کتاب صوتی دردسر شغل من است

کتاب صوتی دردسر شغل من است نوشته ریموند چندلر، ماجرای مأموریتی است که از بدنام‌کردن یک زن شروع می‌شود و کارآگاهی خصوصی را میان پول، تهدید و سوءظن گرفتار می‌کند. فیلیپ مارلو برای پذیرفتن کار به پول احتیاج دارد، اما سفارش تازه از همان ابتدا با غرور و قضاوت شخصی او سازگار نیست. مشتری ثروتمندش نتیجه می‌خواهد و چندان علاقه‌ای به پرسش‌های او ندارد؛ مارلو درست از همان پرسش‌ها دست نمی‌کشد. فتح اله جعفری جوزانی مترجم این اثر است. انتشارات رادیو پنجره این کتاب صوتی را با گویندگی فرهاد اتقیایی منتشر کرده است؛ داستانی جنایی که در پس گفت‌وگوهای طعنه‌آمیزش، مرز قانون و انصاف را پیش می‌کشد.

درباره کتاب صوتی دردسر شغل من است

کتاب صوتی دردسر شغل من است از ریموند چندلر، داستانی کارآگاهی با فضایی تیره و آمیخته به طنز تلخ است. فیلیپ مارلو، کارآگاه خصوصی و راوی اول‌شخص، جهان اطرافش را از خلال جزئیات ظاهراً کم‌اهمیت معرفی می‌کند: شکل یک میز، حرکت دست مشتری یا طرز نگاه کارمند ساختمان. تشبیه‌های نامنتظر او هم تصویر می‌سازند و هم داوری تندش را درباره‌ی آدم‌ها آشکار می‌کنند. هالیوود، آپارتمان‌های مجلل و خیابان‌های آرام محله‌های ثروتمند، پس‌زمینه‌ی جهانی هستند که آسایش ظاهری‌اش مانع خشونت نمی‌شود. مارلو در چنین محیطی نه ناظری مصون از خطر است و نه قهرمانی که همیشه موقعیت را درست می‌سنجد. او اشتباه می‌کند، آسیب می‌بیند و گاهی حاضرجوابی را بیش از احتیاط جدی می‌گیرد. روایت نیز از همین فاصله میان اعتمادبه‌نفس او و آسیب‌پذیری‌اش نیرو می‌گیرد. شنونده ماجرا را از ذهن کسی دنبال می‌کند که هم دیگران را زیر نظر دارد و هم ناچار است برداشت‌های خودش را بازبینی کند.
پول در کتاب صوتی دردسر شغل من است فقط انگیزه‌ی پذیرش یک پرونده نیست؛ پول به آدم‌ها امکان می‌دهد اعتبار بخرند، اطلاعات را پنهان کنند یا مسئولیت تصمیم‌هایشان را به دیگری بسپارند. جیتر ثروتمند از موقعیت اجتماعی و ارتباطاتش سخن می‌گوید، اما مارلو حاضر نیست احترام را صرفاً بر پایه‌ی دارایی تقسیم کند. آنا هالسی، واسطه‌ی واگذاری مأموریت، نگاه حسابگرانه‌ی دیگری به حرفه‌ی کارآگاهی دارد. هاریت هانترس نیز شخصیتی است که شناخت او به پذیرفتن اتهام‌های دیگران محدود نمی‌ماند. گفت‌وگوها در این میان میدان کشمکش‌اند: هر پرسش می‌تواند آزمونی برای سنجیدن صداقت طرف مقابل باشد و هر شوخی، پوششی برای تهدید یا مقاومت. دغدغه‌ی اخلاقی داستان از همین برخوردها شکل می‌گیرد. وظیفه‌ی کارآگاه تا کجا اجرای خواسته‌ی سفارش‌دهنده است و از کجا باید به درستی خود آن خواسته شک کند؟ متن پاسخ این سؤال را در تصمیم‌ها و واکنش‌های شخصیت‌ها جست‌وجو کرده است. تجربه‌ی شنیدن نیز بر همراهی نزدیک با ذهن مارلو استوار است؛ ذهنی بدگمان که پشت لباس مرتب، رفتار مؤدبانه و ادعاهای قانونی، احتمال فریب را از یاد نمی‌برد.

