دانلود و خرید کتاب صوتی مانلی

کتاب صوتی مانلی نوشته نیما یوشیج و با گویندگی شراگیم یوشیج روایتی بلند، تصویری و سرشار از گفت‌وگوهای درونی و بیرونی است که نشر شراگیم یوشیج آن را منتشر کرده است. این کتاب صوتی بر پایه یکی از متن‌های مهم نیما شکل گرفته که در آن دریا، شب، ماه، مرد ماهی‌گیر و پری دریایی در کنار هم صحنه‌ای طولانی و پرکشمکش می‌سازند. فضای اثر میان رؤیا و بیداری، میان خیال و واقعیت و میان فقر زمینی و وسوسه‌های دریایی در نوسان است و شنونده را به دل یک شب توفانی و پرحادثه می‌برد. در این کتاب صوتی، زبان نیما سرشار از تصویر، تکرار، گفت‌وگو و نجواست و شراگیم یوشیج با گویندگی خود این فضا را به گوش شنونده نزدیک کرده است. محور روایت، مردی ماهی‌گیر است که در شبی متفاوت از همه شب‌های دیگر به دریا می‌زند و در میانه‌ی توفان، با نیرویی مرموز و زیبا از دل آب روبه‌رو می‌شود؛ نیرویی که هم او را می‌ترساند و هم جذب می‌کند. دریا در این متن فقط یک پس‌زمینه طبیعی نیست، بلکه موجودی زنده، سخنگو و صاحب اراده است که با مرد وارد گفت‌وگو می‌شود و او را به سنجش زندگی، رنج، زیبایی، فقر، امید و معنای زیستن می‌کشاند. کتاب صوتی مانلی با ترکیب صحنه‌های توصیفی، گفت‌وگوهای طولانی و کشمکش‌های درونی، تجربه‌ای شنیداری می‌سازد که بیش از آنکه بر حادثه‌های بیرونی تکیه کند بر جریان فکر و احساس شخصیت‌ها استوار است. شنیدن این متن برای کسانی که به زبان و جهان نیما علاقه‌مند هستند فرصتی است تا یکی از روایت‌های بلند و کمتر شنیده‌شده او را در قالبی صوتی دنبال کنند.

درباره کتاب مانلی

کتاب صوتی مانلی اثری از نیما یوشیج است که در آن یک شب طولانی، یک مرد ماهی‌گیر، دریای گران و پری دریایی در مرکز ماجرا قرار گرفته‌اند. کتاب مانلی از همان سطرهای آغازین شنونده را به دل شبی می‌برد که «نه همچنانی که به شب‌های دگر» است؛ شبی خلوت، با ماهی که پشت ابرها پنهان شده و دریایی که در ابتدا آرام است و سپس به‌تدریج توفانی می‌شود. مرد ماهی‌گیر با قایق و پاروی خود به امید صید، به دل این دریا می‌رود و در میانه‌ی راه، ترس، تردید و حس بی‌پناهی بر او چیره می‌شود. او با خود از رزق ناچیز، فقر، خستگی تن، بی‌پناهی و این سؤال که «نگهبانم کیست» سخن می‌گوید و در همان حال، دریا و موج‌ها را زیر نظر دارد. در ادامه، در دل توفان و میان موج‌های بلند، چهره‌ای دلفریب از دل آب پدیدار می‌شود؛ پری دریایی که با گیسوان خزه‌گون، تن پوشیده از آب و رفتاری هم‌زمان مهربان و گزنده، مرد را به گفت‌وگو می‌کشد. در ادامه کتاب مانلی گفت‌وگوی طولانی میان مرد ماهی‌گیر و این پری دریایی شکل می‌گیرد؛ گفت‌وگویی که در آن از فقر و رنج، از زیبایی و وسوسه، از کار و رزق، از تنهایی و همراهی، از ارزش کوشش انسان و از معنای زندگی سخن رفته است. پری خود را «برآورده دریای نهانکار» می‌نامد و از جهانی می‌گوید که در زیر آب جریان دارد؛ جهانی پر از نغمه، رقص، رنگ، مرجان، مروارید و موجوداتی که به‌گفته او «بیش از دگران کام دل یافته‌اند». مرد در برابر این تصویر، از زندگی سخت خود، از زن و خانه‌اش، از سفره‌ی خالی و استخوان‌های خسته سخن می‌گوید و میان ماندن در جهان خاکی و رفتن به سوی دعوت دریا سرگردان می‌شود. متن در چند بخش بلند پی‌درپی پیش می‌رود و می‌توان در آن فصل‌هایی نانوشته تشخیص داد: شبی آرام و آغاز سفر، خیزش توفان، ظهور پری و گفت‌وگوی نخست، تعمیق بحث درباره رنج و زیبایی، پیشنهادهای دریا و درنهایت صحنه‌ای که در آن مرد و پری به هم نزدیک می‌شوند و دریا هر دو را در خود می‌گیرد. پس از این نقطه، روایت به ساحل، ده، خانه‌ی مرد، زن چشم‌به‌راه، سگ پاپلی و بازگشت ذهنی مرد به خشکی و دوباره کشیده‌شدن او به سوی دریا می‌رسد؛ جایی که پرسش از سرنوشت، اختیار، وسوسه و بازگشت‌ناپذیری تجربه در مرکز قرار می‌گیرد.

