کتاب صوتی مردی که سگ ها را دوست داشت

کتاب صوتی مردی که سگ ها را دوست داشت نوشته ریموند چندلر، جست‌وجوی دختری ناپدیدشده را از مسیری غیرمنتظره دنبال می‌کند: رد سگی که همراه دختر بوده است. کارمادی، کارآگاه خصوصی، برای پیداکردن دختر به شهری ساحلی می‌رود و خیلی زود درمی‌یابد که پرسش درباره‌ی صاحب یک سگ می‌تواند آدم‌های زیادی را نگران کند. فتح اله جعفری جوزانی مترجم این داستان جنایی است. کتاب صوتی با گویندگی فرهاد اتقیایی منتشر شده و انتشارات رادیو پنجره انتشار نسخه‌ی صوتی را بر عهده داشته است. ماجرا از مراجعه به مطب یک دامپزشک آغاز می‌شود؛ جایی که جواب‌های محتاطانه و رفتار مضطرب صاحب مطب، یک پیگیری ظاهراً معمولی را به مسئله‌ای پیچیده تبدیل می‌کند.

درباره کتاب صوتی مردی که سگ ها را دوست داشت

کتاب صوتی مردی که سگ ها را دوست داشت، اثر ریموند چندلر، داستانی جنایی با محوریت کارآگاهی است که خودش ماجرا را تعریف می‌کند. شنونده اتفاق‌ها را از دریچه‌ی مشاهده‌ها، حدس‌ها و واکنش‌های کارمادی دنبال می‌کند؛ بنابراین فاصله‌ای میان دانسته‌های کارآگاه و اطلاعات مخاطب وجود ندارد که معما را از بیرون توضیح دهد. شهر ساحلی داستان، ظاهر آرام و آراسته‌ای دارد، اما این ظاهر با آنچه در خانه‌ها، دفترها و مراکز خصوصی رخ می‌دهد یکسان نیست. توصیف باغچه‌های مرتب، خانه‌های آفتاب‌گیر و خیابان‌های خلوت در کنار ترس و تهدید، این تضاد را ملموس کرده است. چندلر جزئیات چهره، لباس و حرکت آدم‌ها را نیز وارد صحنه می‌کند. نگاه گریزان، دست مضطرب یا لبخندی حساب‌شده گاه به‌اندازه‌ی یک پاسخ صریح معنا پیدا می‌کند. کارمادی هم مشاهده‌گری دقیق است و هم کسی که با کنایه و سماجت، دیگران را به واکنش وامی‌دارد. شوخی‌های او فضای خطرناک ماجرا را از بین نمی‌برد؛ این شوخی‌ها بیشتر نشان می‌دهد که شخصیت اصلی چگونه در برابر فشار، استقلال خود را حفظ می‌کند.
کتاب صوتی مردی که سگ ها را دوست داشت، رابطه‌ی میان اعتماد، منفعت و قدرت را در دل یک پرونده بررسی می‌کند. شخصیت‌ها صرفاً براساس شغل یا جایگاه اجتماعی‌شان قابل‌اعتماد نیستند و کارآگاه ناچار است گفته‌های هرکس را با رفتار او بسنجد. پلیس، دامپزشک، افراد تحت تعقیب و کارکنان یک مرکز درمانی، هریک بخشی از محیطی هستند که حقیقت در دل ادعاهای متناقض پنهان مانده است. گفت‌وگوها اغلب شکل کشمکش دارند: یک نفر پاسخ می‌خواهد و دیگری طفره می‌رود، تهدید می‌کند یا روایت مطلوب خودش را پیش می‌کشد. حضور سگ نیز فقط بهانه‌ای برای شروع پرونده نیست. واکنش حیوان به آدم‌ها، شناختن نامش و تفاوت رفتارش با افراد مختلف، اطلاعاتی به کارمادی می‌دهد که از حرف‌های انسان‌ها به دست نمی‌آید. شنونده در چنین فضایی، هم مسیر کشف سرنخ‌ها را پی می‌گیرد و هم متوجه فاصله‌ی میان ادعای نظم و واقعیت رفتار صاحبان قدرت می‌شود. تعلیق داستان از همین ناپایداری اعتماد و احتمال تغییردادن معنای هر برخورد شکل گرفته است.