خلاصه داستان دردسر شغل من است

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
آنا هالسی مأموریتی را به فیلیپ مارلو پیشنهاد می‌کند: پیداکردن نقطه‌ضعفی در گذشته‌ی هاریت هانترس تا رابطه‌ی او با پسرخوانده‌ی یک مرد ثروتمند به هم بخورد. جیتر، سفارش‌دهنده‌ی پرونده، حاضر نیست برای کناررفتن هاریت پولی بپردازد. بدهی قمار پسرخوانده‌اش به مارتی استل نیز ماجرا را پیچیده‌تر کرده است. مارلو پس از چانه‌زدن بر سر دستمزد، کار را می‌پذیرد و به‌دنبال اطلاعات می‌رود. او خیلی زود درمی‌یابد که پرونده‌ی ظاهراً شخصی، خطرهایی فراتر از یک اختلاف بر سر رابطه دارد. ملاقات با هاریت نیز تصویر اولیه‌ی او را تغییر می‌دهد؛ زن از گذشته‌ای حرف می‌زند که ادعاهای مشتری را زیر سؤال می‌برد. مارلو در کتاب صوتی دردسر شغل من است باید میان گفته‌های متناقض، منافع پنهان و هشدارهای تهدیدآمیز، مسیر تحقیق را پیدا کند؛ مسیری که اطاعت از سفارش‌دهنده برای پیمودنش کافی نیست.

چرا باید کتاب صوتی دردسر شغل من است را بشنویم؟

دلایل خواندن کتاب صوتی دردسر شغل من است را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• روایت اول‌شخص، امکان دنبال‌کردن حدس‌ها و خطاهای یک کارآگاه خصوصی را فراهم می‌کند.
• کشمکش میان دستمزد و وجدان حرفه‌ای، مسئله‌ی مسئولیت در برابر سفارش‌دهنده را پیش می‌کشد.
• توصیف‌های تصویری و شوخی‌های گزنده، فضای جنایی را به مشاهده‌ی رفتار آدم‌ها پیوند می‌دهند.
• گفت‌وگوهای پرکشمکش، تفاوت میان ادعای احترام‌پذیری و رفتار واقعی شخصیت‌ها را آشکار می‌کنند.

شنیدن این کتاب صوتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب صوتی دردسر شغل من است به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌های جنایی و کارآگاهان خصوصی.
• شنوندگانی که از طنز تلخ و روایت اول‌شخص لذت می‌برند.
• مخاطبانی که به کشمکش اخلاقی شخصیت‌ها در برابر پول و قدرت علاقه دارند.

بخشی از کتاب صوتی دردسر شغل من است

«با یه مقدار از اسکاچ دوشیزه هاریت هانترس توی لیوان‌هامون نشستیم و از بالای لیوان‌ها به همدیگه نگاه کردیم. جورج بدون کلاهش قیافه‌اش بهتر بود. سرش پوشیده از موهای قهـوه‌ای تیرهٔ موج‌دار بود و دندون‌هاش خیلی سفید و تمیز بودن. اون همزمان یه خورده از مشروبش را خورد و یه سیگار را جوید. چشم‌های سیاهِ تیزش برقِ باحالی داشتن. پرسیدم: « یِیل ۲۲ ؟» « دارتموث ۲۳ ، اگه به تو ربطی داشته باشه.» «همه‌چی به من مربوط میشه. این روزها تحصیلات دانشگاهی چقدر می‌ارزه؟» با لحن کش‌داری گفت: «سه وعده غذا و یه یونیفورم.» « جیتر ِ جوون چه جور آدمیه؟» «یه مشت زن گندهٔ موبور، گلف‌بازی بدی نداره، فکر می‌کنه خیلی خانوم‌کُشه، مشروب زیاد می‌خوره اما تا حالا روی فرش بالا نیاورده.» « جیتر ِ پیر چه جور آدمیه؟» «به احتمال زیاد یه ده سنتی بهت میده، اگه پنج سنتی همراهش نباشه.» «نچ‌نچ. داری دربارهٔ رئیست حرف می‌زنی.» جورج نیشخند زد. «اون اون‌قدر خسیسه که وقتی کلاهش را برمیداره سرش جیرجیر می‌کنه. من همیشه خطر کرده‌ام. شاید واسه همینه که رانندهٔ یه نفرم. این اسکاچِ خوبیه.» یه مشروب دیگه درست کردم که این کار بطری را تموم کرد. دوباره نشستم. «تو فکر می‌کنی اون دوتا هفت تیرکش واسه آقای جرالد کمین کرده بودن؟» «چرا کمین نکرده باشن؟ من همیشه حدود اون موقع ایشون را می‌برم خونه. امروز این کار را نکردم. خماری مستی دیشبش خیلی بد بود و تا دیروقت نرفت بیرون. تو یه کارآگاهی، می‌دونی که چی به چیه، نمی‌دونی؟»»