خلاصه کتاب مانلی

در کتاب صوتی مانلی نیما یوشیج داستان شبی را روایت کرده است که در آن یک ماهی‌گیر فقیر به سوی دریایی «دیوانه» راه می‌افتد. او در آغاز شب، در حالی که دریا آرام و خاموش است، قایق خود را به آب می‌اندازد و با امید صید، پارو می‌زند. اما هرچه شب پیش می‌رود، باد شدت می‌گیرد، موج‌ها بلند می‌شوند و دریا از سکوت به غرش و توفان می‌رسد. مرد در دل این تاریکی و هیاهو، با خود از فقر، رزق ناچیز، خستگی تن، بی‌پناهی و این احساس که «در دل این شب تاریک نگهبانم کیست» سخن می‌گوید. او از خود می‌پرسد چه چیزی او را به این دریا کشانده و در جهانی که «به خون دل باید زیست» سهم او از زندگی چیست. در میانه‌ی این هراس، ناگهان از دل موج‌ها پیکری دلفریب پدیدار می‌شود؛ پری دریایی با قد و بالای برهنه، گیسوان خزه‌گون و نگاهی که هم می‌ترساند و هم می‌فریبد. مرد ابتدا از ترس، زبانش بند می‌آید اما سرانجام با او سخن می‌گوید و خود را ماهی‌گیری فقیر معرفی می‌کند که عمرش در راه صید ناچیز و رنج بی‌پایان گذشته است. پری در پاسخ، از مهربانی خود، از این‌که «مهربان خوی‌تر از من کس نیست» و از جهانی که در زیر آب جریان دارد می‌گوید؛ جهانی پر از رقص، نغمه، مرجان، مروارید و زیبایی‌هایی که به‌گفته او، آدمیان خاکی از آن بی‌خبرند. او به مرد می‌گوید که درباره دریا و او «خیالی کج» دارد و از او می‌خواهد که از ترس و بدگمانی دست بردارد. گفت‌وگوی میان مرد و پری به‌تدریج عمیق‌تر می‌شود. مرد از رنج کار، استخوان‌های فرسوده، خواب ربوده، سفره‌ی خالی و زن و خانه‌اش می‌گوید و از این‌که در جهانی پر از بی‌عدالتی، سهم او از زندگی چیست. پری در برابر، از زیبایی، از لذت، از این‌که «زندگی جز تک و تاز نیست» و از این‌که هرکس راهی به سوی کمال خود دارد سخن می‌گوید. او به مرد می‌گوید که نباید خود را با دیگران بسنجند، که هرکس راهی دارد و ارزش کوشش انسان در همین رنج طولانی آشکار می‌شود. در جایی از گفت‌وگو، پری از او می‌خواهد که به جای چسبیدن به ترس و تردید، به دلخواه خود و به نیروی زندگی گوش دهد. در ادامه، پری به مرد وعده می‌دهد که اگر به او اعتماد کند، رفت‌وآمد روزانه‌اش بر سر آب را کوتاه خواهد کرد، برایش مرجان، مروارید و زیبایی‌های دریا را خواهد آورد و حتی برای تن او پیراهنی از جنس ابر و آب خواهد دوخت. مرد که میان وسوسه و ترس گرفتار شده، از زن خود، از خانه‌ی خاکی، از این‌که «زنم نیست، نمی‌خواهم کانم باشد زیر دست من» و از ناتوانی‌اش در دوست‌داشتن آنچه دارد سخن می‌گوید. پری او را به رو در رو شدن با حقیقت دلش و با زیبایی فرامی‌خواند و از او می‌خواهد که ریا و ترس را کنار بگذارد. در نقطه‌ای از روایت، مرد اندک خوراکی را که همراه دارد با پری قسمت می‌کند و او در عوض، پیراهن کهنه‌ی مرد را می‌گیرد و به او وعده می‌دهد که تنش را با پوششی از جنس دریا بپوشاند. دریا در این لحظه به اوج جنبش می‌رسد؛ موج‌ها حلقه‌حلقه می‌چرخند، دایره‌های نور بر آب می‌افتند و مرد و پری در آغوش دریا فرو می‌روند. پس از این صحنه، روایت به ساحل و ده بازمی‌گردد: نشانه‌هایی از قایق، چوب‌دست مانلی، سنگی که او در ساحل گذاشته بود و خانه‌ای که در آن زن او کنار اجاق نیمه‌خاموش و سگ پاپلی چشم‌به‌راه مانده است. در پایان، ذهن و نگاه به سوی خود مرد برمی‌گردد؛ مردی که میان خشکی و دریا، میان کار روزمره و رؤیای دریا، میان ترس از مردم و کشش به سوی ناشناخته، همچنان در کشمکش است و در اندیشه این است که «سرنوشت من دریا زده چون بده پیوستم» و راه او در این جهان از کجا می‌گذرد.

