کتاب صوتی موعد مقرر

کتاب صوتی موعد مقرر نوشتهٔ هاکان منگوچ و ترجمهٔ فائزه پورعلی است. حامی قنبرزاده گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده و انتشارات ماه آوا آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی موعد مقرر

هاکان منگوچ در کتاب صوتی موعد مقرر با بهره‌گیری از اندیشهٔ مولوی و تعمق در سرگذشت او کوشیده است تا به ما درس عشق بدهد. کتاب صوتی حاضر، ریشه‌ٔ حقارت‌های درونی و تواضع‌های دروغی را به شما نشان داده است. با این کتاب می‌آموزید که تکبر ساختگی بسیاری از انسان‌ها در حقیقت ریشه در کمبودهایشان دارد. بسیاری از اختلافات و درگیری‌هایی که با اطرافیانمان داریم، به‌خاطر درک نادرست اوضاع روحی خودمان یا ایشان بوده است. هاکان منگوچ که از عارفان مدرن روزگار ما به شمار می‌رود، شما را به یک سیروسلوک معنوی دعوت کرده است؛ مسیر دشواری که باید به تنهایی طی کنید اما در پایان راه هم نسبت به خود، هم نسبت به اطرافیان و هم نسبت به کل جهان عشق پایان‌ناپذیری را تجربه خواهید کرد. کتاب حاضر سرشار از حکایت‌ها و قصه‌هایی است که از گوشه‌گوشهٔ زندگی مولوی و مراد او، شمس تبریزی، روایت شده است. اگر با زبان کهن مولوی چندان آشنایی ندارید، اصلاً جای نگرانی نیست؛ چراکه هاکان منگوچ تمامی پندها و آموزه‌های مولانا را به زبان ساده و برای همهٔ مخاطبان بیان کرده است.

شنیدن کتاب صوتی موعد مقرر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

شنیدن این کتاب صوتی را به دوستداران آموزه‌های عرفانی مولانا پیشنهاد می‌کنیم.

درباره هاکان منگوچ

هاکان منگوچ نوازنده و نویسنده‌ای ترک‌زبان است که در کتاب‌هایش از عرفان، زندگی و طریق زندگی پرده برداشته است. آرامش و احساس غرقگی از ویژگی‌های بارزی است که از دیدن ویدیوهای سخنرانی این نویسنده، به دست می‌آورید. کودکی هاکان در شهر نسبتاً کوچک بورسا گذشت، اما کمی بعد به استانبول نقل‌مکان کرد. هاکان همان‌طور که از کودکی به‌سمت نواختن سازهای پیانو و نی کشیده شد، در اوایل نوجوانی به خواندن کتاب‌های معنوی که در کتابخانهٔ خانه وجود داشت هم علاقه نشان می‌داد.

آثار منگوچ در دنیای ادبیات بیشترین شباهت را به آثار «پائولو کوئیلو» دارد. او به هر شکلی که بتواند، مفاهیم ارزشمندی را که به آن‌ها باور دارد، به زبان‌های طرفدارانش (ترکی، انگلیسی، فارسی و...) منتشر می‌کند. او را در اغلب شبکه‌های اجتماعی با محتواهایی آرامش‌بخش و معنوی که تولید می‌کند، می‌توان یافت:

هاکان منگوچ در کتاب «هیچ ملاقاتی تصادفی نیست»، با بیانی ساده و روایتی داستانی، به شرح سفری ۷روزه می‌پردازد که یک عارف صوفی‌مسلک به‌همراه یک دختر رهسپار سفری دور می‌شوند. هر دوی آن‌ها با دست خالی راهی شده‌اند و در این سفر تجربیاتی کسب می‌کنند که باارزش‌تر از هر باروبنه‌ای است. از طرف دیگر این ۲ مسافر، این جهان و زبان آن را به‌شکلی عمیق‌تر درک می‌کنند که پیش از تن‌دادن به این سفر به‌هیچ‌وجه ممکن نبود. «دلت که پاک باشد»، کتاب بعدی منگوچ، بیشتر از اینکه جنبهٔ داستانی داشته باشد، روایتی است که از سفر تحقیقاتی خود به آفریقا داشته است. این کتاب به سفرنامه‌ای جذاب شباهت دارد که در آن مسافری درک و دریافت خودش از وقایع سفرش و هم‌نشینی با صوفی‌های آفریقا را آورده است. کتاب «من نی هستم» یک سفر معنوی به درون است. خواننده همراه با یک نوازندهٔ نی که نویسنده‌ٔ کتاب است، رهسپار سفری درونی می‌شود و سر از سازوکار نی و شباهتش به وجود و خلقت آدمی درمی‌آورد. کتاب «۲۱ قانون مولانا» نیز حاوی سؤال‌وجواب‌کردن مولانا جلال‌الدین بلخی است؛ پدر معنوی تمام کسانی است که به‌دنبال عرفان و صوفی‌گری هستند. در این کتاب هاکان مگنوچ با ریزبینی و زیرکی خاص خود به‌سراغ سؤال‌هایی اساسی و بنیادین رفته و در تفکری که مولانا آن را بنا نهاده، به‌دنبال جواب‌‌هایی می‌گردد که با جهان امروزی در تناسب باشد. «دلت که پاک باشد، داستانت پایان خوشی خواهد داشت» نام کتاب دیگری از این نویسنده است.

بخشی از کتاب صوتی موعد مقرر

«هم‌سفر من! به‌عنوان کسی که زندگی‌اش را وقف فلسفۀ تصوف کرده است، در طول کتاب تا آنجا که از دستم بربیاید، همچنان راهنمای تو خواهم بود. تو هم قطعاً شنیده‌ای که انسان‌های بسیاری برای اینکه به هیچی برسند، به نور و تکامل برسند، به دام رؤیایی افتاده و کار و کاشانۀ خود را رها کرده و به حومۀ شهر کوچ کرده‌اند، استعفا کرده، از همسر خود جدا شده و با پناه بردن به خانه‌ای در روستا یا کوهستان از زندگی شهری فاصله گرفته‌اند. در میان این افراد، انسان‌های مشهور، تاجران شناخته‌شده، نویسندگان، بازیگران و هنرمندان هم هستند. زندگی‌مان پر از عالمانی شده است که فِراری‌های خود را فروخته و به این سبک زندگی روی آورده‌اند. البته تعداد کسانی هم که حسرت این را دارند که به جای این افراد باشند و به این خاطر دست از زندگی شسته و با آن قهر کرده‌اند، کم نیستند. با دیدن آن‌ها لابد گفته‌اند: «کاش من هم می‌توانستم استعفا کنم و در روستایی کوچک زندگی‌ای آرام و شاد داشته باشم و به هیچی برسم.»»