خلاصه داستان مردی که سگ ها را دوست داشت

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
کارمادی به درخواست خویشاوند سالخورده‌ی ایزابل اسنر، جست‌وجوی دختر ناپدیدشده را آغاز کرده است. خانواده برای پرهیز از رسوایی سراغ پلیس نرفته‌اند و مهم‌ترین نشانه، سگی است که هنگام رفتن ایزابل همراهش بوده است. کارآگاه رد حیوان را در مطب شارپ پیدا می‌کند، اما دامپزشک درباره‌ی صاحبان سگ توضیحی می‌دهد که قانع‌کننده نیست. کارمادی پس از دیدار، محل را زیر نظر می‌گیرد و متوجه می‌شود شارپ قصد دارد سگ را جابه‌جا کند. تعقیب خودرو، او را به خانه‌ای دورافتاده می‌رساند؛ جایی که حضور یک زن و مرد مسلح، ماجرا را از جست‌وجویی خصوصی فراتر می‌برد. کارمادی حالا باید ارتباط این افراد با ایزابل را روشن کند، در‌حالی‌که واکنش مأموران پلیس نیز اطمینان‌بخش نیست. پرونده در کتاب صوتی مردی که سگ ها را دوست داشت، با پرسشی مداوم پیش می‌رود: چه کسی حقیقت را می‌گوید و هر روایت قرار است چه چیزی را پنهان کند؟

چرا باید کتاب صوتی مردی که سگ ها را دوست داشت را بشنویم؟

دلایل خواندن کتاب صوتی مردی که سگ ها را دوست داشت را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• سرنخ‌های پرونده از رفتار یک حیوان نیز به دست می‌آیند و به مدارک انسانی محدود نیستند.
• روایت اول‌شخص، امکان دنبال‌کردن حدس‌ها و خطاهای کارآگاه را فراهم می‌کند.
• کنایه‌های کارمادی، طنز را در موقعیت‌های تهدیدآمیز حفظ می‌کند.
• داستان، مسئله‌ی اعتماد به مأموران قانون را در موقعیت‌هایی مشخص به پرسش می‌کشد.

شنیدن این کتاب صوتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب صوتی مردی که سگ ها را دوست داشت به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به معماهای جنایی و کارآگاهان خصوصی سرسخت.
• شنوندگان علاقه‌مند به گفت‌وگوهای کنایه‌آمیز و کشمکش‌های کلامی.
• مخاطبان داستان‌هایی درباره‌ی فساد، پنهان‌کاری و سوءاستفاده از قدرت.
• دوستداران روایت‌های اول‌شخص با موقعیت‌های پرخطر.

بخشی از کتاب صوتی مردی که سگ ها را دوست داشت

«بی‌حرکت دراز کشیدم و دود را تماشا کردم. حالا می‌دونستم که اونجا واقعاً هیچ دودی نبود. باید شب بوده باشه چون از پشتِ یه حباب چینی که با سه تا زنجیر از سقف آویزون بود نور می‌اومد. دورِ لبه‌اش قلمبه‌های کوچک رنگی داشت، یکی در میون نارنجی و آبی بودن. همون‌طور که داشتم نگاهشون می‌کردم مثل پنجره‌های ریزِ کشتی یا هواپیما باز شدن و یه کله‌هایی ازشون زدن بیرون، کله‌های فسقلی مثل کلهٔ عروسک‌ها، اما زنده. یه مرد با کلاه قایق‌سواری و یه دختر با موهای بورِ پُفی و یه مرد لاغر با یه پاپیونِ کج که هی می‌گفت: «استِیکِ‌تون را خام می‌خواید یا نیم پَز، قربان؟»
گوشهٔ اون ملافهٔ زِبر را گرفتم و عرق صورتم را باهاش پاک کردم. پاشدم نشستم و پاهام را گذاشتم روی زمین. پابرهنه بودم. یه پیژامه فلانل چینی تنم بود. وقتی پاهام را گذاشتم زمین هیچ حسی توشون نبود. بعد از مدتی پاهام شروع کردن به مورمور شدن و بعد سوزن سوزن شدن.
بعدش تونستم کفِ اتاق را حس کنم. کنارِ تخت را گرفتم و پاشدم و راه رفتم.
یه صدا که به احتمالِ زیاد مال خودم بود داشت بهم می‌گفت: «الکل خونت رفته پایین... الکلِ خونت رفته پایین... الکلِ خونت رفته پایین...»
یه بطر ویسکی روی یه میز سفید بین دوتا پنجره دیدم. رفتم طرفش. یه بطر جانی واکِر بود، نصفه. بلندش کردم، یه جرعهٔ حسابی ازش خوردم. دوباره بطری را گذاشتم سرِ جاش.
اون ویسکی مزهٔ عجیبی داشت. همون‌طور که داشتم متوجه این قضیه می‌شدم که مزه‌اش عجیب بود یه لگن روشویی گوشهٔ اتاق دیدم. پیش از این که بالا بیارم به زور خودم را رسوندم بهش.»