چرا باید کتاب مانلی را بشنویم؟

کتاب صوتی مانلی برای شنونده فرصتی فراهم می‌کند تا با یکی از متن‌های بلند و پرگفت‌وگوی نیما یوشیج در قالبی شنیداری روبه‌رو شود؛ متنی که در آن دریا، شب، فقر، زیبایی، وسوسه و تنهایی در هم تنیده شده‌اند. این کتاب صوتی نه‌تنها یک روایت از زندگی یک ماهی‌گیر فقیر است، بلکه میدان گفت‌وگویی است میان انسان و نیرویی ناشناخته که او را به سنجش زندگی‌اش وامی‌دارد. شنونده در طول اثر با پرسش‌هایی درباره رزق، رنج، ارزش کار، معنای زیبایی، نسبت انسان با طبیعت و مرز میان ترس و میل روبه‌رو می‌شود. در کتاب صوتی مانلی زبان نیما سرشار از تصویر و تکرار است و شنیدن آن با گویندگی شراگیم یوشیج کمک می‌کند تا آهنگ درونی جملات، کشش گفت‌وگوها و فضای رؤیاگونه متن بهتر درک شود. این کتاب صوتی همچنین نمونه‌ای از مواجهه انسان حاشیه‌نشین و فرودست با جهانی است که او را هم می‌ترساند و هم می‌خواند؛ جهانی که در قالب دریا و پری دریایی تجسم یافته است. شنیدن این اثر می‌تواند برای کسانی که به شعر و نثر نیما، به فضاهای دریایی، به گفت‌وگوهای فلسفی در دل روایت و به متن‌هایی که میان رؤیا و واقعیت حرکت می‌کنند علاقه‌مند هستند تجربه‌ای متفاوت باشد. در این کتاب صوتی، شنونده با مسیری همراه می‌شود که از قایق کوچک یک ماهی‌گیر آغاز می‌شود و به پرسش‌های بزرگ درباره زندگی و سرنوشت می‌رسد.

شنیدن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن کتاب صوتی مانلی به کسانی پیشنهاد می‌شود که به آثار نیما یوشیج و فضای زبانی او علاقه‌مند هستند، به کسانی که از متن‌های طولانی، تصویری و گفت‌وگومحور لذت می‌برند و به کسانی که دغدغه‌هایی مانند فقر، رنج، معنای زندگی، رابطه انسان و طبیعت و کشمکش میان واقعیت زمینی و رؤیاهای درونی برایشان مهم است. همچنین به علاقه‌مندان ادبیات دریایی، دانشجویان و پژوهشگران ادبیات معاصر فارسی و شنوندگانی که دوست دارند متنی پر از تصویر و تأمل را در قالب کتاب صوتی دنبال کنند پیشنهاد می‌شود.