کتاب صوتی بازاندیشی در زیبایی‌ شناسی

کتاب صوتی بازاندیشی در زیبایی‌ شناسی نوشتهٔ ریتو بات و ترجمهٔ رضا علی پور است. شهره روحی گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده و نشر پله آن را منتشر کرده است. نویسنده در این اثر از نقش بدن در طراحی معماری سخن گفته است.

درباره کتاب صوتی بازاندیشی در زیبایی شناسی

کتاب صوتی بازاندیشی در زیبایی شناسی ضمن بازاندیشی در زیبایی‌شناسی معماری و دیزاین، ظرفیت زیبایی‌شناسی را فراتر از افت‌وخیزها و مؤلفه‌های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی می‌داند و تلاش دارد که گونه‌های نوپدید زیبایی‌شناسی را نظریه‌پردازی و تدوین کند. از این‌رو نویسنده در این کتاب مرزهای جدید گفتمان زیبایی‌شناسی و دیزاین به ویژه در معماری را ترسیم کرده است. کتاب حاضر دو هدف را دنبال می‌کند: نخست می‌کوشد گفتمان‌های زیبایی‌شناسی و معماری که عمدتاً نظریه‌پردازی در آن به جز آثار معدودی صورت نپذیرفته است، گردآوری کند. همواره در آغاز بحث، چالش اساسی مناظرهٔ زیبایی‌شناسی و معماری، تنزّل پیوستهٔ معماری به «هنری دون‌پایه» یا «پیش‌زمینه‌ای صرف» است که تنها قادر به در بر گرفتن تجربیات و استفاده‌های روزمرهٔ رایج و عملی است و این مورد در تضاد با درک «هنر متعالی» قرار دارد که شامل برانگیختن آگاهی از طریق اندیشه‌ای الهام‌گرفته است. دوّمین هدف کتاب حاضر کشف این مقوله است که چگونه مباحث اخیر در زیبایی‌شناسی که مرزهای بین علوم شناختی، کالبدشناسی و مفاهیم غیرغربی تفکّر فلسفی را از میان برمی‌دارند، ممکن است ما را در بازنگری مفهوم بدن و طراحی یاری کنند.

شنیدن کتاب بازاندیشی در زیبایی شناسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب صوتی را به تمام علاقه‌مندان و پژوهشگران هنر و دوستداران حوزهٔ معماری پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب صوتی بازاندیشی در زیبایی شناسی

«ساختمان‌ها فضای زندگی روزمرهٔ ما را اشغال کرده‌اند: ما در آن‌ها سکونت می‌کنیم و برای نیل به اهداف عملی خود از آن‌ها بهره می‌بریم و اکثر ما همواره با فضایی ساخت‌شده و شکل‌گرفته، چه شهری و چه روستایی، مواجه هستیم. با این حال، رابطهٔ ما با ساختمان‌ها صرفاً کاربردی نیست،‌ بلکه، علاوه بر آن ذهنی نیز هست. ما به‌طور دائم در حال فراگیری معانی ساختمان‌ها و نمادین‌بودن آن‌ها هستیم: کاخ‌ها، مجالس و ادارات سیستم‌های سیاسی خاصی دارند؛ معابد، کلیساها، کنیسه‌ها و مساجد به ادیان مختلف مربوط‌اند؛ موزه‌ها، بیمارستان‌ها، زندان‌ها، مدارس و دانشگاه‌ها ساختارهای فرهنگی و اجتماعی را یادآوری می‌کنند؛ کارخانه‌ها، انبارها، فروشگاه‌ها، بانک‌ها و مجتمع‌های خرید به سامانه‌های اقتصادی خاصی اشاره دارند؛ آپارتمان‌ها، مناطق مسکونی، شهرک‌ها، خانه‌های بزرگ، کلبه‌ها و خیمه‌ها بازتابی از اشکال مختلف زندگی هستند. جدای از این معانی اجتماعی، فرهنگی و تاریخی، ما ویژگی‌های هنری این ساختمان‌ها را می‌ستاییم، ارزیابی می‌کنیم و هم‌چنین در تعامل با آن‌ها خودمان را بیشتر می‌شناسیم.

تجربهٔ زیباشناسانه و ذهنی ما ممکن است هر گونه ساختمانی را، از ساده‌ترین انبار گرفته تا پیچیده‌ترین موزه، شامل شود. ساختمان‌ها چگونه کاربرد ذهنی پیدا می‌کنند؟ چگونه ممکن است ساختمانی هم به‌عنوان یک ساختمان صرف، هم به‌عنوان سازه‌ای با معانی اجتماعی و تاریخی، و هم به‌منزلهٔ یک اثر معماری یا هنری با درکی زیباشناسانه در نظر گرفته شود؟ ما چه چیزی را و چگونه می‌توانیم از ساختمان‌ها فرا بگیریم؟ چگونه ساختمان‌ها می‌توانند معنا داشته باشند؟ چگونه ساختمان‌ها می‌توانند به پیشبرد ادراک ما کمک کنند؟»