کتاب صوتی عشق تو پرنده‌ ای سبز است

کتاب صوتی عشق تو پرنده‌ ای سبز است سرودهٔ نزار قبانی و ترجمهٔ یدالله گودرزی (شهاب) است. محسن بهرامی گویندگی این مجموعه شعر از ادبیات سوریه صوتی را انجام داده و نوین کتاب گویا آن را منتشر کرده است. این اثر گزیده شعرهای نزار قبانی را در بر دارد.

درباره کتاب صوتی عشق تو پرنده‌ ای سبز است

کتاب صوتی عشق تو پرنده‌ ای سبز است یک مجموعه شعر معاصر را در بر گرفته است. تمامی اشعار این مجموعه، شعرهای عاشقانه‌ای است که نزار قبانی برای همسرش سروده است. کشته ‌شدن همسر نزار قبانی، «بلقیس‌الراوی» در بمب‌گذاری سفارت عراق، بر آثار او اثر چشمگیری گذاشت. انتخاب موسیقی، میکس و مسترینگ این اثر صوتی را «سپهر عباسی» و صدابرداری آن را «مهدیه زکایی» انجام داده است. «مریم کولیوند» ناظر ضبط این مجموعه شعر صوتی بوده است.

شنیدن کتاب عشق تو پرنده‌ ای سبز است را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب صوتی را به دوستداران شعر عاشقانه و معاصر سوریه پیشنهاد می‌کنیم.

درباره نزار قبانی

نزار قبانی در ۲۱ مارس ۱۹۲۳ در دمشق، پایتخت سوریه به دنیا آمد. او را می‌توان پرنفوذترین شاعر عرب و از سرآمدان ادبیات ملل دانست. او را «شاعر زن و عشق» لقب داده‌اند. شعرهای نزار قبانی اغلب ساده، روان و مربوط به عشق زمینی هستند. او شعرهایی با درون‌مایه‌های سیاسی - اجتماعی نیز سروده است. بخشی از آثار نزار قبانی عبارت‌اند از «مسافر آینه»، «باران یعنی تو برمی‌گردی» (۱۳۸۴)، «بیروت، عشق و باران» (۱۳۸۴)، «عشق پشت چراغ قرمز نمی‌ماند» (۱۳۸۶)، «نزار قبانی، عاشقانه‌سرای بی‌همتا» (۱۳۹۳)، «داستان من و شعر» (۱۳۵۶)، «بلقیس و عاشقانه‌های دیگر» (۱۳۸۰)، «در بندر آبی چشمانت» (۱۳۸۳)، «تا سبز شوم از عشق» (۱۳۸۴)، «صد نامه‌ی عاشقانه» (۱۳۸۸)، «گنجشک‌ها ویزا نمی‌خواهند» (۱۳۹۲)، «ماهرانه بازی کردم؛ این هم کلیدهایم» (۱۳۹۳)، «عشق ما روی آب راه می‌رود» (۱۳۹۴)، «کوچ پنجره‌ها» (۱۳۹۷)، «به بیروت با عشق» (۱۳۹۷)، «قصاید خشم‌‌برانگیز و دمشق» (۱۳۸۴)، «دوستت دارم امضای من است» (۱۳۹۸). از مترجمان آثار این شاعر معاصر می‌توان به حمید رحمانی، مهدی سرحدی، موسی بیدج، یغما گلرویی، اصغر علی کرمی، رضا طاهری، موسی اسوار، رضا عامری، احمد پوری، ایاد فیلی اشاره کرد. نزار قبانی در ۳۰ اوریل ۱۹۹۸ درگذشت.

بخشی از کتاب صوتی عشق تو پرنده ای سبز است

«گربه کنار بخاری می‌خوابد و کبوتر کنار جوجه‌هایش

دانش‌آموز روی کیف مدرسه‌اش و شعر، روی پیاده‌روهای خیابان آزادی

اما چرا تو ملحفه را از روی من می‌کشی و تنها می‌خوابی؟

در این سرزمین شمالی کلام پیش از گفتن یخ می‌زند

و نوشتن پیش از نگارش، و لب‌های تو، پیش از رسیدن به من

باید یخ‌زدگی زبانم را بشکنم تا مرا بفهمی

و برف را از سینه‌ها پارو کنم تا بدانم کجا هستند

من هرگز به سیبری نرفته‌ام و عشق سیبریایی را امتحان نکرده‌ام

من صددرصد بادیه‌نشینم، صددرصد جنوبی و صددرصد دمشقی

اگر میراث و ریشه‌ها و علاقه‌های من را می‌شناسی،

چرا تنها می‌خوابی؟»