات فارسی نوشته رضا شکراللهی دغدغه‌های یک ویراستار حرفه‌ای از زبان فارسی و اشتباهاتی است که هرروز در زبان فارسی تکرار می‌شود و مطبوعات و گفتار مردم هرروز آن را تکرار می‌کند.

درباره کتاب صوتی مزخرفات فارسی

کتاب صوتی مزخرفات فارسی دغدغه‌های یک ویراستار و فارسی‌دان حرفه‌ای است از کلمات و عیاراتی که برایش اسباب خلق تفکر است. رضا شکراللهی که سال‌ها با اسم خوابگرد فعالیت داشته و از ویراستاران حرفه‌ای آثار ادبی است در کتاب مزخرفات فارسی سعی کرده است با روشی متفاوت ایرادات رایج زبانی را نشان دهد و سعی کند آن‌ها اصلاح کند. مزخرفات فارسی زبانی نرم و شوخ‌ و شنگ دارد اما همان کاری را می‌کند که سال‌ها قبل ابوالحسن نجفی در کتاب غلط ننویسیم با روشی خشک و دستوری انجام داد. مخاطب این کتاب عامه مردم هستند و هرکسی می‌تواند این کتاب را بخواند و یاد بگیرد.

شنیدن کتاب مزخرفات فارسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

تمام فارسی‌زبانان و کسانی که زبان فارسی را یاد می گیرند می‌توانند از شنیدن این کتاب صوتی طنز لذت ببرند.

بخش‌هایی از کتاب مزخرفات فارسی

چهل سال پیش همسایه‌ای داشتیم، اسمش بود جواتاغار. بچه بودم و خیال می‌بافتم که نسبت این همسایه‌ی ما با تغارِ ماست چیست یا چه بوده که همچو اسمی برایش ساخته‌اند. جواتاغار برای من جواتاغار ماند تا مُرد و اعلامیه‌اش را زدند روی دیوار: «مرحوم مغفور جوادآقا سورانی». اولین بار بود که اسمش را، به جای شنیدن، دیدم و تازه فهمیدم که جواتاغار در اصل جوادآقا بوده و هیچ تغاری هم نداشته. اگر فکر می‌کنید به کسی گفتم، اشتباه می‌کنید. این خاطره با من ماند تا بزرگ‌تر شدم و فهمیدم که بیشتر غلط‌های املایی در روند نوشته شدنِ شنیدار است که به وجود می‌آیند. مثل «ان. پی. تی» که یکی از نمایندگان مجلس، که صورت انگلیسی‌اش را درست ندیده بود، آن را در طرح پیشنهادی‌اش «ام. پی. تی» نوشت و کلی هم دشمن شاد شد از این غلط. البته این یک مثال نادر است، چون اغلب این غلط‌ها در سایه‌ی هم‌زیستی زبان فارسی با عربی و هم‌نشینی واژگانی آن‌ها رخ می‌دهد.

خبرگزاری رسمی تیتر زده و بقیه هم نقل کرده‌اند: «انتقاد فرزند اخوان از سردیس این شاعر». ورِ بازیگوش ذهنم می‌گوید «آخه آدم عاقل از مجسمه انتقاد می‌کنه؟ اونم از مجسمه‌ی باباش؟!». شاید از جنس سردیس یا شکل آن خوشش نیامده، شاید از متولی نصب آن شکایت دارد، شاید هم از طراح و سازنده‌اش. به این می‌ماند که بگوییم «انتقاد از انتخابات». ما چه انتقادی می‌توانیم داشت از آن؟ انتقاد ما یا از نتیجه‌ی انتخابات است یا شیوه‌ی برگزاری یا برگزارکننده یعنی دولت یا حکومت.